Hugot Kaibigan Quotes นิยาย & เรื่องราว

Pag bukas ko ng messeger ko, "Uy tol, kamusta ka na? Naka uwi ka na ba? Pinahatid na kami nung magandang babae na tumulong satin kanina. Pasensya na naiwan ka na namin. Sya na daw kasi bahala sayo." -Ken "Ton? Nasa inyo ka na ba? May masakit pa ba sayo? Dadalhan kita ng gamot dyan gusto mo?" -Gab Ang swerte ko talaga sa mga kaibigan ko, eto yung sinasabi nilang "Kahit konti lang, basta totoo." nireplyan ko nalang si Gab ng hindi na kaylangan kasi okay na ako.

“Aray naman dahan-dahan naman sa pag sabi ng kuripot! Hindi ba pwedeng nag titipid lang ang hirap po kasi ng buhay ngayon. Kaya need mag tipid, mariing sagot nito sa akin.” “Oo na dami mo pa sinasabi eh!! Ililibre naman kita. Sa susunod ha ako naman ang ilibre mo ng coffee.” "Oo ba! Basta kapag puti ng uwak at pag itim ng tagak! Natatawang wika nito sa akin.” Inirapan ko lang ito sa sinabi. “kailan pa kaya mag yayari yon!? Baka wala na ako sa mundo hindi pa umiitim ang tagak at pumuputi ang uwak. JUSKO bakit nagkaroon ako ng mga ganitong kaibigan!?”

Agad akong umalma "Anong kabaliwan yun? Lahat ng tao nagmamahal! Everyone wants to have a friend. Pero dito? Pinagbabawal niyo?" "Lahat kayang sabihing nagmamahal siya. Ngunit ang totoo'y pinaglalaruan ka lang pala.."natahimik ako sa naisagot niya "Lahat kayang sabihing kaibigan ka nila, pero ang totoo, sila pala ang kalaban mo"tumingin siya sakin na may matamlay na tingin "Palagi kang mag-iingat sa mga taong nakakasalamuha mo. Hangga't maaari, gamitin ang puso sa pagpili ng kaibigan, hindi ang isip. Pagka't ang puso'y hindi kailanman nanghuhusga, tanging ang isip lamang"mahaba niyang paliwanag dahilan para hindi ako makapagsalita. May katotohanan nga naman ang sinabi niya

“Kaibigan ko kuya. Sa kaibigan ko ako sumabay.” “Aba naman at kailan ka pa nagkaroon ng mayaman na kaibigan? Kaibigan ni Liam.” Umiling si Serena. “Kaibigan ko kuya. Ewan ko kung kaibigan din niya si Liam. Pero masasabi kong kaibigan ko yun. Kaibigan na mapagkakatiwalaan, kaya wag ka masyadong mag-isip ng mga bagay na ikakadumi lang ng isipan mo.”

Nang mabanggit ko ang salitang kaibigan ay kaagad nagbago ang itsura ni Castron mula sa pagiging seryoso ay nabahiran ito ng galit na kaagad nitong sinupil ng makita akong nagtatakang nakatingin. "Kaibigan na sana hindi nalang dahil sa nakikita kong ginagawa niyang pagpapahirap sayo!" Damang-dama ko ang poot sa sinabi niya "Hindi ganong klase ng tao si Luther may mga bagay lang siyang mas kailangan unahin!" Pagtatanggol ko pero sa totoo lang kahit ako parang ayaw ko ng maniwala na may importante siyang gagawin.

Sandali kaibigan nyo ba 'to) "Hala nganong nakabalo ka mego?" (Hala bakit mo alam) "Tulungan--tabangi sako oyy nabuang na inyong amega!!" (Tulungan nyo ako, nababaliw na 'yong kaibigan nyo) "Peste gi tawag og buang atong amega!" (Peste tinawag na baliw 'yong kaibigan natin) "Hala sige tiwasi na Mika, patya nalang na oyy para way samok!" (Hala sige Mika ipag patuloy mo yan, patayin mo para wala nang manggugulo)

napa buntong hinga Ang kaibigan. "I'm so stupid to believe, nag mukha pa akung baklang may jowa na halos pati kotse bibigyan ko pa, tapos yun pala may iba." iyak parin nya. "shhhhhh, tama na yan mars it's ok atlest you knew it already habang hindi pa kayo kasal naka ligtas ka." pam pakalma na turan ng kaibigan.

“Kung ikaw man ang may pakana sa nangyari sa aking kaibigan, pagbabayarin kita. SOLEEN MARASIGAN!” *I'm sorry sa matagal na hiatus guys. Happy new year.*

nag iba ang aura nito hindi na niya matanya kung anong tumatakbo sa utak ng kaibigan. Actually, kanina ko pa nga gustong bangasan yang gwapo mong mukha ehh. Pasalamat ka nga nagtitimpi pa ako. Dahil kaibigan kita. "Ohh, seryuso ba yan, akala ko joke joke lang to? "Tsaka huwag kang ngumiti sakin, naaalibadbaran ako sayo baka bigla kang samain sa akin." "Kalma lang Buds, wala akong kalaban laban sayo." napapakamot nalang siya ng kanyng kilay sa kakaibang gawi nito kaysa kanina

pagkabanggit ni Kath sa pangalan ng binata ay bigla naman natigilan sa pagsubo ang dalaga at salit-salitang nilingon ang dalawa niyang kaibigan na katabi niya ngayon. "Puwede ba, huwag niyo mabanggit-banggit sa akin ang pangalan niya dahil parang nawawalan ako ng gana sa mga kinakain ko." Ani ni Sasha na may guhit ng kunot sa kaniyang noo at magkasalubong ang dalawa niyang kilay. Pagkatapos non ay muli niyang tinuonan ng atensyon ang kinakain niya. Nagpalitan naman ng tingin yung dalawa at kahit hindi nila bigkasin ang mga salitang nais nilang sabihin sa isa't-isa ay parang nagkakaunawaan naman sila sa pamamagitan ng pagtitig sa kanilang mga mata.