Novel & Cerita Hugot Para Sa Sarili Ko

Palagi na lang. Balagbag kong sinara ang pinto, agad na nagtungo ng kama at doon padapang bumagsak. Itinago ko ang mukhang basa sa luha, muling umiyak ng may paghagulgol sa sobrang bigat ng pakiramdam ko. It's so fucking frustrating ang di mo maipag tanggol o mapag laban ang sarili mo lalo na kapag alam mong wala kang ginawang mali.

Na para bang satisfied siya sa mga nangyari sa amin kagabi! Eh paano ako? Paano ako? God..sa tuwing naalala ko kung paano ako umungol at game na game sa mga nangyari sa aming dalawa parang gusto kong kutusan ang sarili ko! Hindi ko akalain na may itinatago din palang kalandian ang inner side ko! 'Masarap kagabi, pero bakit sobrang sakit na ngayun?'

Napalunok ako at dahan-dahang tumango. Nang lumayo siya at naglakad palabas ay para akong hinila ng sahig. Sobrang lakas ng tibok ng puso ko feeling ko sasabog na ako. Napa-upo ako sa sofa nang mawalan ng lakas ang tuhod ko. “Self kumalma ka, huwag kang paapekto sa babaerong ‘yon,” sabi ko sa sarili habang hawak-hawak ang dibdib kong naghuhurumentado.

Hindi ko alam pero hindi ko siya kayang makita ngayon o makausap. Pakiramdam ko ay sobrang atat na atat ako na alam ko naman na totoong atat ako. Na para bang hindi ko na pinahalagahan ang sarili ko. Bigla akong nahiya sa sarili ko. Kaya ngayon ay gusto ko na munang mag-isa. Me: I want to be alone. I’m sorry pero hindi ako uuwi ngayon.

"HIndi mo kayang ipagtanggol ang sarili mo 'diba? Dahil alam mo sa sarili mong wala kang pinagkaiba saakin, pumatol ka din sa taong may girlfriend." Naiyukom ko ang pareho kong palad dahil sa aking nararammdaman, walaman lng lang akong magawa. Nagagalit ako sa sarili ko dahil pumapayag akong pagsalitaan n'ya ng ganito. Nagagalit ako sa sarili ko dahil hindi ko man lang maipagtanggol ang aking sarili sa kanya dahil... pakiramdam ko ay tama s'ya. Unti-unting namuo ang luha sa aking mga mata, masyadong masakit ang nararamdaman ko ngayon. Pakiramdam ko ay na-s-soffucate ako sa aking nararamdaman ngayon.

“AYAW KO NA!” “PAGOD NA AKO! PAGOD NA PAGOD NA PAGOD NA AKOOO!!” I shouted so loud that my tears flows without noticing it. Ang sakit sa loob! Ang sakit! “GAGO KA KRIST! DAPAT DI KA NALANG NABUHAY!!” I hate myself I hate my body! I don’t know if I can go. The pain is tearing me apart, Sobrang sakit sa loob.

proud na sabi ko . Jusko sarili ko pa ba ibaba kopa ?syempre minsan kailangan natin mag angat ng sariling bangko sino pa ba ang magbibigay ng lakas ng loob satin kundi sarili lang natin ,kailangan matuto muna natin mahalin ang ating sarili ,bago ang iba para sa huli di tayo magsisi. "Pwede bang akin ka nalang?" natahimik ako sa sinabi nito diko alam kung ano irereaksyon ko dahil di ko alam kung ginogoyo lang ako nito.

Hindi niya pwedeng mahalata na tila naglalaway tayo ngayon sa kaniya dahil baka tumaas ang sobra-sobra na nitong kumpyansa sa sarili. Nakakatulala ang kagwapuhan nang isang ito, oh my gosh! Napatakip ako ng kamay ko sa aking bibig dahil sa maladiyos na nakikita ko ngayon, bakit ngayon ko lang napansin? Palagi naman siyang nag-susuot ng ganyan ah pero bakit ngayon? Ano iyan may exemption? Minsan sa sobrang boring ng buhay ko ay inaaway ko na rin ang sarili ko.

Biglang tumulo ang aking mga luha dahil naaawa na ako sa aking sarili. “Halos araw-araw ka na lang niyang sinasaktan, hindi mo ito deserve. Hindi ka tanga sa pag-ibig, hindi ba?” tanong ko sa aking sarili. Napahinga na lang ako ng malalim at inayos ang aking sarili. Lumabas ako ng kwarto at nakita ko namang naka-upo si Gio sa sofa. Tila ba malalim ang kaniyang iniisip. Hindi ko na lang siya pinansin at pumuntang kusina para magluto ng pananghalian.

Hindi ka na maganda, napapabayaan mo na ang sarili mo. I have to cheer up myself. Gusto ko na lang bumalik kay Jaedon; siya hindi niya ako sinasaktan ng ganito. Kahit pinagtatabuyan at hindi niya nirerespeto ang feelings ko ay hindi naman niya ako sinasaktan ng ganito. Hindi ko na mapigilan ang sarili ko na maiyak. Kahit anong pigil ko sa sarili ko ay kusa na lang tumutulo ang luha.