Novel & Cerita French In Tagalog

biglang Sigaw ni Margarret kaya naman nagulat ang kasambahay. "Désolé! Désolé Mademoiselle... Ce n'est pas mon intention... Pardonnez-moi...(Sorry! Sorry Miss... It's not my intention... Forgive me...)" Sambit ng kasambahay na nakapagsalita ng Española sa kabiglaan. "C'est d'accord! Ne t'inquiète pas... je vais parfaitement bien...(It's alright! Don't worry... I'm perfectly fine...)" Sambit ni Zera na nakangiti.

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

“From now on… you belong to me.” Parang binuhusan ng malamig na tubig si Laura. Napaatras siya, hawak ang laylayan ng kanyang damit. “A-ano pong ibig niyong sabihin. Walang emosyon, walang alinlangan. “It means exactly that. You can’t run. You can’t hide. Every single part of you… is mine. Until your last breath.” Napakagat-labi si Laura, nanlalabo ang paningin sa takot. “B-bakit ako? Wala naman akong halaga…”

"Eh, kailan nga kayo nakauwi?" "About an hour," sagot ni Mauricio. "Inayos lang namin ang mga gamit at dumiretso na kami agad dito. Tingnan mo, sa sobrang excited, hindi na kami nakapagpalit." "That's no problem. At least now we've reunited again. Marunong na bang mag-Tagalog ang iyong guwapong unico hijo?" "Syempre naman, marunong 'yang magsalita ng Tagalog. Si Marguirite lang naman ang Englishera dito... Englisherang frog."

May accent pang sabi. Marunong siyang mag-tagalog pero hindi lahat. Mas okay siya sa english at spanish dahil dun siya lumaki sa spain at iyon ang kinalakihan nya. Nagtatagalog lamang kami ni Ellin at may iba pang pilipino na nakilala dun.

Keyller asked with a frown. Nagkatinginan kami ni Freesha. I suddenly remembered that this royal blood is a noob when it comes to the Tagalog language. Kaya pinagtutulungan ito ng mga ka-Foedus namin kapag nasa isla kami dahil tamad itong mag-research sa g****e ng tagalog para matuto. Napailing na lang ako dahil pareho sila ni Chloie, ang nobya ni boss Trace na piagtuturuan ng kung ano-anong salitang tagalog.

Tumawa ako, “Seriously.” Hindi kami agad naging close. Noong una, classmates lang. Group projects, tapos hiwalay ng lakad. Pero dahil sa dami ng business seminars, study nights, tapos sabay uwi, nagkakakulitan din. Tinuruan ko siya ng basic French—‘Bonjour’, ‘Merci’, mga gano’n. Siya naman, paboritong ituro sa akin ‘yung mga Tagalog na… ewan, parang laging nakakahiya o lutong ng tunog. “One more time, Alexander: ‘Nakakahiya.’”

Napansin siguro nilang hindi ako tumatawa kaya napaubo sila at napatuwid ng tayo. "I'm sorry, Princess Sofia but we're half Filipino and half Spanish..Kaya marunong kaming magsalita ng tagalog, isa rin kasinsa requirements ng palasyo ang marunong ka at least 3 to 5 languages, kasama dapat ang Tagalog doon sa lengwaheng alam mo," saad ni Mary na ikinatango ko. "Grabe, akala ko mahihirapan akong mag-englsih sa palasyo iyon pala marunong naman ang lahat magtagalog," namamanghang saad ko sa kanila.

Hindi nila namamalayan, iilang dangkal na lamang ang kanilang pagitan. "Buenos dias, iyon ang magandang umaga." Tumango-tango si Yumi, "Uhm, 'di ba Spanish 'yong 'te a mo'?" "Yo te a mo." Muli ay tumango si Yumi, "Eh sa French, ano ang 'I love you'?" "Je t'aime." "Je t'aime." Inulit ni Yumi ang sinabi ng binata saka ay tumingin dito.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.