I Miss You So Badly นิยาย & เรื่องราว

"Since the love that you left is all that I get I want you to know That if I can't be close to you I'll settle for the ghost of you I miss you more than life (more than life) And if you can't be next to me Your memory is ecstasy I miss you more than life I miss you more than life.... Feel na feel niya ang lyrics ng kanta nang biglang may bumundol na matigas na bagay sa kanyang likuran. Muntik na siyang mapasubsob sa manobela at tinignan ang sino nang may sala na bumundol sa kanyang sasakyan.

And I still had no concrete plan. Hinahayaan ko na lang lumipas ang bawat araw. But deep inside me…I’m rotting as hell...because I miss her. God, I miss Lena so much. I miss her voice. Her eyes. Her warmth. The way she used to look at me like I was someone worth loving. How I wish I could see her again. Talk to her. Kiss her. But she keeps avoiding me. And maybe… I deserve that. Napabuntong-hininga ako habang iniinom ang laman ng whiskey glass ko.

Kaya nais kong sulitin yung segundo, minuto, oras na nahahawakan ko, nayayakap, nadadama ang hininga niya sa balat ko dahil baka ‘di ko na muli itong madama. “Hindi ako mawawala. Hindi kita iiwan, okay? Ako nga yung natatakot na iiwan mo.” “I miss you. I miss you so much, babe. Mahal kita, sobrang mahal kita ha, tandaan mo yan, ha? Ikaw lang mamahalin ko hanggang sa nabubuhay ako. If it’s not you then it’s no one,” habang nandito pa siya gusto kong malaman niya kung gaano ko siya kamahal. Ayokong sayangin yung panahon kahit segundo na nandito siya sa tabi ko’t nahahawakan.

Ngunit hindi pa man ay muli siyang napa tanga rito nang bigla itong mag salita. “I missed you...”

Tumahimik ang paligid at wala na akong narinig pang ingay. Totoo ba ‘yon? Nakita ko siya kanina? Gusto ko siyang yakapin at hagkan ulit. Gusto ko siyang makasama. “I miss you Sander!” Bulong ko sa kawalan.

"Oh eh bakit ka tumawag? Tahimik mo lang ituloy mo ang marriage registration mo. O gusto mo bang magkaroon ng engrandeng salu-salo at gawin akong best man?" " Ikaw ay nagkakaroon ng isang mabatong relasyon lately at sa tingin ko ay hindi mapalad para sa iyo upang maging ang aking pinakamahusay na tao, alam mo. Tumawag lang ako para sabihin sayo ito."

“Na-miss ko ang ganitong pakiramdam. Ang masayaran ng labi mo ang mga labi ko. Para akong halamang nadiligan makalipas ang walong taon, baby.” Pagkasabi niya no’n ay muli niya akong hinalikan at muli ko rin naman siyang tinugon. Oh gosh, I missed him so much too and I want him. I want him so badly. I want him as much as he wants me.

“Tell me, what happened?” “Well, I… I actually wanted to surprise you, pero nastranded ang kotse sa putikan. At wala ding signal dito kaya hindi kita matawagan.” sagot ko at isinampay sa katawan ko ang towel niya, para takpan ang katawan ko sa nang-aakit niyang mga titig. “I’m sorry kung…” “Oh, you don’t have to say sorry. You know I really love surprises.” Missy said as she reached out and touched my chest. “I miss you, Norman. Thank you for coming here to visit me.”

De todos modos, te extrañaré porque te extraño todos los días. (Always take good care of yourself. I'll be gone for months so I can't be able to send roses for the following days. I just needed to meet someone I've been praying for the longest time. I waited for six years. Do you think, she'll meet me there? Anyway, I'll miss you because I miss you everyday.)

Naiinis kong wika dito. Humalakhak ito, mas lalong nangaasar. "Sa nakalipas na taon walang araw na hindi nagpapakita ang ilusyon mo, kahit na alam kong ilusyon iyon masaya pa din ako kasi nagpapakita ka sakin. Nawawala ang lungkot dito sa aking puso at napapalitan ng saya sa mga oras na nagpapakita ka sakin." Muli nitong hinawakan ang aking mukha. "You know babe, I miss you so much..."