Filipino Story Reading Mga Nobela at Kwento

Naramdaman ko ang lamig mula rito sapagkat hapon na. Hindi pa rin ako nakakalahati dahil may mga libro pa akong tinatapon sa sako na pinapatabi ko lang sa loob ng facility. At may iba rin na ayos pa naman kaso sira na ang front page at back page. Readable pa naman ang iba lalong-lalo na ang 'Noli Me Tangere' at 'El Filibusterismo' ng pambansang bayani ng ating bansa na si Dr. Jose Rizal.

Hi. This story will be the story of Philip and Amanda. Salamat sa pagbabasa ng story ni Ria and Steven. Next natin kay Amanda naman. Makikita natin ang POV niiya alone. Maraming pagsubok ang dumating sa kaniyang buhay at uungkatin natin iyon.

“Baduy.” “Nope.” Isang mapang-asar na ngiti ang kumurba sa kanyang labi. “Tragic story. And oh! Suspense, thriller at medyo brutal rin pala. Gusto mong malaman kung ano ang ending?” Mas lalo siyang ginanahan nang kumunot ang noo nito. “Chinop-chop ng bidang babae ang katawan mo bago itinapon sa Manila Bay—Oops! Spoiler.” Biglang nanlaki ang mga mata nito at parang nagimbal sa sinabi niya. Hindi niya tuloy napigilang humagalpak nang tawa dahil nawalan ng kulay ang mukha nito. “Just kidding.”

Greetings! Maraming salamat sa mga nagbabasa ng storyang ito. Hindi ko akalain na aabot ng 2.3k views ang "The Supreme (TAGALOG VERSION) sobrang saya ko lalo na sa mga readers na nag-aabang ng mga susunod na mga kabanata. I'm so grateful kasi hindi ko lubos-maisip na may maglalaanan ng oras para basahin ang nobelang ito

Nag patuloy lang ako sa pagbabasa. "Malaki kaya utang na loob natin sa kanila, walang lahing pilipino kung wala sila 'no" Dagdag pa ng isa, hindi ko na lamang pinansin ang dalawa at napag pasyahan na mag hanap ng pwesto upang magpatuloy sa pagbabasa. Nakaraan ang dalawang oras, at hindi ko namalayan na nalunod na ako sa aking binabasa.

Wika nito. Hindi ko na sinagot ang sinabi niya at nagsimula na kaming naglakad papunta sa entrance. ------------------------- Hello po sa inyong lahat, humihingi po ako ng pasensiya kung hindi ganon kaganda ang English ko dito sa story. Dahil tagalog na storya po talaga ito, filipino po ako at sana'y kahit paano ay napasaya ko kayo.

Dinala siya ni Tristan sa isang private booth, hinila ang upuan bago umupo sa tapat niya. Habang binabasa nila ang menu, nagbahagi siya ng mga kuwento tungkol sa mga nakaraang pagbisita niya sa restaurant. Nagsalita siya nang may init at sigasig na ganap na naiiba sa kanyang karaniwang malamig na kilos. Samantha listened, fascinated by this new side of him.

May kamay namang humila sa akin papalayo sa mga guardia civil. Nakakaintindi ako ng lenggwaheng Espanyol dahil ang aking inay ay isang Insulares at tinuturuan niya ako ng wikang iyon, ngunit hindi ako marunong magsalita sa lenggwaheng iyon at hindi ko maiintindihan kapag dirediretso ang pananalita nila dito. Ang aking itay naman ay isang Pilipino at siya naman ang naging guro ko sa wikang tagalog. Kami ay namumuhay lamang ng simple, si itay ay isang mambubukid sa Hacienda Fetalino at si inay naman ay tagabahay lamang. Hindi ko gaanong alam ang pamilya ni inay at itay dahil hindi nila ito ikinukwento sa akin. Wala raw akong mapapala kung malaman ko ang istorya ng kanilang mga pamilya. Nang hu

Sabagay di namin ginagamit yung proper term. “Di mo alam kung ano yun Zhia? Magka—” “TANGGGGGGGGGGGGGGGGGGG!”Sigaw ko. Napatayo ako. May mga bata pong nagbabasa nito. Wag niyo naman I-detail. Baka dumami ang population ng Pilipinas kapag nailabas ang kwentong to sa TV! @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO.

takang tanong ko sakanya. "Tagong kwento lang iyan, na nalaman nila Mommy noon. Di na rin nila maalala kung sino ang nagkwento sakanila, pero ang tanging kwento na ilan lang ang nakakaalam ay pagkatapos mong maglaho, ay nagkanya-kanya na ang buong angkan ng Bonifacio.." saglit siyang tumigil at umupo. "..ni hindi nga naisulat sa libro ng angkan ng Bonifacio ang naganap sayo at sa pag-iibigan niyo ni Juancho." dagdag niya pa, dahilan para matigilan ako ng tuluyan.