Graduation Caption For Myself Novels & Stories

Papuntahin nyo muna dito, gusto ko siyang makausap. *"Wala jud me ka anha bisag pang tambong na lang sa imong graduation kay saon man gud wala man ikaplete" – hindi kami nakapunta dyan kahit sa pag attend man lang ng graduation mo kasi walang pamasahe. *“Ma, okay ra. Nakasabot ra man gud ko,”--- Ma, okay lang. Naintindihan ko. *“Kanus-a man ka mouli, nak? Mingaw nami nimo,”--- Kailan ka uuwi, nak? Miss ka na namin.

"As we move forward, let's remember that our worth is not solely determined by the labels we carry but by the impact we make on the world. Each one of us has the power to contribute something unique and valuable, and it's the diversity of our strengths and experiences that makes our collective journey richer." Avril then took a deep breath, my gaze sweeping the audience. "I want to take a moment to address someone special, a friend who couldn't be here with us today. She faced challenges that seemed insurmountable, and graduation became an elusive dream. To you, my dear friend, wherever you are, I want you to know that your journey doesn't end here. Life is unpredictable, and success takes m

Palagi lang akong nasa tabi niya para alagaan siya dahil iyon pa lang ang tanging magagawa ko sa ngayon. "Congrats, love. Graduate ka na." Masaya niya akong niyakap pagkatapos ng graduation ceremony. "Thank you. Sinuportahan mo ako," naiiyak kong sambit. Hindi ko alam kung makakaabot ako sa puntong ito kung wala siya. "Sinusuportahan natin ang isa't isa." Nag-picture kami para may souvenir sa napakaimportanteng sandaling ito ng buhay namin.

Typo's and Grammatical error's ahead! You have been warned! Kindly do Votes and Comments <3 Summer's POV. One month already had passed and my tummy is getting bigger. Hindi pa naman ito halata pero mapapansin na s'ya kapag fit ang aking damit. Tapos na rin ang graduation ko. I graduated as Magna Cum Laude, and my parent's and Trevan is really proud. Masaya ako kasi kahit nasa t'yan ko palang ang baby namin ay kasama ko na s'ya.

A few weeks later: April 2,2010: Idinaos ang aming graduation, at gaya nga ng alam ng marami ay nakamit ko ang titulong "Salutatorian" At ang lahat ay masayang-masaya sa kaganapang iyon ng aking buhay. Naroon ang aking Mama, at ang usapan namin ay sama-samang kakain sa isang restaurant kasama ang buong pamilya.

Nanginginig ang mga daliri ko habang binubuksan iyon, at hindi ko napigilang mapangiti nang makita ko ang nakasulat: Eligible for graduation upon completion of requirements. “Diyos ko,” bulong ko sa sarili ko. “Graduating na ako.” Summa Cum Laude ako. Ilang buwan na lang, tapos na. Lahat ng puyat, pagod, at pagtitiis, malapit nang magkaroon ng bunga. Tuition na lang talaga ang kulang. Lahat ng academic requirements, pasado na. Kinuha ko agad ang cellphone ko. Tatawagan ko si Mama. Kailangan niyang malaman ito ang magandang balita. Kailangan niyang marinig ang balitang matagal naming hinihintay.

Hindi ko binibigay ang address ko dito dahil ayokong puntahan nila ako. "Bakit?" Tanong ko. [Hinihingi sa school, graduation na sa makalawa] agad akong nalungkot sa narinig ko. Isa sa pangarap ko ang magmartya at kumuha ng diploma pero hindi na iyon matutupad dahil wala naman ako doon. "Ganun ba," malungkot kong tugon. "Itetext ko na lang sayo ang address namin dito."

Kinuha ko ang diploma at kinamayan ang Adviser ko. “Congrats, Iha. Graduate na, ah!” I giggled at sir, Tugade. Masarap pa lang pakinggan ang mga katagang iyon. “Thank you, sir!” masigla kong sabi sa kaniya. Dali-dali akong humarap sa camera at ngumiti with my complete set of teeth. Aba lalagay nila sa website ‘yan, dapat maganda ang pagkakakuha sa akin.

bulong niya sa akin bago kami sumakay lahat sa iisang van. Ngayon gaganapin ang graduation ceremony kung saan kinilala ako bilang Magna Cum Laude ng aming batch. Noong una ay hindi ako makapaniwala. Oo at alam ko sa sarili kong pinagbutihan ko ngunit hindi naman talaga ako nag expect or umasa na makakakuha ako ng ganoong parangal at ganoong kataas na marka. Dahil na rin siguro sa napakagaling ng guro ko rito sa bahay... ang mahal kong asawa.

Pero hindi ko na 'yon napansin nang malapit na ako sa stage para tawagin ang pangalan ko. "Belshaw, Aloha Anastacia, Cum Laude." The stadium gave me a round of applause as I walk to the stage to get my medal and diploma. I am so happy right now because all the hardships, tears, money, and sweat have been paid off. After the ceremony, kaniya-kaniyang picture taking ang batch namin at ang iba naman ay umalis agad for their graduation party. I have so many so-called friends because of my family's name. And they were asking me why my parents didn't attend my graduation. Ang tanging nasagot ko na lang ay may very important business meeting sila kaya hindi sila umabot.