I Miss You So Badly นิยาย & เรื่องราว

"Hello, wife?" "Sabi ni manang nasa gallery ka?" "Uhm! Something came up. Have you eaten? I asked manang na ipaghanda ka nang makakain mo." "Hindi pa naman ako gutom. Gabriel, I miss you." Saglit akong natahimik. "I miss you, too." "Gabriel?" "Uhm?" "It's okay. It's all right. If you lost something important... remember na maiibalik din iyan—doble o triple. It's just a bad day, but not a bad life. I am here and willing to listen all your flaws."

"Any good news, hmmm?" "I miss you so much, Dad," paglalambing nito para takpan ang tanong ng ama. Mula sa 'di kalayuang sofa ay nasilip niya si Sean na para bang bad mood pa rin. Baka magsumbong pa ito kapag nagkataon. "Walang araw na hindi kita na-miss, kailan ka po ba uuwi sa bahay?"

I will eat there alone, nagawa ko naman yun nung walang gustong sumama sa akin. Narinig ko ang malakas niyang buntong hininga pero hindi ko ito pinansin. Ayoko siyang pansinin. Ayoko ng magtiwala ulit kahit kanino. Dahil alam ko namang darating talaga ang araw na walang akong aasahan kundi ang sarili ko. "I miss you, Addy."

Tuloy ay nabasa ang damit nito dahil sa kanyang luha. Ilham kissed her forehead many times, “I miss you, Babe, I really do. God, kung alam mo lang ang pagtitiis ko para huwag agad umuwi sa inyo. Miss ko ang mga yakap mo, ang lambing m. I miss everything includes you, Babe. I love you!”

Tinipid ko bawat sentimong ibinibigay mo sa akin noon upang kahit papaano, kapag nawala na ako, may maiiwan ako sa inyong magkapatid. Maraming-maraming salamat sa lahat-lahat anak. Sana lang nagkaroon pa ako ng mahabang buhay para nakasama ko pa kayo ng matagal ng kapatid mo. Inay Hindi na namalayan ni Liana ang pagbagsak ng kanyang mga luha ng matapos basahin ang liham na iyon ng kanyang ina. Now more than ever, she missed her terribly. Sana nga nagkaroon pa ito ng mahabang buhay at nakapiling pa sana nila sa mahabang panahon. Matutuwa siguro ito kung naabutan pa nito ang apong si Leyra.

pa ngiti-ngiti nitong saad. Nagulat ako at napatingin sa kanya “Ma-mahal?” “I miss calling you like that.” Pasimple akong ngumiti sa kanya. “Alam mo Belle. Namiss ko ‘yung ganito. Kasama ka, katabi ko habang bumabyahi.” “Ako isa lang ang namimiss ko,” sagot ko sa kanya. “Ano?” “Ikaw.” Humarap ako sa kanya. “I miss you Zane, I miss you so bad love.”

paalala niya sabay upo sa kama ko kung saan ako nakaupo habang nakaharap sa laptop ko. "Hindi mo ba sila namimiss? Because I know and you know that they miss you" natulala nalang ako sa sinabi niya I miss them so much na tuwing gabi umiiyak ako habang iniisip sila, nag aalala para sa kanila. Binigo ko sila "I miss them so much Sia but I can't " hindi ko na napigilan umiyak sa harap niya.

Sa dinami dami ng dapat mapansin yun pa talaga ang una kong napansin noh? "I miss you, Baby. I miss being this close to you." Humigpit ang pagkakayakap nya sa akin. Ang dalawang braso nya ay nakayap sa bandang tyan ko at ang mukha naman ay nakasiksik sa bandang kanang balikat ko. "I miss everything about you, Ysabelle. I miss your warmth, I miss your smile, your jokes, your voice, your kiss, everything Baby."

"Nor touching you or seeing you or a kiss from you and what worse? I am always worried about you. If you already ate, or did you sleep well o kaya wala bang oras na hindi mo ako naalala? Because, me? Every second, every munite and yes, everyday. Everyday is I missed you so fvcking much that I will going be go crazy just a thinking of you not seeing you everyday," hindi ako makahinga sa bawat salitang binibitawan niya. Dahil sa bawat salitang binibitawan nito ay bumibilis ang tibok ng puso ko.

Kumawala lamang siya ng halik ng pareho na kaming habol ang hininga. "I miss you. I miss you so bad that it hurts." "I miss you too, Storm." He smiled at me and he claimed my lips again. I really love how Storm kissed me. Full of passion.. and love. Love. If you only knew, I am so deeply inlove with you Storm that it hurts.