Hidden Figures Synopsis Novels & Stories

At first I thought it was just small, but out of my curiosity I went for it anyway. It was covered by an old book shelf so I removed the shelf and the very dark hallway was exposed to me. I decided to walk down the hallway and boom!! I saw this room, I was also surprised because I just saw it, in my whole life I lived here in the mansion I did not expect that there was a hidden room here. "What?.. Disguise?" Guine asked in shock, she probably didn't expect the plan I said. The others didn't speak either, maybe they were also against it.

Kung hindi lang sana pinalpak ni Timothy ang niluto niyang agahan, 'di sana busog na silang dalawa ngayon. Wala silang kaalam-alam na kanina pa pa la nakasunod sa kanila si Heilen. She even entered the restaurant kung saan kumain ang tatlo. She has been following them around since kanina lang after her emotional breakdown. Hindi siya titigil hangga't hindi niya nakukuha ang gusto niya. Nakasuot pa siya ng shades at isang round na sumbrero as her disguise. She also hid herself in a big magazine na kunwari ay nagbabasa pero ang totoo, nag-aabang lang siya ng tyempo. This is a good place para mapahiya niya ang kapatid niya. Maraming tao. She wants attentions. Yes, gutom na gutom siya sa atensyo

Napakurap siya at nagtatakang tinapunan ng tingin ang dalaga. “Di ba pwedeng magtrabaho ng wala ang mga iyon?” She asked. Tumikhim si Hero at napahilot sa kanyang sentido. “I can make that work. I can pull up some strings, just at least give me your name, date of birth, and age.” Once again, she scratched the back of her head. She can’t do that. She has to remain hidden as long as possible. “Wala rin,” he said. It wasn't a question. It was a statement.

Pakiramdam ko nanlambot ang mga tuhod ko. Hindi ako makagalaw sa aking kinatatayuan. Parang pinako ang mga paa ko sa sahig. Nakatingin lamang sa akin si Eduard. Pati siya ay nagtataka. Hindi siya makapaniwala. Naguguluhan siya. "Ikaw si Juliana Dela Cruz. My ex-wife. You hidden your identity para lokohin mo kami." "No!" I whispered, I shaking my head. Nagkatinginan kami ulit ni Eduard. Nanlalaki ang kaniyang mga mata sa gulat. Hindi siya makapaniwala.

Napapitlag si Fin at napatikhim. Isang salita ni Leon ay lahat susunod sa kan'ya. I still remember how he fired one of the directors in his company. The second chance is not in his vocabulary. Hindi ko namalayan na nakarating na kami sa tapat magarbong gusali. The memories flash back into my eyes as I look up through the windows. Binuksan ni Fin ang pinto ng kotse. Nilingon ko muna si Eleanor para sana kunin siya ngunit nakuha na siya ni Leon, karga ito.

“Do you think I’ll believe you? Hindi ako tanga para maniwala sa mga sasabihin mo. I want you to explain it to me.” “Wala naman ako—” “Cut that crap, why did you hide him from me?” Hindi ako nakapagsalita. Gusto kong sagutin siya. Gusto kong sabihin na hindi niya naman anak si Atreus. Iyong tanong niya kasi parang sigurado na siyang anak niya talaga si Atreus. “Alam mo ba kung ano ang ginagawa ko sa mga taong tumatraydor sa akin Ms. Georgina Edelweiss Castejo?”

May edad na ai Auntie Marina at hangga't maaari ay gusto kong mag-ipon siya ng pera niya para kapag may gusto siyang bilhin ay mabili niya. Natigil ako sa pag-iisip ng maraming bagay nang pumasok ang van sa loob ng subdivision. Ginising ko na ang kambal upang kahit papaano'y mahimasmasan sila. Mahirap gisingin ang kambal at t'wing bagong gising sila ay wala sila sa wisyo kaya kahit kakapasok pa lang namin ng subdivision ay ginising ko na sila agad. Nag-unat sila at papikit-pikit ang mga mata na tumingin sa labas ng bintana. "Are we near Granny's house already?" Tanong ni Theo.

"Eh ano pa?" Napabuntong-hininga siya bago sumulyap kay Fin. "Close the door." Tahimik namang sinunod ni Fin ang utos niya bago nanatili sa gilid ng opisina. Ibinaba ni Caden ang tingin sa cellphone niyang nakapatong sa mesa. Ilang segundo lang ang lumipas ay iniabot niya iyon sa akin. "Read it." Naguguluhan kong kinuha ang cellphone. Halos lumuwa na ang mga mata ko nang makita ko ang laman ng screen.

Hinging paumanhin ng matanda. "It's okay manang. Hinatid ko lang itong bestfriend ko dito. Ah siya nga pala si December. She's pregnant so take care of her. Give all what she want." Grabe naman to direct to the point talaga. Humarap naman ito sakin. "And bestie sila ang mga makakasama mo dito. If you need anything just call them at wag kang magkikikilos baka may mangyare pa sayo. Siya si Manang Hilda ang mayordoma dito. At yong dalawang yan sila sina Kris at Joy." Pinakilala niya isa-isa ang mga maids. Ngumiti lang ako sa mga ito at sinuklian naman nila.

Hindi naman kasi ito ang tipo na pupunta kung saan-saan. He walked on the other side of the store and he looks so happy. Nang mapuno ang hawak niyang basket ng mga pinamili ay saktong dumating ang anak na may hawak na sariling basket at libro ang laman ng mga iyon. Tiningnan nya isa-isa. "A civil action by Jonathan Harr." Basa niya sa harap bago tingnan ang likod. "This is the true story of an epic courtroom."