Hugot Para Sa Sarili Ko Novels & Stories

Bulong ko sa aking sarili. No worries.. No doubts.. No more cry.. No more problem.. Kahit ilang beses ko man sabihin sa sarili ko 'yan, napakahirap pigilan ng utak. Kahit ilang pilit mo sa sarili mong wag isipin ang problema, talagang napakahirap pigilan ng utak na huwag 'yun isipin kaya I end up na umiyak na lang.

All I had was nothing but just myself. Hindi ako umiyak dahil sanay na ako. Kahit wala naman akong ginagawang masama ay hinuhusgahan ako pero nang gumawa ako ng masama ay hinuhusgahan pa rin ako. Wala namang pagkakaiba. Hindi ko na nga alam kung saan ko isisiksik ang sarili ko.

paulit ulit kong sinasabi sa sarili ko para maiwasan ang magalit at magisip ng hindi maganda May maganda siyang rason.. pero Sana sapat ang reason na yon para e explain sa akin ang lahat-kung bakit niya ako Hinahayaang maghintay sa kanya sa loob ng tatlong araw..... What ever that reason is..I hope it is enough to explain what the fvck is happening?... DUMERETSO ako sa banyo at doon naghilamos.. pinakatitigan ko rin ang sarili ko sa salamin..

Hinihingal na ako sa matinding galit. Sino bang niloloko ko? Sarili ko? Kahit maglakad ako ng nakataas ang noo ay hindi pa rin nito mababago ang katotohanan na natapakan ang pagkalalaki ko. I’m devastated, nasira ang confidence ko sa aking sarili, at halos hindi ko na kayang harapin ang tingin ng ibang tao. Dahil sa tuwing tinitingnan nila ako, pakiramdam koy pinagtatawanan nila akong lahat.

saglit itong tumahimik. "Hindi ako gagaling. Alam kong yun ang nasa isip ng lahat ng tao tungkol sa'kin. I'm a terrible person so maybe I should do much better pero paano kung lahat ng tao ay ayaw sa'kin? Sabi ng iba dapat tanggapin ko ang sarili ko pero paano naman kung alam ko mismo sa sarili ko na wala akong kwentang tao." Napaawang ang labi niya sa sinabi nito. Bumalatay sa mukha nito ang lungkot at sakit kaya hindi niya maiwasang makaramdam ng kirot sa damdamin.

Parang bumigat ang dibdib ko nang matitigan ng husto ang maliit niyang katawan. I wasn't mad at her, I was mad at myself. I made a fool of myself. Ilang beses ko bang hahayaan na lokohin lang ng babae? Ilang beses ko bang ipagpipilitan ang sarili sa isang babae para lang masabing kumpleto ako at hindi nagkukulang sa kahit na anong aspeto? Maybe it was the longing inside me that leads me to this stupid situation all at the same time. Bakit ganoon?

Paano ko mapipigilan ang sarili ko na hindi siya mahalin kung ang pinaramdam niya sa akin ay puro saya na nagpapakilig sa puso ko? Minamahal ko siya ng lihim, pero lihim rin akong nasasaktan ng sobra. Kung sana hindi ko hinayaan ang sarili ko na ma-inlove sa amo ko. Heto na naman kasalanan ko na naman ang lahat. Anong gagawin ko? Paano na ang pinagbubuntis ko? Paano na kami ni baby? Napaiyak na lang ako sa sama ng loob at problema sa sarili.

saad ko sa bugnot na tinig. Pati mukha ko talaga nalulukot na dahil sa walang hiyang iyon. Sa tuwing naalala ko ang nangyari hindi ko mapigilan ang sarili ko na mapaduwal dahil sa pandidiri. I really can't talaga! Feeling ko nasa labi ko pa rin ang labi niya eh.

Lalo na halata naman sa pakikitungo niya . Umupo muna ako sa hagdanan ng ilang saglit, dahil sa walang humpay na pag agos ng luha ko. Nakatulala lang ako sa kawalan, minsan pa nasasabunutan ko buhok ko. At this moment gusto ko na lang saktan physically ang sarili ko. Gusto kong ibunton lahat ng sakita sa sarili kong katawan.

Naduduwag na naman ba ako sa sarili ko kaya ganito na lang nangyari sa kan'ya? Narinig ba niya kung ano ang sinabi ko kay Dea kanina? I'm sorry sweetheart. Hindi ko gustong mangyari ito sa atin. Galit ako sa sarili ko kung bakit nagawa kong magmahal ng iba. Hindi ko alam sa sarili ko kung bakit ganun na lang kita kabilis na kinalimutan. But don't worry, ililigtas kita mula sa panganib.