Garden Roses Novels & Stories

Siguro, dahil na rin sa hindi agad mapapansin dahil natatabunan ng matatayog na sunflower ang parteng ito. Nang makarating sila, nakita ni Aeverie ang isang hardin ng mga rosas na may kakaibang kulay. Hindi ito ang karaniwang rosas na pula, rosas, o puti. Ito ay isang rosas na kulay lavender, isang kulay na hindi pa niya nakikita dati. Napaawang ang kaniyang bibig, nagulat siya sa ganda ng bulaklak.

Sinamyo ang hangin at inilibot ang mga mata sa paligid. Sunlight warms this garden, where beautiful Marguerite daisies and roses of different colors bloom together. Marami ring iba’t ibang uri ng orchids na namumulaklak, humahalo ang halimuyak nito sa hangin. Butterflies dance among the blossoms, adding life and color to this peaceful haven. Sinimulan niyang gumuhit ng kapares ng mga bulaklak na nasa paligid. Hindi niya namalayan ang paglapit ng isang bulto sa kaniyang likuran.

Ngumiti ang kasambahay, "Nasa likod po, sa garden. Kanina lang po dumating ang hardinero at nagdala ng maraming klase ng rosas. Ang gaganda po!" Medyo nagulat si Eloise. "Mahilig ba siya sa rosas?" Napatigil ang kasambahay, "Hindi ba kayo, Ma'am, ang mahilig? Napansin kong ilang beses na po kayong bumibili ng rosas."

Ang kanyang mga mata ay nasa malayong parte kung nasaan nakatanim ang mga inaalagaang rosas. Iyon ay isang klase ng rosas na galing pa sa bansang Pransiya, ang rosas ay isang bihirang kulay itim na lila na mayroong napakagandang disenyong talaga namang mabibighani ang sinumang makakita lalo na sa tuwing ito'y aamuyin. Ang mga rosas na iyon ay si Thessa pa ang personal na nagtanim ilang araw bago ang kanilang kasal. Sa paglipas ng mga taon heto at masagana na itong namumukadkad.

Nagmamadali akong lumabas sa mansion papunta sa garden. Ang hangin sa labas ay malamig pa sa umaga, pero para sa akin, mainit ang bawat paghinga ko. Bitbit ko ang maliit na hose, nagsisimula kong diniligan ang mga bulaklak. Ang mga rosas, lilies, at daisies ay tila naglalaban sa liwanag ng araw, nagiging maliwanag sa ilalim ng sinag ng araw.

Hindi naman nagsalita ang staff na sinusundan nya bagkos ay nginitian sya nito at inalalayan hanggang sa makalabas sila sa garden ng nasabing hotel. Napaawang pa ang bibig ni Aira dahil paglabas nya roon ay nabungaran nya ang napakaraming nakakalat na petals ng red roses at sa gitna noon ay may hugis puso. Medyo madilim din sa paligid ng garden kaya ang tanging nakikita lamang ni Aira ay ang nsa gitna dahil natatapatan ito ng ilaw

Ang isa namang kamay niya ay may hawak na isang stem na rosas na itinira talaga niya para gawing props. "Aray! shutang ina!" Inis na aniya ng matusok sa tinik na nasa tangkay ng rosas. Inis na dinala agad niya sa bibig ang dumugong daliri at sinipsip. "Peste!" Mura niya ng maramdaman ang hapdi. Gustong gusto niya lamukusin ang rosas kaya lang last na yon na buo. Tinatamad na rin siyang pumunta sa garden para mamitas uli saka baka may makakita na sa kanya at malamang siya ang kumalbo sa mga rosas ng lola niya.

Tumango na lang siya at pumasok. Maganda talaga ang garden ni Mrs. Thompson. Napakaraming bulaklak ang namumukadkad doon. May mga daisy, rose, orchids at iba pang naggagandahang mga halaman. Makikita rin dito ang mga nagliliparang mga paruparo na malayang nakikipaglaro sa hangin. Kaya hindi siya nagtatakang magtayo ito ng flowershop dahil sa hilig nito sa mga bulaklak. Narating niya ang sala at hinanap ang mga tao roon.

anito, Bigla kong naalala ang pangalan ng iba’t ibang klase ng rosas na nandodon dahil madalas ko itong makita sa living room namin. Meron ditong Bourbon rose, Damask rose, Boscobel at ang paboritong klase ni mommy na Getrude Jekyll. Ang halimuyak na nagmumula sa sariwang talutot nito, ay nakapagbibigay gaan sa pakiramdam. Hindi nakapagtatakang ito ang pinakagustong uri ng bulaklak ni mommy.

Biglang napatili sa tuwa si Nemia nang makita niya ang isang napakalawak na bed of roses sa ilalim ng isang malaking bintana sa gilid ng mansyon. Dahil laging inaalagaan, punong-puno ng mga pulang bulaklak ang garden. Sumasayaw ang mga ito sa hangin, napakaganda at napakabango. Gayunpaman, ang pagiging romantiko ng mga roses ay parang hindi nababagay sa malamig, madilim at seryosong aura ng buong mansyon ng mga Montenegro. Nang tingnan ni Morgan ang mga roses, isang napakalalim, puno ng pangungulila at malambing na tingin ang dumaan sa mga mata niya.