Home Is Family Quotes นิยาย & เรื่องราว

"We can't make it until we have our own home, wifey. But promise me you’ll stay beside me even if we don’t have it yet. I’ll try to make it fast; I'll try to build it on time so that we can perfectly call it home without someone telling us that we do not belong here." I smiled at him, and unti-unti na ring bumibigat ang mga talukap ko. "It doesn't mean that we don't have a house; we don’t have a home. You and I can be considered as home. Because home is defined as the safest place where we rest peacefully, with no one saying that we should build our own walls." I felt Logan kissing my forehead, but I could not respond anymore. My eyes shut down. "I love you, my home."

"Bonding nilang pamilya Ang pag inom Ng kape at kwentuhan Ng kung ano ano lang. "A perfect family, Minsan may hinanakitan pero madaling masolusyunan. Iba si Mama Niya, the best." " Aling Sima, Ako na po Ang bahala sa pagtimpla," "alam ko Naman Hija, walang panama Ang kape ko sa timpla mo." " Gusto nyo po ba, itimpla ko po kayo." "Wag na Hija, baka di ako makatulog niyan."

"A f-family i-is h-home, a-anak. A h-home where we f-find peace a-and s-security." "See, mom? See the absence of peace and security in our family now? It's no longer home, Mommy. Pero kung iyan ang gusto niyo. . .I won't file a case for her any more. Pero lalayo na kami ng tuluyan sa pamilyang sinasabi niyo."

Ang daming masasakit na memory sa bahay na ito pero sa paglipas ng panahon ay unti-unting napapalitan ng magandang ala-ala. Ala-ala na kasama ang buo kong pamilya at puno ng pagmamahalan. Nagpapasalamat ako sa diyos dahil sa kabila ng pasakit at hirap na dinanas ko noon ay heto matibay at malakas pa rin ako lalo na yung pananalig ko sa kanya. Salamat dahil sa wakas mayron na akong matatawag na sarili kong pamilya. Hindi na ako mag-iisa. This is my home, My family is my home na masasabing ipaglalaban ko dahil ayoko nang masira pa ito ulit. Ayokong masayang ulit ang pangatlong pagkakataon na binigay samin ng panginoon.

Mas mahalaga naman sa kanila ang magiging reputasyon ng aming buong pamilya. Kung meron man akong pangarap maliban sa pagbuo ng aking imperyo, iyon ay ang masayang pamilya. Mga magulang na mahal ang mga anak at mga anak na nirerespeto at minamahal ang mga anak. Hindi naman kasi mapapantayan ng kahit anong materyal na bagay ang pagiging masaya ng isang pamilya. Kaya kaya namin iyong matupad ni Maddison? “Hija, excuse us. May pag-uusapan lang kami ng fiance mo.”

Sermon nito. "Gusto kong puntahan ang pamilya ko" sabi ko. "Gusto ko silang makita" dagdag na sabi ko. Kahit naman pinalayas nila ako pamilya ko pa rin sila. Wala ako sa mundong ito kong hindi dahil sa kanila. "Ahh baliw kana nga talaga, tinakwil kana nga gusto mo pang dalawin! ". "They are still my family" sabi ko.

My wife, Keisha, tells us off for spoiling him, but we can't help but want to make him happy. Our wives remind us to be careful about spoiling each other's kids. But we just want to give them everything they want, no matter what. Even though we have our disagreements sometimes, our family keeps getting stronger. Our dream house isn't just a place to live; it's a symbol of our hopes and dreams for the future. It's where we can always find love, laughter, and togetherness, no matter what challenges come our way.

Sana sa ganoong paraan ay mapagaan niya ang loob nito. “Sa pagpapamilya ang babae talaga ang may dala ng buhay. Kaya dapat ikaw magpakatatag ka. Hindi lang para sa sarili mo o sa pagmamahal mo kay Cy. Kundi para rin sa dalawang anghel na ‘to.” Hinaplos nito ang umbok niyang tiyan. “At sa pamilyang binubuo niyo. Kausapin mo ang asawa mo, magtanong ka. Hindi para awayin siya kundi para malinawan ka. Tandaan mo, walang bagay na hindi naaayos sa mabuting usapan.” A mother’s hug is indeed like magic. It can cure any pain. And indeed…mothers know best!

“Hindi naging madali ang lahat ng pinagdaanan ko.” Hindi ko na kailangang isa-isahin. Makikita sa mata ko. Mararamdaman sa boses ko. “But life has a way of bringing you back to where you truly belong.” Bahagya akong ngumiti. “At ngayon… nandito na ako.” Napatingin ako sa anak ko. Sa pamilya ko. “This family… gave me something I never thought I would have again." Saglit akong napahinto. At saka ko itinuloy. “A home.”

“Hindi mo kailangang masanay agad. Ang laki ng bahay ay hindi para ipakita ang yaman, kundi para magkaroon kayo ng sapat na espasyo at kapayapaan. At balang araw, kapag handa na ang lahat, hindi lang kayo ang maninirahan dito. Magiging tahanan din ito ng buong pamilya natin.” Ang kanyang mga salita ay tumagos sa aking puso. Sa kabila ng lahat ng pagdududa, ipinapaalala niya sa akin na ang paglipat ay hakbang patungo sa aming pagsasama bilang isang pamilya.