How To Confess Your Crush Novels & Stories

Malaki pa yata ang okra ng middle east sa kanya. Message mo sa crush mo, seguro naman meron ka non? "Alam mo, sa dami mong tanong yan lang ang nagustuhan ko. Syempre meron, yan paba mawawala. Magsusulat na ako ha, tama na ang madaming tanong. Okay! Natutulig na tainga ko saiyo eh. "Dear Crush,

Sabi nito kaya muli niyang ipinatong ang kan'yang ulo sa balikat nito. “U-uhm...I want to t-tell you something, YESHUA.” “Hmm...” Naging tugon nito kaya napa-kagat siya sa kan'yang labi tsaka muling nag-salita “I-I LOVE YOU!” Utal at mabilis niyang sabi tsaka pumikit. Sobrang lakas ng kabog ng kan'yang dibdib. He's embarrass and shy. Ganito pala ang feeling kapag nag-confess ka sa taong gusto mo.

I directly asked her. "Oo pero dati pa daw 'yon sabi niya." sagot niya sa'kin and she smiled. "Ah okay, thank you po." I left and I felt regret? Maybe because ngayon na crush ko siya is hindi niya na ako crush and maybe i'm too late to confess? Well I just let things slide and forgot about everything in an instant, bata pa naman ako and I can meet more guys more than he is right? Wrong.

Hindi ka naman magka-crush kapag pangit. Ako: Inaayun ko lang ang ganda ko sa mukha ng magiging crush ko. To make sure that we're a perfect match. Ikukuwento ko siya sa 'yo pag-uwi ko. I'm gonna chase him. Moonbeam: Is he your pastime while I'm not there? Malalagot ka sa akin pag-uwi, moonbeam. Don't make silly things, please. If you have a crush, keep it cool. Huwag mong ipahalata.

Kaya ulit ulit nila akong binibiro yung about kay Ethan kasi naging crush ko siya, pero hindi ko naman din inaamin hindi niya din naman alam eh. I think Ethan and I don't match, kasi there are things that might not be normal for him at baka magkaiba kami ng hilig. Kagaya na lang nung hilig ko baka hindi niya ako matanggap. Naalala ko tuloy yung araw na napadpad siya sa drawer ko, ampanget tuloy ng first impression niya sakin. What if mag confess ako, will he accept it? But he doesn't even know a thing about me.

Hindi ako sumusuko nang ganoon kadali. Pag-uwi ko ng condo gabing iyon, para akong teenager na unang beses nakakita ng crush. Hindi ako mapakali. Hindi ako makatulog. Paulit-ulit kong iniisip ang mukha niya, ang ngiti niya, at ang paraan ng pagtaas niya ng kilay tuwing kinakausap niya ako na parang alam niyang nababaliw ako sa kanya. At totoo naman.

Unti-unti nang dumadaloy ang luha ko habang binabagtas pababa ang bawat baitang ng hagdan. Tototohanin ko na talaga ang sinabi kong quit! Hindi na magbabago ang isip ko. Mula ngayong mga oras na 'to, iwawaksi ko na siya sa isipan ko. Hindi na ako papadala sa mga tingin niya. Hindi na ako magpapa-hypnotized! Kakalimutan ko na ang nangyari sa amin noon at hindi na mangangarap na mangyari ulit iyon. Tarantado siya! Kung may crush din siya sa akin at trip niyang magpapansin, huwag naman sa ganitong paraan. Tine-take advantage niya ang kahinaan ko. Hah! Crush? Gago ka! Hindi na kita crush! Si Carlo na lang ang crush ko.

Parang gusto ko tuloy siyang lapitan at tanongin kung ayos lang ba siya. Pero bakit ko gagawin 'yon? Anong paki ko kung umiiyak siya o may sakit? Kahit gustong-gusto ko siyang i-approach ay pinigilan ko ang sinasabi ng utak ko. Naglabas ako ng libro mula sa bag, lilibangin ko na lang ang sarili ko at ayoko siyang pansinin. Ayokong isipin na crush ko siya gaya ng sabi ni Mom. That's not true. No way!

mahihimigan ang lungkot sa boses niya. Nakagat ko ang pang ibabang labi ko. Iba kasi ang iniisip kong kalalabasan noon. Na kapag nag confess ako sa kaniya ay baka pwede niyang masuklian ang feelings ko kahit konti. Hindi iyong ganito. Iyong ni ri-reject niya. Kanina ko pa pinagpipilitan ang sarili ko. I wonder how pathetic I look now. “Sige lang kuya Rio. Crush lang naman kita. I’m sure, makaka move on rin ako sa ‘yo. Adult na ako so I’m looking forward sa pwede kong magustuhan.”

Tawang-tawa na sabi ni Eros. "Bakit ka kasi lumapit? Malay ko ba? Baka naman kasi crush mo ako, at nililihim mo lang," sabi ko sa kanya sabay irap. "Wow, ganda naman ng imahinasyon mo, Thad." Sabi ni Yasmir na may nakakalokong ngiti. "Tumatanggap naman ako ng confession, pero huwag 'yong nanghahalik bigla! Baka hindi ako ma crush back ng crush ko!" Lukot ang mukha kong sinasabi sa kanila iyon.