I'm Sorry 소설 & 이야기

“I—m so sorry. Wa- wala akong sapat na salita para ipaliwanag ang lahat sayo. At alam kong hindi rin sapat ang salitang ‘sorry’ para maibsan ang sakit na naidulot ko sa’yo. Pero nandito ako hindi bilang Dreymon Velmonte na kilala ng lahat, kundi bilang isang taong nagkamali, at ngayo’y puno ng pagmamakaawang humihingi ng tawad at kapatawaran sayo.”

Huminga na lang ako ng malalim bago ako nagsalita. "I'm sorry. Sorry dahil sinusubukan kong pasukin 'yong mundong ginagalawan mo. Pasensya dahil nangingialam ako dahil natatakot ako na baka magising na lang ako isang umaga na wala ng ama ang magiging anak ko. Sorry dahil natatakot akong masaktan ka, sorry," sabi ko bago ako naglakad palayo ngunit natigilan ako nang may humawak sa kamay ko.

Mas dumoble pa nga yata. Ang puso nitong nagdurusa'y muling nabuhay na parang gusto na niyang kumawala. "I'm sorry," he whispered. "I can't be brave for you, I can't do the same thing for you. . .I cannot love you back. I want to hold you but I have great reason not to do so. I'm so sorry..."

sabi ng doctor "F**k its all my fault hindi ko talaga mapapatawad ang sarili ko kapag may mangyari masama sa kaniya" sising sisi ko ang sarili ko sa nangyari. hawak hawak ko ang kanan kamay niya habang tinitigan ko siyang natutulog parang kinukurot ang puso ko at namalayan ko na may dumadaloy na mga luha sa aking pisnge "Mom' im sorry" paulit ulit kong binibigkas iyon hinalikan ang palad nito

Pag iingles sa 'kin ng mokong. Kinalma ko muna ang sarili ko dahil parang napalitan nang inis ang kaninang kaba na nararamdaman ko saka ako sumagot. "Sir sorry po, hindi ko po sinasadya ang nangyare. Saka baka nagkataon lang na dalawang beses na kitang natapunan." Paliwanag ko sa kanya. "Sorry? Look at me now, dinumihan mo ang damit ko. I don't accept your apologize baby." Pagmamatigas niya sa akin.

Tama ba ang narinig ko? "Ano?" "Ang sabi ko, I'm sorry!" malakas nitong sigaw na kinangiwi ko at nagpasakit sa tainga ko, "I'm sorry nga pero kung ayaw mo, then don't!" Napailing ako. Paano ko naman tatanggapin ang sorry na ganito? "Not forgiven—" "Who cares? Nag-sorry lang naman ako dahil ayokong iwan kami ulit ni Mommy. Tss," aniya na nagpataas sa kilay ko.

Sumasakit yata ang sintido ko sa lalakeng 'to. "I'm really sorry. Ngayon ko lang kasi ito nagawa kaya wala pa akong alam. I'm very sorry," sabi nya. Hindi na ako nagsalita dahil umiinit na ang ulo ko. Umiling na lang ako at pumasok sa loob. Hindi ko na pinakinggan ang sorry nya.

I’m sorry dahil ikaw ang nahihirapan sa mga desisyon ko sa buhay ko. Tatanggapin ko ang lahat dahil alam ko na sa ginagawa ko ay marami akong natutulungan kahit pa ang naging kapalit ay kayo. Sinimulan ko na kaya hindi ko na puwedeng itigil. Patawarin mo ako sa lahat ng pagkukulang ko sa ‘yo. Patawarin mo ako kung lumaki ka na wala ako sa tabi mo. I’m really sorry, baby. Patawarin mo si daddy.

Agad naman niyang binagalan ang pagmamaneho niya at tiningnan ako. "I-i'm sorry." He said.

Puro buntong hininga lang ako. "Gulong-gulo ako sa mga nangyari at hindi na ako makapag-isip ng tama. Pero hindi n'on ibig sabihin na hindi kita mahal. Na nabawasan ang pagmamahal ko para sa'yo. Mahal na mahal kita kahit pa sobrang bigat ng mga nangyayari sa atin. Ang pagkakamali ko lang ay ang pinaramdam ko sa'yo. Sana mas naging matatag ako. Hindi ko naisip na sa ating lahat ikaw ang higit na nasasaktan ng mga panahong iyon. I'm sorry..."