Novel & Cerita Hugot Lines About Life

Natawa naman s'ya sa sinabi niya. Hindi naman ako nakasagot agad sa sinabi niya. Nanatili lang akong nakatitig sa kanyang maamong mukha. Noong una ay naiinis talaga ako sa pagiging matured niyang mag-isip, ngunit kalaunan ay unti-unti ko rin naman na-ge-gets. Ang motto ko kasi noon sa buhay ay, “Life is short. Do what you want to do in your life without any regrets!” at hindi ko rin masyadong pinagtutuunan nang pansin ang mga negative vibes sa buhay ko kasi nakapokus lang talaga ako noon sa mga positive na nangyayari sa buhay ko, which is mali, kasi dapat pala balance. Dapat nireresolba rin pala at saka pinagtutuunan ng pansin ang mga negative sa buhay natin para sa susunod hindi na natin it

Isiniksik ko rin ang mukha ko sa balikat niya habang mahigpit rin siyang niyakap. I want to be a good person. I don't want to waste this beautiful life that has given me for the second time. Life is precious, so let's not waste it. No matter how hard life may be, but always think the good side. The goals. The plans. The things that makes us happy. Let's all see the purpose why we are living.

(correct me if I'm wrong, this are all my perspective, sorry in advance. Funny how people always says everything needs to be fair but their mindset says the opposite. Mariin kong hinawakan ang kumot na nakatakip sa katawan ko at ipinikit ang ngayong napupuno na naman ng luhang mga mata. How can life be so harsh at me?

Pero ang mga mata nito'y nakatutok sa mga nagkakasiyahan. "Pero lamang tayo ng magandang pag uugali sa kanila. Mabubuti tayong tao, masipag at masaya tayo sa buhay. At higit sa lahat, mahal tayo ng pamilya natin. Yon ang mahalaga sa mundong ibabaw na ito Claire kaya huwag nating ikumpara ang buhay natin sa kanila. Malay mo, kunyari lang na masasaya ang mga yan pero may nakatago rin palang problema at alalahanin sa buhay. Tsaka yung hitsura, kumukupas yan! Pero ang pagiging mabuting tao hindi." Mahabang salaysay ko kaya napatango ito ng ilang beses at mukhang sobrang sang ayon.

Ngumiti siya sa dalaga at hinayaang tingnan nito ang magazine. “Kaya naman always remember .You're strong, not lucky. Gustuhin mo mang tapusin ang buhay mo, I know, deep down, you wanted to fight it. You wanted to live that's why you're still alive. Suicide is not the answer to every problem in the world. No one should take their own life, because life is precious, life is a gift

Perhaps the question you should ask is, "How can I be okay again?" Seeing as we're humans, we will lose ourselves many times. It's the game of life, the luck of the draw, the "only time will tell" bull that we always hear. "Gusto mo pa bang magmadre?" tanong nito sa aking mas lalong nagpagulo ng sistema ko.

Minsan din pala mabuti ding makinig sa pananaw ng ibang tao patungkol sa buhay at kung ano ano pa dito sa mundo. I have realized my billions are worthless to the brilliant ideas of this poor man doing cleaning for a living.Totoo nga naman life is so short and we have to make every minute of every day worth to cherish and to live for with happiness and forgiveness in our hearts and minds. "Mahirap kasi ang hinog sa pilit pre, hayaan mo munang gumaling sa pag-usbong at aani din iyan ng kapatawaran," dagdag pa nito bago tumayo at bumalik na sa paglilinis.

she muttered and kissed me on the cheek. Napangiti ako sa sobrang saya. I feel so contented. Wala talagang pinipiling oras ang mga masasaya at mga malulungkot na karanasan sa buhay. Life is not all about pains and sufferings. It's not all about joy and excitement. It's not only about love or sex or failures. Because life makes this world balanced. Life makes us attain our own equilibrium to be stronger than before. Every situation comes and goes. But if we take courage and stay strong, we'll always win every battle and fight.

Hindi gaya sa lungsod na magulo, matao, maingay at minsan pa'y polluted sa daan. Napabuntong-hininga ako. Bakit hindi ako nakaranas ng isang maganda, maayos at simpleng buhay? Ang mga napagdaanan ko ay puno ng hirap, pagdadalamhati at pighati. Uhaw sa pagmamahal ng isang tunay na magulang. Ganito lang talaga siguro ang lumaking walang mga magulang na gumagabay at tumutulong.

Parang hindi makatotohanan ang nangyayari ngayon sa buhay ko. Huminga ako ng malalim, I’ve been through hell and back. This shouldn’t affect me greatly. Ang motto ko sa buhay, lahat ng problema ay may solusyon. Kung wala, patayin ang problema. Now, nasaan na si Dante?