Heartbroken Picture Novels & Stories

Napabuntong hininga ako ng unknown number na naman iyon. Uh oh! Naningkit ang mata ko dahil yun alng text nito pero tumunog ulit ito at nakitang picture ang sinend nito kaya binuksan ko iyon. Agad kong nabitawan ang phone ko ng makita yung picture. Nanginig ang kamay ko at unti unting tumula ang luha ko. It's a picture of Karic kissing someone at mukhang nasa bar ito dahil sa background.

This was taken also more than 2 years ago at nandoon ako sa office ko. Still not getting what's happening, I tried to watch the slideshow of my stolen pictures years ago. I am not aware what is this all about but I am already trying my best not to be emotional. I keep on telling myself that that's not me. I am not an emotional type of guy but when I saw a picture of shattered mug, my tears just fell. Gusto kong tingnan at hanapin ang dahilan ng mga pictures na ito pero nakalagay sa ilalim ng lahat ng pictures ang isang note na nagsasabing I need to keep watching.

That right now, being in this bar, surrounded by people, we both actually wish we weren't here. But being here is better than being at home. Home is where everything starts to close in on you and starts to be completely unbearable. That's the thing though about heartbreak, it doesn't just go away when you leave the house. Although I'm sure we both wish it would right now. Nataranta naman siya. Hindi alam kung aaluin ako o pababayaan nalang. Ang sakit sakit. Ang bigat sa dibdib. Patuloy ang pagtulo ng mga luha ko. Bakit sila ganyan?

Tahimik na wika niya at walang panghihinayang na pinagpupunit ang litrato doon. "Ah!!! Hanggang kailan? Hanggang kailan niyo ako pasakitan? Tama na... Tama na... Puwede?" Hindi na mapigilan ni Elyssa ang mapasigaw dahil sa galit at sama ng loob. Pinagbabato niya ang punit-punit na mga larawan habang hilam na sa luha ang mata. She looks miserable. Someone who lost in the world and found nothing but emptiness and anguish. Someone who was left alone.

BROKEN LOVE C23 3RD POV Nang magising siya ay hindi niya halos maigalaw ang balakang niya pati na rin ang kanyang mga hita, dahil magdamag na nakabukaka ang kanyang mga hita. “Bon!” Galit na sigaw niya nang hindi niya ito makita sa loob ng silid. “Bon!!” Muling sigaw niya, habang binalot ang kumot sa katawan niya.

Nilingon lamang niya ulitnito ng maramdamang pumasok na ito sa silid. Hindi makatulog si Aidan paikot ikot siya sa kama. Nag desisyon siyang bumangon at lumabas ng silid dumiretso siya sa kitchen at saka nagtimpla ng kape. Pabalik na sana siya sa kanyang silid ng maulinigan niya ang mahihinangbhilbi na tila may kausap. Marahan siyang lumapit sa pintuan ng kwarto ni Kiara at sinilip ito. Nasa may bintana ang dalaga nakatayo habang hawak ang isang larawan at iniiyakan ito. '"Mahal na mahal kita Babe, at hindi ko alam kung makakabangon pa akong muli sa sakit na ibinigay mo. Sana may anistisiya na pwedeng inumin pampamanhid ng puso para hindi ko na maramdaman ang sakit.'" sabi nito nakatingin sa

Grabe na naman kung uminom lalo na kapag broken hearted! - A/N: I hope you liked it! Ratings and comments are well appreciated! Thank you for supporting my story♡ Stay Safe and God bless!(｡♡‿♡｡).

madiin at puno ng kaseryosohan na anas ko at tinalikuran na siya. Hinawakan niya ang kamay ko para pigilan pero malakas ko siyang sinampal. "Sinabi ko na sayo na huwag mo akong hahawakan dahil nakakadiri ka pero ang kapal ng mukha mo para gawin pa rin. Kung sa tingin mo ay iiyak ako sa harap mo pwes nagkakamali ka. I will never waste my tears to someone who is not worth it! Iyang sampal na 'yan ay walang wala pa sa sakit na idinulot mo sa akin!" saad ko at tuluyan ng umalis.

Sabay naman na bumaba na si Rogerr. Bakit.. bakit sila nandito? Dumaan si Amor sa harap ni Rogerr papunta sa akin. Mabilis na lumapit sa akin si Amor. May dala siyang maliit na box na kulay pula. Nakangiti at medyo hinahabol ang hininga dahil sa pag takbo. Mabagal kong binuksan ang gate na hindi naman nakasara. Shocks!

I was searching for Kyra's artwork, and I seriously am having a hard time, napakaraming paintings sa paligid, alam ko naman na yung nagawa ni Kyra dahil pinakita niya na sa akin yun at dinagdagan lang ng ilang detalye pero sa laki ng art gallery hall na ito ay mukhang matatagalan akong makita yun. All the artworks have labels, and I was pretty amazed at some of them. After searching for a long time I was glad to finally see Kyra's masterpiece and the title of it was "Wholehearted", it was an image of a teenage girl clutching her chest with her right hand, pain was significant in her eyes, her surrounding was all black. I looked closer and saw something in the girls' eyes, it looked like ther