French In Tagalog Novels & Stories

Ang isa sa kanila ay napalingon kay Amanda at nagtanong, “Miss Amanda, maaari mo bang ulitin ito sa French?” Biglang namutla si Amanda, ang dating ngiti niya ay nawala, at tila naghanap siya ng tulong mula kay Jarren, halatang hindi alam ang gagawin. Si Amanda, na kunti lang ang naipasa sa English proficiency noong kolehiyo at nakapasok lang sa kumpanya dahil sa tulong ni Jarren, kaya paano nga ba magta-Tagalog, lalo na mag-French?

Nanghihinang napayakap siya sa leeg ng lalaki, napapikit din siya nang mapagtanto niya ang ginawa. “Now eat,” bulong ni Parker pagkatapos siya nito binalik sa kinakaupuan niya. Hindi siya sumagot, hindi din siya tumitingin sa lalaki. Hiyang-hiya siya sa sarili. “Do you know how to speak French? Or German?” Napa-angat siya ng tingin at tumaas kilay niya. “At bakit?” “Because my grandparents don’t speak tagalog or English.”

I shouted at kaagad namang pumasok ang yaya namin and prepare some sa table. She's a french but she can understand both English and Tagalog pero pefer ko nalang English kase may mga salita na hindi niya masyadong maintindihan. She took the foods I cook at naghugas na ako ng kamay ko, while washing. I felt a hands that was slowly entered on my robe and rubbing my bare skin. Alam ko na kung sino ito. I just let it at nagpatuloy sa paghugas ng kamay.

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

Tiningnan ko si My na nakatingin sakin. "Hindi po ako mag-aaral sa France." pinal na wika ko. Nakita kong tumaas ang kilay ni Mommy. Kapag ganun ang ginagawa niya alam kong naiinis na siya. Pero di ko siya pinansin. Karapatan kong mamili ng paaralan na papasukan ko. "Mag-aaral ka sa France sa ayaw at sa gusto mo!" may diing wika ni Mommy. Marahan kong ipinikit ang aking mga mata para pigilin ang sarili na sigawan sila.

Mukhang sumang-ayon naman ang ibang maharlika sa sinabi ko. "Ngayon ay ginagamit mo na sa akin ang pagiging Pranses mo?" Taas-kilay niyang tugon sa akin. "Ano ngayon? Nasa France ka. Kami pa bang mga taga-France ang kailangan umayon sa mga kaugalian niyo sa Spain, gayong narito ka sa aming bansa?" Pagsagot ko sa kaniya. Napatayo siya sa inis at masama akong tinignan.

Ako ang pumupuri sa English niya pero nabaligtad na accent ko na ang topic. “Marunong naman talaga akong mag-Tagalog, Freya.” “Oo naman, pero ‘yong accent mo kasi noon…” “Yeah… Ilang buwan din akong straight sa Tagalog kaya nagkaganito na. Okay ba?” “Okay na okay. Ang layo na sa accent mo noon.”

“Ito ang mga record ng matagumpay na kaso ng Bell Films. Basahin mo sila.” Binubuksan ang mga folder, agad na nabigla si Jean. “Nasa wikang French?” “May problema ba?” Nagsisimulang mainis si Jay sa patuloy na pagreklamo ni Jean. “Jay, siguro nga ay kilala ako ng mga French, pero hindi ako marunong mag-French.” “Ano’ng natutunan mo sa pag-aaral sa France?” “Napaka-romantiko ng mga French, Jay. Sayang naman ang bayad sa eskwela kung hindi ako nakaranas ng romantikong mga relasyon. Hindi ka ba sumasang-ayon?”

Salitang french iyon na ang ibig sabihin ay Madame, katawagan sa babaeng may asawa na. "Comment vas-tu? (How are you?)" -Enzo "Je vais bien, Enzo. (I'm fine)" - Tiffany. Sa puntong iyon ay wala sa mga ito ang kanyang atensyon kung hindi sa asawa ni Tiffany na tila napikon sa kaganapan.

(I’m good, what’s going on? Tanong din ni Kitana sa parehong lingwaheng ginamit ng pinsan, malakas ang kutob niyang mayroon itong mahalagang sasabihin kaya mas pinili nitong ang French ang gamitin, alam marahil nito na hindi maiintindihan iyon ng mga kasama niya. “Ton pere est la, il veut te voir, de toute urgence.” (your father is here, he wants to see you, urgently)