Novel & Cerita I Already Miss You

Malungkot akong ngumiti. I will miss this. So much.

"I missed you, sweetheart." "I missed you, too."

“I miss you, Gray.” “I miss you too.”

Isang pakiramdam na mahirap ipaliwanag, isang karanasang hindi madaling kalimutan. “Sophia I love you! Please say it to me,” may pakiusap na sambit ni Bong. “I love you Bong! Takot na takot ako kapag wala ka sa tabi ko, hindi ko alam ang gagawin ko, hindi ko alam kung saan ako pupunta? At hindi ko alam kung mabubuhay pa ba ako, mahal kita,” sambit ko habang ginagawa namin ang bagay na iyon.

Nalilito siya kapag binalot ng lungkot at galit ang kaniyang puso't isipan. "Janice, anak? Kumusta ka na diyan?" Nakangiting bati ni Margaret sa anak. "Hello, mommy! I miss you po!" tugon ni Janice sa ina na animo'y naririnig siya nito. "Alam kong nalulungkot ka na diyan at naiinip. Huwag kang mag-alala, ilang buwan na lang ay makakalaya na ako dito. Makakasama mo na ulit si mommy at pangakong ipagtatangol kita sa m*****a mong kapatid."

Ibinigay niya rin sa akin ang duplicate key ng condo. Hinila niya ako sa baywang at niyakap. "I miss you." "Ilang beses mo nang sinabi iyan mula pa kanina sa byahe." "I don't know why I'm missing you every minute of the day. Pakiramdam ko, iiwan mo ako at mawawala ka ulit sa akin. Isipin pa lang iyon, nami-miss na kita." Humiwalay ako sa kaniya at tiningnan siya nang nagdududa. "Ganito ka ba sa mga naging kabit mo? Masyadong sweet. Kaya siguro patay na patay sila sa iyo."

"l miss your voice, I miss your smell, I miss your smile, and damn I miss all of you, agåpi mou. I miss you so darn much!" Isang munting ngiti ang gumuhit sa mga labi niya. "lkaw naman kasi e bigla ka nalang nang-aaway, tapos sabay walk out. Ano 'yon? Ni hindi mo man lang ako pinakinggan at pinagpaliwanag."

"I'm so sorry, my baby... I'm so sorry for everything... I wanted to come back to you, but they took me away... I never stopped thinking about you, my Mirabella. Every single day, I dreamed of this moment." Pinikit ko ang aking mga mata, ninamnam ang init ng yakap na matagal kong inasam. "I missed you so much, Mom... I missed you so much... I needed you..." Hinaplos niya ang buhok ko at hinalikan ang noo ko. "I missed you more, my baby. I missed watching you grow. I missed every birthday, every tear, every moment that I should have been there. And now... I'm never letting you go again."

Sa dinami dami ng dapat mapansin yun pa talaga ang una kong napansin noh? "I miss you, Baby. I miss being this close to you." Humigpit ang pagkakayakap nya sa akin. Ang dalawang braso nya ay nakayap sa bandang tyan ko at ang mukha naman ay nakasiksik sa bandang kanang balikat ko. "I miss everything about you, Ysabelle. I miss your warmth, I miss your smile, your jokes, your voice, your kiss, everything Baby."

Lalo niya akong niyakap padiin sa kanya kaya wala na akong kawala pa. “ I miss every time you say my name. I missed you so much. ” umi-iling ako habang mangiyak-ngiyak na ulit habang s'ya ay nanatili paring nakayakap sa akin at naglilikot kung saan ang mga kamay. “ Mali 'to! Hindi na dapat natin 'to ginagawa dahil may asaw—”