Hiligaynon Tribe Novels & Stories

“Vores— ano?” Napangiti si Liam sa reaksyon niya. "Vores Morgen," sabi niya, "Ito ay nangangahulugan ng Our Tomorrow." nakataas ang kanyang mga labi na bumubuo ng isang mainit na ngiti.

Bandang alas dos nang hapon ng dumating kami sa naturang lugar, nasa bandang dulo kami sa Gen Trias kung saan nakatayo ang isang abandonadong building. Sandali pang nagmatyag ang mga tauhan ko, hindi lang basta basta ang mga tauhan kong iyon dahil mula sila sa kung saan saan sangay ng gobyerno dito sa Pilipinas at sa US, some were ex navy seal na nagdecide nang mag stay sa Pilipinas. "There are thirty people inside, twenty are adults and ten are children including your son." paliwanag sa akin ni Albert na dating ex navy seal.

At marahil… Marahil, may kailangan pa akong malaman bago ako makalabas. O bago ako tuluyang makulong. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot. Sa ngayon, isang bagay lang ang sigurado: Hindi ito simpleng bantay-sarado. Hindi ito simpleng pagkakakulong. Ito ay isang larong may mas malalim na dahilan. At ngayon, mas kailangan kong magmasid — hindi lang sa mga tauhan, kundi sa mga salita, sa mga tingin, sa mga ngiti… lalo na kung galing sa isang taong tulad ni Nanay Solen.

Qeb Zachary said. "Kuya, nandito po tayo sa Baguio. Aba'y maari po bang magtagalog ka? Ah, sabi pala nina Nanay at Tatay ay kailangan nating pag-aralan ang salitang Ikolano. Dahil iyan daw ang ginagamit ng karamihan at hindi raw lahat ay nakakaunawa ng Tagalog at English." Pagitna naman ni Clyde Henry o ang second son nina Hendrix at Crystal Angela.

Ahyem Gilya, Jiro. Kasalukuyan kaming nakasakay sa mga ibon kasama ang lima na magenos na humuli sa'min. Paramount Force, iyon ang pagpapakilala nila. Pamilyar sa'kin ngunit hindi ko maalala kung saan ko ito narinig.

malambing na wika ni ate Nimfa. Laking pasasalamat ko at napakabait nito sa akin. Ni hindi ako nakarinig nang kahit anong panghuhusga sa halip ay puro pagmamalasakit ang ipinadama sa akin. Ganun din sa mga kababaryo ko. Palibhasa ay alam nila na ulila na ako kaya siguro ganun na lang nila ako kaawaan na ni hindi nila ako magawang husgahan kahit pa nabuntis ako ng napaka-aga.

Very stunning and elegant ang kabuoan. Huminga ako nang malalim. Tumayo, humawak sa railing, at tinanaw ang kabuuan ng party. Mahigit fifty katao ang bisita. May mini stage sa unahan, katapat n'on ang swimming pool, at meron ding round tables and umbrellas. Maraming fiesta lights na nakasabit sa mga puno. May ilang celebrity ring invited. Ilan sa kanila ay sina Heaven Peralejo at Jimuel Pacquiao. They are really sweet couple. Biglang nagkagulo ang crowd nang umakyat sa stage ang SB19 at nagpakilala sila sa lahat.

The option isn't limited. Pinaupo ko si Hunter sa kabisera katabi nang high chair ni Julian. The latter just started eating the waffles I sliced for him. "They're the first ten, seven of 'em was brothers." Hunter shared. I smiled and nodded at Hunter's men. "Please, help yourselves." Nagpasalamat sila sa akin bago umupo sa upuan katapat ni Nicole. She mouthed 'guwapo' to me. "They're half-Filipinos, by the way," Hunter shot a glance on Nicole before looking at me, "They can understand Tagalog."

Nang marinig ang announcement nito, nagtaka ang mga mayayamang ginang, at maging si Lola Felicia ay naguluhan sa biglaang pagyayabang ng manugang niya. Isa sa mga ginang ang nag-usisa, "Oh, is that so? Kaninong pamilya ba siya galing?" "Sa mga Padilla," buong pagmamalaking sagot ni Rowena sabay saboy ng matalas at mapang-insultong tingin kay Luna. "The legendary Padillas of Tagaytay." Biglang nagbulungan sa gulat ang buong sala. Sa unang pagkakataon ngayong hapon, nagbago ang reaksyon sa mukha ni Luna.