Graduation Caption For Myself Mga Nobela at Kwento

I smiled as flashes of cameras started to light in milliseconds. "Ma, Pa... Julie. Para sa inyo 'to," bulong ko. Nakababa na ako at nakabalik na sa upuan. Panay lang ang palakpak namin hanggang sa hindi namin namalayan na natapos na ang graduation ceremony. A few hours of this program feels like a treasure for me. Totoo nga ang sinasabi nila na iba ang pakiramdam kapag nakatapos ka na sa pag-aaral.

Tapos ngayon magb-break down siya sa harapan ko at sasabihing manhid ako, malay ko bang mahal niya ako. Makapal lang ang mukha ko pero hindi ako assumera. Mukha lang akong pera pero hindi ako feelingera. "I told myself na kung hindi ko man magawang umamin sayo ngayon siguro pagkatapos ng graduation ay kaya ko na.." hindi pa ito tumitigil sa pag iyak kaya naman wala sa sariling hinahaplos ko ang likod nito.

Our class salutatorian is Rico kaya isa siya sa nagbigay ng speech. Hanggang sa kinanta na namin ang aming graduation song entitled “A Million Dreams”. I closed my eyes and felt the success I had right now. I can’t believe I did it. I am done with my studies, finally. This is just my first step to start my own journey in life. Ang tunay na buhay ay naghihintay sa akin pagkatapos ng araw na to. Kailangan ko pang ipasa ang board exam pero gusto ko ng mag-trabaho agad. I am confident that I can pass the board exam while I am working. I just have to be diligent and manage my time properly. I need to have my own earnings. Hindi pa ubos ang savings ni Lola para sa akin dahil scholar naman ako at b

He was sitting there with other professors na tila ba wala siyang kinalaman at messenger lang siya nitong narrative report na ito. Iche-check ko ba ito? Proofread? My gosh! Child’s play lang ampeg until the end! Akala ko ba, ok na kami? Hanggang sa graduation, ipahihiya pa nila ako. Not gonna happen! “Ang daming nangyari,” I said in my sweetest voice. Hindi pwedeng lamunin ako ng inis dito. “We laughed, we cried, we stumbled and fell. Some of us may think, why is this happening to me? Some may say, I quit. But in the end, we are here, wearing our togas, our diplomas in our right hands held up high.”

Bakit tutol naman yung sa akin. Kung saan may kakayahan ako. Dun naman ako papahintuin, papatrabahuhin para sa magulang pamilya na ‘to. Mas lalo lang ako naiyak dahil sa naisip ko na ang paparating graduation namin. Alam kong magiging malungkot iyon. Di na dapat ako mag-expect pa na maging masaya na makatapos ako. Kung ang huli, magta-trabaho lang din pala ako.

Sinabi niya kaya paniniwalaan ko. Kasi kung meron mang ibang involve dito, sana noong nagpa-plano pa lang ng engagement, sinabi na niya. Sana noong isang buwan, sinabi na niya. Sana noong isang linggo, sinabi na niya. Sana noong isang araw, sinabi na niya. Kasi kung sinabi lang niya, maiintindihan ko naman, e. Sana sinabi niya. Pero hindi niya sinabi kaya kailangan kong magtiwala sa kaniya. Mapapangasawa ko siya kaya nararapat lang na pagkatiwalaan ko siya. Napatingala ako sa mga graduation caps na inihagis ng mga kapwa ko graduates. Ang gandang tingnan.

Papuntahin nyo muna dito, gusto ko siyang makausap. *"Wala jud me ka anha bisag pang tambong na lang sa imong graduation kay saon man gud wala man ikaplete" – hindi kami nakapunta dyan kahit sa pag attend man lang ng graduation mo kasi walang pamasahe. *“Ma, okay ra. Nakasabot ra man gud ko,”--- Ma, okay lang. Naintindihan ko. *“Kanus-a man ka mouli, nak? Mingaw nami nimo,”--- Kailan ka uuwi, nak? Miss ka na namin.

"As we move forward, let's remember that our worth is not solely determined by the labels we carry but by the impact we make on the world. Each one of us has the power to contribute something unique and valuable, and it's the diversity of our strengths and experiences that makes our collective journey richer." Avril then took a deep breath, my gaze sweeping the audience. "I want to take a moment to address someone special, a friend who couldn't be here with us today. She faced challenges that seemed insurmountable, and graduation became an elusive dream. To you, my dear friend, wherever you are, I want you to know that your journey doesn't end here. Life is unpredictable, and success takes m

Palagi lang akong nasa tabi niya para alagaan siya dahil iyon pa lang ang tanging magagawa ko sa ngayon. "Congrats, love. Graduate ka na." Masaya niya akong niyakap pagkatapos ng graduation ceremony. "Thank you. Sinuportahan mo ako," naiiyak kong sambit. Hindi ko alam kung makakaabot ako sa puntong ito kung wala siya. "Sinusuportahan natin ang isa't isa." Nag-picture kami para may souvenir sa napakaimportanteng sandaling ito ng buhay namin.

Typo's and Grammatical error's ahead! You have been warned! Kindly do Votes and Comments <3 Summer's POV. One month already had passed and my tummy is getting bigger. Hindi pa naman ito halata pero mapapansin na s'ya kapag fit ang aking damit. Tapos na rin ang graduation ko. I graduated as Magna Cum Laude, and my parent's and Trevan is really proud. Masaya ako kasi kahit nasa t'yan ko palang ang baby namin ay kasama ko na s'ya.