Graduating Students Quotes Mga Nobela at Kwento

Sino ba naman ako para maalala niya kung ang gaganda ng mga nakapaligid sa kanya. “Ayusin mo nga yang mukha mo, parang hindi ka gagraduate ng valedictorian ah. Ngumiti ka kahit konti. Para kang namatayan diyan. Sayang ang ibinayad ko sa nagmake-up sayo” sita ni inay sa akin habang nakapila na kaming lahat para sa graduation march. Suot ko na ang toga ko. Ewan ko ba, dapat masaya ako ngayong araw na ito kagaya ng ibang mga estudyante, pero kahit anong pilit ko ay hindi ko magawang ngumiti hanggang sa magsimula na ang graduation march.

Malamig ang hangin at may dalang amoy ng sampaguita mula sa mga tanim sa bakod ng unibersidad. “Magandang tanghali, Miss Natalie,” bati sa kany ng dalawang lalaking estudyante habang papalapit ang mga ito. Mga estudyante niya ang mga ito at napangiti siya ng matamis. “Uy, magandang tanghali din sa inyo.” Mas may lakas ng loob na magtanong ang mas matangkad sa dalawa. “Miss Natalie, senior ka ba naming? Sabi kasi nila hindi ka pa daw graduate. Totoo ba ‘yon?”

Hindi ako mahina kaya hinding-hindi ako sumuko. My fellow graduates, naipanalo na natin ang ating kahirapan. Nagtagumpay na tayo sa akala natin ay hindi natin makakaya pa. I have overcome the obstacles. We have overcome the obstacles because of the help of the government and the help of our countrymen. As most of you who are graduating today, I would not be in UP without my scholarship and free tuition fee. Pero hindi naman sapat lang iyon pero malaking bagay ang naitutulong nito para maging posible ang sa akala natin ay imposible. Malaking bagay para matulungan tayong maging kapaki-pakinanang na mamamayan ng bansa.

"Gusto kong makulong sila at kung graduating man ang mga 'to hindi sila ga-graduate.Isa pa kung ano man ang year Level ng iba sa kanila ipapatanggal sila sa University." "Hindi po ba magiging unfair yun sa mga estudyante na ga-graduate na?" tanong ni Dean. Nakita ko naman na diretyong tumingin si Tita kay Dean, "Kung ano pong mapag-usapan bukas." huminto din 'to saglit at nag patuloy. "Unfair din naman ho Dean sa anak ko na muntik na nilang mapatay, sana po alam pa nila ginawa nila sa anak ko." magalang na sagot ni Tita dito.

"Talaga?" "Hindi lang iyon." Napangiti si Maeve habang nakatanaw sa bintana. "Sinabi nilang..." "Basta huwag nating pababayaan ang pag-aaral natin." "Suportahan lang natin ang isa't isa." Sa kabilang linya... Napangiti rin si Keiv. "Pangako." "Sabay tayong gagraduate." "At sabay din nating aabutin ang mga pangarap natin."

At subukan lang talaga niya na laitin ang gawa namin, ipapasubo ko sa kanya iyong sketchpad ko. Bad ba? Nah. Bad din naman 'tong Prof namin. Judgemental kasi akala mo naman kagandahan. 'Pwede na' is the term to describe her if you will ask me. Hehe. Natapos ang klase namin buong maghapon at masasabi kong nakakapagod talaga. Ganoon naman talaga siguro kapag graduating na 'no? Ang daming ginagawa at kailangan mo talagang magsikap at mag-aral ng mabuti. Para kasing nasabingit ng kamatayan ang sitwasyon kapag graduating na. 50-50 kumbaga. 50% of passing and graduating and 50% of failing. Two options with so much impact.

"Best memories... hmmm... lahat naman yata ay memorable sa'kin eh." "I mean, yung pinaka-memorable sa'yo?" I was fast to correct it, and instantly, her eyes went back to meet mine which unknowingly made my heart skip a beat. "Graduation," isang salita, ngunit alam kong napaka-meaningful ng momentong iyon para sa kaniya. O kahit sinong tao, ang graduation ay isa sa mga memorableng aktibidad na mangyayari sa buhay ng mga tao. "Dahil sa mga oras na 'yon, nasasabi ko sa sarili kong, 'nakamit ko na ang pangarap kong makatapos' maging ang mga paghihirap at sakripisyo ng mga magulang ko ay nasuklian ko rin ng magandang edukasyon." her voice was always been genuine, kahit galit o naiinis, her voice

Also, some cancer patients whose unable to provide for their financial needs. I am already at my last year in BS Management and still active in our org. Everyone says that if you’re in your last year, you don’t have any consciousness outside academic pleas but me and my friends prove them wrong. Not all of the graduating students are like that, some are still active. Given that we don’t have any thesis to be stress about and I am partly thankful for that.

Galit ako, at wala akong pakialam sa emotional attachment kahit ramdam ko na ang sakit sa pag-iwan niya sa akin sa ere. “CONGRATULATIONS, graduates! Graduate na kayo sa mga exams, quizzes, recitations, pero, may karugtong iyan na pero. Congrats kasi tapos na ang paghihirap natin sa school pero ito pa lang ang simula ng tunay na pagsubok. Ayaw kong sabihin na welcome sa samahan ng mga unemployed but I want all of you to welcome in the world of hope, the stairway to success.”

“And to my fellow graduates, what a journey it has been. We did it! Together, we've laughed, struggled, fought, learned, and grown up. We still made it. And, for some of us we accomplished something we never imagined we could. But here we are tonight with those who never stopped believing in us. We're living proof that it's not only possible but it's never too late to concur the dreams we made as children. As we stand on the cusp of the future, let's all move forward and bring the lessons we've learned, the friendships we've made, and the memories we've created and shared. And I'd like to thank all of you; from the bottom of my heart. I am a better person for being able to experience all of