Fiasco Novels & Stories

Ako na ang kumokontrol dito. I clenched my fists. “You want me to remember? Fine.” The holograms around me shimmered — scenes replaying in reverse. The pod, the lab, the Council symbol — all collapsing. “I’m Rhea Valencia,” I said fiercely. “Not your project. Not your pawn.” The system shook, warning alarms flashing: CORE INTEGRITY FAILING. Lucas’s voice cut in faintly: “Rhea, if you can hear me — jump! Disconnect!” “See you on the other side,” I whispered, then slammed my hand into the code’s core.

Wika pa nito. Sa pagkakataong ito,si Kenjie ang inaalala ko,nahaharap sa crisis ang kompanya nila..dahil acting CEO pa lang ako,hindi ko hawak ang pasya ng kompanya.. Kong tutulungan ko ang kompanya nila Max,may possibility na tuluyang bumagsak ang Han's company..at wala man lang akong magagawa sa bagay na yun.. Pinaghirapan iyon ng aming ama na itayo at ibangon,tapos sa isang iglap mawawala ito..nang wala man lang akong nagagawa..

rinig kong galit sa sigaw nito sa akin. Binuksan ko ang pintuan nitong opisina niya at saka nilingon siya sa huling pagkakataon. “And you can’t just made feel that I have mistake this time, Mrs. Zelda. I am not dumb to just sign the contract like it was nothing. I’ve read it and I know I can’t sign it because it’s too risky, but can you blame me? It’s your order for me to sign it so I did because no one can be against you right?” pabalang na sagot ko rito. “And no. Anyone can dare to walk out on you, and I’m one of them, Mrs. Faye Zelda,” pagkasabi ko no’n ay malakas kong isinarado ang pintuan ng opisina niya.

Hindi uso ang ngiti, rolyo ng mata siguro oo. I was brought back to reality because something suddenly happened. Hindi namin inaasahan ang biglaang pagtalon ng sinasakyan namin ng madaanan nito ang humps papasok sa kanto. Hindi ganon kaluwag ang tric kaya naman hindi ko sinasadyang magkauntugan ang mga ulo namin. Sabay pa kaming umaray at saka ilang na nagkatinginan. I expected her to roll her eyes but to my surprise, she mouthed 'sorry' in a low tone.

sagot ko. "Hindi minamadali ang pag momove on, you have wounds Ashley at kailangan muna 'yon maghilom para maging okay ka ulit. It takes time, hayaan mo lang at darating din ang araw na magiging okay ka din ng hindi mo namamalayan."

“Sa buong araw na magkasana tay, I will hold your hand, hindi ko siya bibitawan kahit na anong mangyari.” “What if you lose?” Tinignan iya ito. “ I never lose, baby.” ito naman ang ngumisi. “Are you sure? Paano kapag natalo ka?Anong consequence?” “If I lose, I will be your slave for a month.” “For a month lang? hindi pa pwedeng two months?”hirit pa nito. “nope. one month.” “sus, natatakot ka lang matalo eh.” pang-aasar pa nito.

Medyo padilim na bago kami mapuntahan at marescue. Disclaimer: This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events, locales, and incidents are either the product of the author’s imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental.

“Ano bang pinagmamalaki mo, ha?!” “Eto.” Mabilis tumama ang paa ko sa pribadong parte niya. Sinundan ko pa iyon nang malakas na sipa sa kaniyang tuhod na ikinaluhod niya. "Dar. . . T-Tama na 'yan." Tinangkang hulihin ni Bella ang braso ko. Namilipit si Vico sa sakit. Agad dumulog si Catalina sa kaniya, pero mabilis ko siyang nahila palayo kay Vico. Marahas ko itong itinulak, patungo kay Bella.

Totoo nga talagang mahirap ng mapigilan kapag nasimulan na. Dati kasi, gusto ko lang tumesting dahil halos lahat ng tropa ko, nakikita kong naninigarilyo. Sinubukan ko agad nang alukin nila ako. Naubo pa ako noʼng una. Parang dumiretso sa baga ko 'yong usok. 'Yong sabi kong tetesting lang, nasundan ng isa pa. Ang sabi ko, last na lang pero 'yong last na 'yon, nasundan ng maraming beses hanggang sa naadik ako. Hindi na nawala ang paninigarilyo sa sistema ko sa puntong nakakailang stick ako kada araw. “Kapag nakita ka na naman ni Mireille na naninigarilyo, magagalit na naman 'yon.” Napatingin ako bigla kay Ethan nang marinig ko ang sinambit niya.

“That’s not possible… the company fell because of bad investments—” “That’s what they wanted everyone to think,” Mikaela cut in, her fingers tightening around a worn leather folder. “Before your father died, he was investigating a group of board members—people he trusted. They were leaking proprietary information to rivals, diverting funds, sinking deals on purpose.” Isla’s mouth ran dry. “Why… why would they do that?” “Greed,” Adam said, sliding over a document. “Ricafort funded them. The collapse of Whitlock allowed Ricafort’s shell companies to buy out the most valuable assets for a fraction of the price.”