Novel & Cerita French In Tagalog

Maririnig ang pamilyar na wikang Tagalog sa ilang sulok ng auditorium, kaya lalong naging komportable ang pakiramdam ng aking mga magulang. "Naku, akala ko ba sa France 'to? Ang dami ring kababayan natin dito, ah!" natutuwang bulong ni Tatay habang inaaayos ang kanyang barong. "Mukhang hindi rin kayo lumayo sa Pilipinas."

Bineso-beso niya pa ako sa magkabilang pisngi na karaniwang ginagawa ng mga Pranses sa kanilang nakikilala. Mahigpit ang yakap niya. “How are you?” “I’m fine, I’m fine.” “Mabuti naman.” Bigla siyang nag-Tagalog. “Marunong ka?” “Siyempre, sasabunutan ako ng Nanay ko kung hindi.” Natawa ako. Mas fluent pa akong magbisaya kaysa mag-English. “Talaga, nakakatuwa ka naman.” Pero mahahalatang may accent siyang kakaiba dahil sa pagka-Pranses niya.

Mababa, mahina at nakakatindig balahibo ang boses. Nalaglag ang kanyang panga, bumara ang mga salita sa kanyang lalamunan. Wala siyang magawa kundi ang panoorin itong ini-scroll ang kanyang contact, messages, pati mga social media accounts. Bawat app, bawat pag-uusap—walang pinalampas ito. Napamura na lamang siya sa French. Sa tagal niyang hindi nakakabalik doon ay hindi niya pa rin nakalimutan magsalita ng French.

Kaya hanggang maaga pa ay ginagawan na nila iyon ng paraan. “Our baby is so makulit,” anang si Franco sa tonong malambing. Nabubulol sa pagsasalita ng Tagalog. Nilingon ni Delia ang asawa. “Nagmana sa ’yo, Franco,” sabi niya’t ngumisi ng malapad. Napailing-iling si Franco’t itinuon ang atensyon sa pagmamaneho.

"French ka?" Tanong niya sa 'kin. Hindi ko inalis ang ngiti ko. "Half, pero hindi ako pinanganak at lumaki ro'n. I can't even speak french properly," Pa-reklamo kong sagot. Hindi naman nga kasi kami close ng parents ko kaya hindi rin nila 'ko naturuang mag-french at hindi rin ako sumasama sa kanila sa ibang bansa dahil malayo ang loob ko sa kanila.

Napansin siguro nilang hindi ako tumatawa kaya napaubo sila at napatuwid ng tayo. "I'm sorry, Princess Sofia but we're half Filipino and half Spanish..Kaya marunong kaming magsalita ng tagalog, isa rin kasinsa requirements ng palasyo ang marunong ka at least 3 to 5 languages, kasama dapat ang Tagalog doon sa lengwaheng alam mo," saad ni Mary na ikinatango ko. "Grabe, akala ko mahihirapan akong mag-englsih sa palasyo iyon pala marunong naman ang lahat magtagalog," namamanghang saad ko sa kanila.

Keyller asked with a frown. Nagkatinginan kami ni Freesha. I suddenly remembered that this royal blood is a noob when it comes to the Tagalog language. Kaya pinagtutulungan ito ng mga ka-Foedus namin kapag nasa isla kami dahil tamad itong mag-research sa g****e ng tagalog para matuto. Napailing na lang ako dahil pareho sila ni Chloie, ang nobya ni boss Trace na piagtuturuan ng kung ano-anong salitang tagalog.

Tumawa ako, “Seriously.” Hindi kami agad naging close. Noong una, classmates lang. Group projects, tapos hiwalay ng lakad. Pero dahil sa dami ng business seminars, study nights, tapos sabay uwi, nagkakakulitan din. Tinuruan ko siya ng basic French—‘Bonjour’, ‘Merci’, mga gano’n. Siya naman, paboritong ituro sa akin ‘yung mga Tagalog na… ewan, parang laging nakakahiya o lutong ng tunog. “One more time, Alexander: ‘Nakakahiya.’”

Hindi nila namamalayan, iilang dangkal na lamang ang kanilang pagitan. "Buenos dias, iyon ang magandang umaga." Tumango-tango si Yumi, "Uhm, 'di ba Spanish 'yong 'te a mo'?" "Yo te a mo." Muli ay tumango si Yumi, "Eh sa French, ano ang 'I love you'?" "Je t'aime." "Je t'aime." Inulit ni Yumi ang sinabi ng binata saka ay tumingin dito.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.