Hidden Figures Synopsis Novels & Stories

“Kung totoong buntis ka, patunayan mo, Celine.” Natatarantang hinanap ni Celine ang resulta ng test niya kaninang umaga, nasa loob lang ng bag niya iyon pero bigla nalang hindi niya ito mahanap. “S-sigurado akong nandito lang yun, i-imposibleng mawala yun.” Mahihina kong anas habang panay pa rin ang pagkalkal sa bag ko. “Tama na, Celine. Pagod na akong makinig sa ‘yo, umalis ka nalang.”

"He's my boss, anak. But why did you talk to him? Didn't I told you to not talk to stranger?" "I'm sorry Mommy, he was just asking whom I'm with because he thought I'm alone," he apologized. Nakonsensiya naman ako dahil wala naman siyang kasalanan. Masyado lang akong paranoid dahil ayokong mapunta kami sa sitwasyon na kinatatakutan ko. Calm down, Maria. Wala siyang alam... Hindi niya malalaman ang sikreto mo... He won't know that you're hiding his son- that you're hiding the billionaire's heir.

Sarkastiko nitong sabi kaya hindi niya nalang ito sinagot. Five minutes later, Hera found herself pulling the trigger on the sniper she was holding. She shoot every person in the Saavedra’s territory, wandering around. Except for their allies. She make sure that they are all dead. All the bullets she shoot was placed on their head, leaving them unconscious and dead on the ground. Ganun din ang ginawa ni Faith, hanggang sa wala ng mga tao sa loob at labas ng gate. Huminga ng malalim si Hera saka niya inilagay ang sniper sa bag at ganun din si Faith. Walang ingay na lumabas sila sa cubicle at ibinigay niya ang bag kay Faith.

Sina Sid at Polaris na bumuhat sa dalawang babae at nauna sa daan samantalang si Austin naman ay nagpahuli para maprotektahan sila. Nang malakabas sila ay nagmamadali nilang tinungo ang daan patungo sa loob ng kakahuyan. Ngunit bago pa sila makarating sa loob ng kakahuyan ay pinaulanan na sila ng mga armadong lalaki ng mga bala at isang malakas na pagsabog ang nakapagpatumba sa kanila. (End of flashback) Naalimpungatan si Polaris at naputol ang mga pangyayari sa isip nito dahil sa ingay ng mga kaibigan.

Habang ako naman ay naiwan doon, nakaluhod sa semento, umiiyak nang walang boses, wasak na wasak ang pagkatao dahil sa mga salitang binitawan ng lalaking akala ko ay mananatili habambuhay sa aking tabi. Pinanood ko ang paglayo ng sasakyan niya hanggang sa maglaho ito sa dilim ng gabi. Sa gabing iyon, namatay ang Xavielle na kilala niya. At sa parehong gabi, nabuo ang isang lihim na magbabago sa takbo ng buhay ko habambuhay—isang lihim na sisiguraduhin kong hinding-hindi niya malalaman, hinding-hindi niya mahahawakan, at hinding-hindi niya masasaktan katulad ng ginawa niya sakin

Para di nakakahiya. “Hindi ko siya kilala,” sagot niya. “Eh, paano mo nasabing…” “Hula ko lang,” sagot muli ni Alex. “Hula?” tanong ni Cynthia na may halong pagdududa. Napatingin si Alex sa bag ni Brandon na may nakasabit na keychain na may pigura ng isang babaeng may hawak na puso. “Dahil diyan,” turo ni Alex sa key chain.

Binaba ko ang pride ko at inintindi sila, pumayag ako sa kagustuhan nila pero ako ang mag desisyon kung kailan ang kasal. Kaya ako umiwas kay ELies. Pero hindi ko na kaya na hindi siya makita. Kaya bandang alas singko ng hapon pumunta ako sa aprtment niya. Pagkapasok ko nadatnan ko siyang natutulog sa couch, may mga dosuments at laptop sa ibabaw ng center table, napagod siguro sa ginagawa niya kaya dito nakatulog. Umupo ako nang mapantay sa kanya, inalis ko ang buhok na nakatabing sa kanyang mukha at hinaplos ang kanyang pisngi. Nagising siya sa ginawa ko.

KIARAH'S POV Malamig ang ihip ng aircon sa loob ng pribadong opisina ni Lucas, pero pakiramdam ko ay pinagpapawisan ako nang malapot. Nakaupo siya sa swivel chair niya, ang mga siko ay nakapatong sa malapad na mahogany desk, at ang mga matatalim niyang mata ay nakatitig nang diretso sa akin. Wala siyang ni isang kurap. Parang binabasa niya ang buong pagkatao ko, binabalatan ang bawat sikretong pilit kong itinatago.

Nang makaupo sila sa kama ay nagpaliwanag ito sa kanya. “I… I was hunting someone.” Simula nito. “May kababata kami, anak ni Tito Jack. Nadukot siya dahil sa amin nila Zie. At hanggang ngayon ay hindi pa siya nakikita.” Sisi ni Noah sa sarili nito. Kitang-kita niya ang kalungkutan nito at bigat ng loob. “Hanggang ngayon sinisisi parin namin ang mga sarili namin sa pagkawala niya. Dahil sa’min kaya nawalan ng anak nila Tita Farrah.” “Noah…”

After saying that, my friends and I went upstairs and started searching to internet and books. Kapansin-pansin ang kilos ni Aziria dahil nga kinakabahan ito. Hindi ko na lang siya pinansin. Makalipas ang ilang oras, nagpasya na silang umuwi dahil natapos na namin ang gawain namin. Hinatid ko na rin si Natasha. Aziria’s POV Tito Henry saw me. My dad’s friend. Itutuloy...