Guerrero นิยาย & เรื่องราว

Hindi sila makakatulong sa estado ng dandamin niya. Naramdaman niyang may presensyang papalapit sa kanila and she wasn't mistaken. Terrence was walking his way to their table. Madilim ang mukha nitong nakatingin sa kanya at kung hindi siya nagkakamali ay nakatingin pala ito kay Rome. Pagkarating ni Terrence sa harapan ng mesa nila tumayo naman si Rome. "Goodmorning Mr.Saavedra, I'm Romeo Guerrero," pakilala ni Rome at naglahad ng kamay.

“Today, you’re going to learn under pressure. And if you mess up, you get bruised. No resets. No retries. Ready?” Ngayon pa ba ako aatras. Wala na akong ibang sinagot kundi ang tumango lang. Hinagisan niya ako ng Glock 17. Mabigat ito sa kamay pero sakto lang sa grip. “First test. Hit those moving targets. You have ten seconds. If you miss more than two, you’ll repeat it twice as fast.” May biglang lumitaw na moving dummies na may sensors. Tumakbo agad ako sa posisyon, kinuha ang stance na tinuro niya.

mahina man pero sapat na upang maunanawaan nilang lahat. Kasabay ng pagbigkas nito sa mga katagang binitawan ay ngumiti ito. Nakangiti itong umayos ng pagkasandal sa loyal nitong tauhan. Ngunit kasabay ng pag-ayos nito sa pagkakasandal, pagngiti nito ay unti-unting pumikit ang mata nito kasabay ng pagluwag sa pagkakahawak sa uniform ni Rodel. Military Officer Roodney Guerrero was dead without heavy load. Namatay itong nakangiti patunay lamang na wala itong pinagsisisihan. Sumama sa Amang Lumikha ng buong-puso.

Naiiling nalamang akong napatingin sa litrato ng bawat lider ng organosí at ang mukha ko mismo ang nasa pinaka dulo. "Is that you?" tanong ni Aragon ng tinuro niya gamit ang kutsilyong hawak kung nasaan nakasabit ang litrato ko. "Yeah," tipid kong sagot at tumingin sa ibang direksyon pero narinig ko kaagad si Seirvun na biglang nag story telling. "Mendoza's the last leader who retired on his young age because of his lover"

Humalakhak siya roon. "Oo na..Alam ko namang adik ka sa mga kagaya ko." nakangisi niyang sabi na kinairap ko. Antipatiko talaga ang lalaking ito. Napakahangin! Kung hindi lang siya gwapo nako! Siya nga pala si Frich Yuan Lim Guerrero, one of the most famous handsome young bachelor in a recent days. Nagkakandarapa halos lahat ng babae rito. Miyembro pa ito ng sikat na Banda..Nasa kanya na talagang lahat. Matalino at magaling magbasketball.

"Muli, inuulit ko, Ginoong Guevarra, totoo bang isa rin sa mga kawani ng inyong kapatirang La Indio Independencia ang tanyag na taksil na si Damian Vicente?" Sa pangalawang pagkakataong iyon ay pinangalanan na ng fiscal ang taong itinutukoy niya. Ito ay si Damian Vicente, ang tanyag na rebelde na nanguna sa himagsikan noon sa Nueva Seguida. Sa pagkaulit ng tanong na iyon ay sumagot na dito si Don Condrado. At isang malaking sagot ang kanyang binitawan na nagpaliyab na sa buong Sala de Justiscia dela Militar.

"Congrats Brute. We're happy for you." I smiled at them. Today we are complete. Andito ang kambal na Sarmiento, si Guerrero na maingay, ang may saltik na si Villegas, si Contreras na palaging missing in action, si Castillo da iceman, si Dominguez na walang ibang ginawa kundi ang maghanap sa nawawalang ilaw niya, ang masungit na Vaderama at ang kapatid nitong taon-taong umiiyak sa harapan ng simbahan, si Gonzales, at syempre ang bestfrenemy ko si Montenegro.

“Sino ang boss nyo na tinutukoy mo, Leo? Sino siya? Saan ko siya pwedeng matagpuan?” “Rufius Guttierez ang pangalan niya. Isa siya sa mga kinikilalang makapangyarihan at mabagsik na mafia lord hindi lang dito sa bansa natin. Pero kung ako sayo ay hindi ko nanaisin na harapin siya. Wala kang laban sa kanya, Thunder. Isang kumpas lang ng kamay niya ay maaari kang mawala sa mundong ibabaw.”

Unang tingin mukha silang nakakatakot. "Buti na lang nasa malapit lang yung assignment namin for todays vidyow, madali kaming nakapunta dito. Sa haciena Valderama kami galing may pinabantayan din sa amin doon. Bebe gurl ng kaibigan namin. By the way I'm William Anthony Guerrero just in case nakalimutan mo na ang gwapong pagmumukha ko. " Malawak at palakaibigan itong ngumiti sa akin sabay lahad na kamay niya. Nahihiya man dahil mukhang hindi naman sila mga tagabantay tinanggap ko ang kamay niya at nagpakilala.

"B-Bakit mo ako tinutulak na maging isang bayani? W-Why do you always push me to do things that was beyond my likings?" Nanatili s'yang nakatitig sa akin habang ngumunguya. Katulad dati, halatang ayaw n'yang sagutin ang aking katanungan. Ni hindi ko alam ang pinanggalingan nya. All I know is his name. Zero Quelite Galand. Bukod doon ay parang mabababaw na.