Glimpses Mga Nobela at Kwento

Pinikit ko ang mga mata ko at may mga scene akong nakikita ngunit blurred. Who are they?

Sa kalagitnaan ng pagbabangayan ay napatingin ako kay Zillan na tahimik lang sa gilid at walang ganang pinapanood ang nangyayari. Napaawang ang bibig ko nang bigla siyang tumingin sa akin dahilan para magtagpo ang mga mata namin. Pinagdikit niya ang labi at hindi natinag. His relentless eyes remained on me for seconds and I could hardly stand it. Mabilis akong nag-iwas ng tingin at halos mapahawak sa dibdib dahil sa kaba. This is my first time meeting his eyes and obviously, I don't like it

Seems like. Seems like someone is watching me. ##

Nagmamadaling makasakay para makapagpahinga agad o hindi kaya'y makapasok nang maaga sa trabaho. Kung ang gabi ay oras ng kapahingahan, para sa ilan, ito ay oras ng pag-iisip. Ang tahimik na laban na pinipilit mong mapagtagumpayan, sa loob ng ulo mo lang pala naninirahan. Habang kumakain, panay ang tingin ko sa bukas-sarang glass door. I was kinda distracted, so... and there—I saw a familiar face. Nabulunan ako sa kinakain ko dahil sa nakita.

Nakahiga na siya at lahat sa higaan, mariing nakapikit na ang mga mata pero ang buong diwa ay hinahatak pa rin ng mga kaluskos at kaganapan sa labas. “Naubos na ang ink sa pinter. Hindi na masyadong nakikita ang kulay.” Ang lambing lang ng boses ni Mia. “Ang mabuti pa, bukas na lang natin tatapusin. Ahead of schedule naman tayo.” Boses ni Luke. Si Luke pala ang malambing na kausap nito. “Buti pa nga at mukhang mahuhulog na itong eyeballs ko.” Rinig pa niya ang matunog na paghikab nito. “Can I come with you, Luke?”

Bahala na, my curiosity is killing me! Gustong lumuwa ng aking mga mata nang makita ang mga larawan ni Shine nang hinugot ko ang laman ng pulang envelope. May mga larawan siya na nasa isang restaurant, sa labas ng grocery, sa isang inland resort kung saan naka bikini ang babae at kitang kita ang magandang hubog ng katawan.Halatang kinunan ng palihim ang mga litratong ito. Marami pang mga litrato ang hindi ko na inabalang tingnan.

Sa paningin ni Trixie, ang mga mata nito ay may kakaibang kinang na hindi niya maipaliwanag. Iyon ay isang uri ng titig na tila tumatagos sa kaluluwa ni Trixie. Trixie almost felt shivers run through down her spine with those stares from the elderly woman.

Ngumiti ako pabalik sa kaniya. “Ang ganda mo talaga, Fortunate. Nakakainspired tuloy pumasok araw-araw kung ikaw lagi makikita ko.” Namula ang pisngi ko sa sinabi niya. Hindi sinasadyang napatingin ako sa puwesto ni Winslet at nakita ko siyang nakatingin sa amin ni Aki. When she saw me glanced at her, she suddenly looked away. Napakunot-noo ako sa ginawa niya. Bakit?

Saglit siyang nagpaalam sa kausap bago naglakad papalapit sa dalawang kababaihan. Napalingon si Heather kay Giselle nang hawakan nito ang kaniyang braso. “You know him?” tanong ni Giselle habang nanlalaki ang mga mata. Heather nodded proudly. Sa reaksiyon ni Giselle, mukhang kilala si Primo sa Limelight. That’s why she suddenly felt proud. Halata rin ang paghanga ni Giselle rito. It suddenly boosted her confidence for an unknown reason. “We're friends.” Umawang ang labi nito habang sinusundan ng tingin si Primo na huminto sa tapat ni Heather.

He looks so pained when Stephen Speaks song played. I glanced at him and noticed that his jaw is clenching. His eyes were bloodshot and he kept on blinking. Titingala siya atsaka iiling. Oh and I've got all that I need Right here in the passenger seat Oh and I can't keep my eyes on the road Knowing that she's inches from me