Fiancé And Fiancée นิยาย & เรื่องราว

Saktong ngiti lang na ibinibigay ng isang tao kapag may isa siyang bagong tao na nakita o nakilala ng biglaan. "Manang Fe. This is Cathlyn Agustin, my fiancée." Agad akong napatingin kay Ezekiel ng sabihin nito ang salitang fiancée bilang pagpapakilala nito sa akin. Sa pagkakaalam ko ay hindi pa naman niya ako niyayang magpakasal personally na may singsing at sa isang romantic na lugar. Bakit bigla na lang ay naging fiancée niya ako? Nangingiti kong tanong sa sarili.

Ikakasal na sana silang dalawa kung hindi lang nangyari ang mga bagay-bagay. He was supposed to be her husband by now. "Ninakaw mo ang buhay na dapat para kay Fiona. Isn't it just right to give her a piece of you? Walang-wala lang iyan kung ikukumpara sa mga bagay na ninakaw mo sa fiance ko, Miss."

“Of course not. Misunderstanding lang sa pagitan namin ni Mom, about my silly friends.” “Then who is she?” “Amara… This is Serena, my fiancei.” At lihim na nanlaki ang mga mata ni Serena. Fiancei? Tawag sa malapit nang ikasal na babae. Eh wala pa nga eh. Girlfriend lang siya ni Liam.

Ang mga empleyado naman ay abot-tenga ang pakikinig, tahimik na tila nanonood ng isang live na palabas. “Fiancée?” ulit ko nang may bahagyang ngiti, sabay turo sa kanya gamit ang aking daliri. “Kung fiancée ka nga, bakit legal wife ako?” Muling umingay ang bulungan ng mga tao. May ilan pa ngang napa-“Ohhh…” na parang nasa sabungan.

Pahapyaw nilang napag-usapan sa Shanghai. “Wade….” Kumurba ang ngiti sa labi niya nang maalala ang boyfriend niya. Boyfriend. Fiancée. Ang hirap pa ring paniwalaan na aamin ang isang katulad ni Wade. Itinaas niya ang kaliwang kamay at tinitigan ang daliri na nasusuotan ng singsing. Totoo na nga. Ang pangarap niya lang noon na maging maybahay ni Wade, magkakaroon na ng katuparan.

“Bakit? Totoo naman. At zaka fiancé mo iyan. Bakit ako ang inaaway mo? Doon ka magtanong sa kanya.” Halos mawalan siya ng pasensya. “Eve!” Natawa ako ng malakas. Parang dati lang, ako itong inis na inis sa kanya. Pero ngayon, siya na itong inis na inis sa akin. Nagkapalit na kami ng sitwasyon ngayon. “Ano? Kasalanan ko bang hindi mo makontrol ang boyfriend mo?” “Fiancé!” “Okay. Fiancé. Pareho lang iyon kasi hindi pa naman kayo kasal?”

“Out of all the people you could’ve asked… sa uncle ko pa talaga, Bianca.” “Why not?” natawa ako nang sarkastiko. “Let me guess. Hindi mo matanggap na may lalaking piniling panindigan ako matapos mo akong lokohin? Or hindi mo inakala na kaya kong makahanap agad ng iba?” Biglang nanlisik ang mga mata niya. Galit. Possessive. Halos hindi ko na siya makilala. “You’re my fiancée.” mariin niyang sabi.

pagkwento niya kaya napatakip ako ng bibig. “H-Hindi niya ako maalala…” Kaya ba hindi mo ako pinuntahan sa araw dapat ng kasal natin, Rome? Kasi wala kang maalala? Iyong tawag mo pala ang huling pag-uusap natin? “Problema ‘to. Wait, tara pasok tayo.” Hinila niya ako papasok at nakita ko si Rome na nakaupo sa sofa. “Rome, tulad nga ng sabi ko I am not your girlfriend. Fiancé mo siya. Siya si Faye Reagon ang soon-to-be-bride mo.”

He might think I would decline kaya naman nginitian ko Siya as I look back to Father. “I do.”- I said “And do you, Justin, take Athena to be your lawfully wedded wife?” “I do,” sagot ni Justin, na may konting panginginig sa boses. “You may now kiss the bride,” sabi ng pari, with a warm smile.

"Fiancée?" "Fiancée," ulit niya, mas mabagal, parang sinasadya para asarin ako. "Pwede ba? Huwag mong sabihin ‘yan na parang totoo." "Totoo naman—legally speaking," kontra niya. "Magiging asawa na kita." Pumikit ako nang mariin. "Ano ba kailangan mo?" Narinig ko ang mahina niyang tawa. "Nothing. Gusto lang kitang marinig."