Novel & Cerita Fruits Basket: Prelude

Hindi nagtagal ay naubos na ng dalawa ang mga lamang prutas sa basket. Nang matapos nila itong pagpiyestahan, agad na itinapon ng mga bantay ang basket bago magpatuloy sa pagbabantay sa entrance ng Jade Spiritual Realm habang naguusap at nagtatawanan. “Narinig ko na mapapalakas ka raw ng mga spirit fruit. Mayroon ka na bang nararamdaman na kahit ano?” “Wala pa sa ngayon. Oh, ano nga pala ang gagawin natin sa mga buto nito?”

“Sandali lang, Gabriano…” Dumiretso ito sa kusina upang magpahanda ng basket ng prutas na dadalhin. Nahihiya si Ceska na wala man lang siyang dala na pupunta doon. Kung nalaman niya lang iyon agad, malamang ay nakapaghanda siya. Hindi naman siya pinigilan ni Brian na hinayaan na lang sa plano niya. Ilang sandali pa ay lumabas ang katulong dala ang kanyang ipinahanda. Kinuha na agad iyon ni Brian.

I also loosen the tie on my long sleeves, at pagkatapos niyon ay binuksan ko na ang pintuan at unang bumungad sa akin ay ang mukha ni Mrs Montclair. "Oh Eleazar... Nandito kana pala?" salubong nito sa akin. Marahan akong tumango at bahagyang inangat ang dala kong basket. "I bought this ok my way here. I was thinking that you and Raze might want to eat some fruits," kalmadong usal ko. Napangiti ito at agad na inabot ang basket sa kamay ko. "Salamat. Nag-abala ka pa talaga..." aniya, at ilang segundo pa ay bumaling ito sa likuran at sinundan ko kung saan siya nakatingin.

Nabaling ang tingin ko sa upuang nasa tabi niya dahil may isang basket ng prutas itong nakapatong doon. Siguro naramdaman nito na may nakatingin sa kanya kaya nabaling ang tingin nito sa amin. Bagamat pormal ang mukha nito nakita ko ang pagtango niya. Nakatingin lang ako sa kanya. Tinapos nito ang kape niya bago ito tumayo. Kinuha niya ang isang basket ng prutas at naglakad papunta sa amin. "Hi, Miss, good morning!" Pormal na bati nito sa akin. Maliit pa itong ngumiti pero hindi ko magawang gantihan ang ngiti niya.

Nauna itong umakyat sa maliit na kubo, kaagad namang sumunod ang dalawa. Pagka pasok ay inilapag ni Damon sa mesa na gawa sa tinapyas na kawayan ang basket ng mga prutas. "Hindi ka ba nababagot rito?" Tanong ni Edmond na ngayon ay nasa binatana na, naka dungaw siya roon at tinitignan ang ilang mga puno ng niyog at mangga. Maganda ang tanawin ngunit napaka tahimik ng lugar, malayo sa napaka ingay na syudad.

ngumiti siya sa mga ito. "Oo naman, ikaw pa ba naman?" napansin niya ang dalang prutas ng mga ito. "Sa akin ba yan?" itinuro niya ang basket na dala ni Monte. "Oo nga pala, para sayo Marie" ngumiti si Monte sa kanya. Iniabot nito ang basket sa tatay niya. Pantay pantay ang ngipin nito. Parang modelo ito sa T.V. may balbas ito na kaunti sa gilid ng pisngi. Matangkad din ito.

" Ah, nariyan ba si Franco? Hihingi sana ako ng talong at okra. Sira na kasi iyong gulay na tinda sa tapat kaya dito na ako dumiretso para manghingi sana. Kahit mga tatlong piraso lang, hija. Ilalaga ko lang." " Ah, wala pa po si Franco dito, pero ito po, kuhanin niyo na. Halos kapipitas ko lang din po ng mga 'yan, " hindi nagdalawang isip si Isabella na ibigay ang laman ng basket na hawak niya sa matanda na tuwang-tuwa sa natanggap at paulit-ulit na nagpasalamat.

INAYOS NIYA ang basket upang hindi madumihan ang pagkain na naroon. Madaling araw palang n'ong bumangon siya kanina, halos wala siyang tulog sa sobrang excitement. Nagluto siya ng turon, lumpia, ginataan at bumili ng slice bread. Sinamahan na rin niya ng bagong pitas na prutas. Isinilid niya iyon sa dalawang basket, dinala sa sapa upang may pagsaluhan sila ni Andrei. Gusto niya ring ipatikim dito ang mga niluto niya.

Para naman makita niyang marami rin akong kayang gawin sa buhay ko. “Ah, kaya pala dinala mo ako rito. Sige, tara na at nang makapamili na tayo.” Sumunod ako kay Ate Ada habang pumasok kami sa loob ng grocery section. Dumiretso kami sa aisle ng mga prutas, at doon ko nakita ang hinahanap ko—ang mga basket ng sariwang strawberries. Dalawa na lang ang natitira. Agad kong kinuha ang isa, tapos kinuha ko rin ‘yung isa pang natira. Nasa kalagitnaan na kami ng pagpili ng iba pang mga sangkap nang biglang may narinig akong boses sa likuran.

Sa banda pa roon, may hanay ng mga calamansi, dalandan, at pear trees na mabibigat sa dilaw at orange na prutas, halos sumasanga sa bigat. Sa gitna ng orchard, may mga workers na nakasuot ng beige uniform, may mga basket na nakasabit sa braso. Kalmado ang kilos nila habang namimitas ng prutas,bmay nag-uusap, may nagtatawanan nang mahina,nat ang tunog ng kanilang halakhak ay dinadala ng hangin, pabulong, parang background ambience ng isang pelikula. Napanganga si Talia. Hindi niya in-expect na ganito kaganda. Hindi ganito kaganda noong huli siyang nandito.