Halimbawa Ng Sariling Alamat Novels & Stories

At wala na siya roon. Malapit sa inn ni Adele, bumili si Elias ng isang maliit na pwesto. Ginawa niya itong post office kung saan puwedeng sumulat ang mga tao ng liham para sa kanilang nakaraang sarili. Kahit alam niyang hindi naman maibibigay ang mga sulat na iyon, tumatambay doon ang mga tao para isulat sa papel ang kanilang mga nasa isip, sinusulat nila ang bersyon ng sarili na gusto nilang makuha.

Ang saad ni carmela sa kanyang sarili. Isulat mo rito ang lugar at kami na ang bahalang maghahanap. Ang dagdag pa nang isa. "Tumango lang si Daniel at isinulat ang addres nang kanilang bahay at kung nasaan ang mga kayamanang nakatago. Sandali lang! Pag pumunta kayo sa bahay namin,nakikiusap akong wag na wag niyong sasaktan ang papa ko.

Sinabi niyang tama nga ito, mukhang mabait ang lalaking may dala ng envelope dahil nagkaroon siya ng lead kung nasaan ba talaga ang ama. Hindi niya maiwasang magtaka nang ibaba siya ng sinakyan niya sa pamilyar na bahay. Muli niyang tiningnan ang address. Dito nga talaga. Sa dami kasi ng napuntahan niya, hindi na niya matandaan ang mismong address, pero nang makita ang labas ng magarang bahay ay napagtantong nakapunta na nga siya rito. At katulong lang ang humarap sa kaniya dahil wala raw ang amo nito. Isa pala ito sa mga babalikan niya dapat.

Mukhang Hilo pa ito at nagmamadali. "Hey ahmp wait I don't know which house to go," sa sobrang daming bahay ni Gabion di ko alam kung saang bahay niya ang tinutukoy niyang puntahan ko para sa final interview! Hindi man lang ako pinatapos magtanong umalis na agad ito, na para bang batang nahihiya o nadudiwal. Paano ako makakapunta tommorow hindi ko alam ang address na puntahan ko, for sure hindi sa mansion ang tinutukoy niya, sucks.

Umalis na ako at saka pumunta na sa naipundar kong bahay. Katamtaman lang naman 'yong laki niya, luwag na luwag sa akin pero masaya naman ako dahil galing naman ito s aking paghihirap kaya kuntentung-kontento na ako. Pumasok na ako sa loob at saka bumuntonghinga, dati nasa apartment lang ako pero ngayon ay nakabili na ako ng sariling akin. 'Yong gastos dito hindi Pesos, pero aking nakayanan dahil sa malaki kong kita.

Mamaya pag kagaling ko sa bahay ni Laica ay sa condo na ako uuwi at wala rin naman ako napapala pag sa mansyon ako umuuwi. Mabilis akong nakarating sa address na ibinigay sa akin ni Mr. Salazar ang ama ni Laica. Sa isang village ito yata ang pinaka malaking mansyon na nakita ko, mas double ang laki nito kumpara sa aming mansyon. Hindi narin nakakapag taka dahil napaka yaman talaga ng pamilya ni Laica at halos nasa ika apat na parti lang ang yaman ng aking magulang kesa sa yaman nila.

"Hindi nga kami naaabot ng tulong kaya nagsasariling-sikap na lang kami rito. Tsaka 'tong lupa, may nagmamay-ari nito pero hindi namin kilala kaya wala kaming permanent address. Matagal-tagal na rin kami rito." Pinag-aralan ko ang kapaligiran. Halos pare-pareho lang kaming salat sa buhay pero maayos lang akong manamit kahit may kalumaan na. Halos sa nakikita ko kasi rito, ang dudungis ng mukha. Amoy ko pa ang masangsang na baho ng paligid.

Chapter Four – "The Orphan’s Struggle." Mainit pa ang hangin kahit madaling-araw. Sa maliit na kwarto na inuupahan sa Sampaloc, Manila, nakaupo si Arielle “Elle” Santos sa gilid ng kama, nakatingin sa lumang orasan na halos mabasag na sa paulit-ulit na alarm. Malapit nang mag-alas singko ng umaga, at hindi na siya makatulog. Hindi dahil sa ingay ng jeep sa kalsada, kundi dahil sa dami ng kailangang gawin bago matapos ang araw.

Aning-aning na satsat ko sa sarili. Matapos makababa ay agad akong naglakad papunta sa destinasyon. I am now heading to my apartment. Hawak ko ang address saka nilinga-linga ang mga nakahilerang numero sa isang subdivision. It is a minimalist studio apartment na nakahilera malapit sa dagat. Elevated ang lugar na iyon, kaya saktong nakikita ko ang ibaba, na mismong karagatan. Nang makita ang numero ay napangiti ako. My apartment is exactly number 13th, nakasentro ang apartment ko sa South part, kaya maganda ang sunset doon kapag hapon.

sabi ng kausap. Nasa punto na ako ng buhay na gusto ko ng katotohanan, si mama Mara ko at papa Carlos ko bakit akala ko ang simple lang sino ba talaga ako at bakit ganito lalo kagulo. “San Isidro Angono Rizal Black house ito ang address na tinext sa akin ng tumawag, handang handa naman na ako sa lahat at syempre handa din ako sa dadatnan ko doon"bulong ko sa isip ko.