If Ever In Tagalog Novels & Stories

palusot ko “Tsk! binuksan mo naman” inis nitong sabi “Minsan lang naman sila mag candy, hayaan mo na” saad ko pa dahilan para magtago ang dalawa sa likuran ko. “At talagang magtatago pa” natatawa ng sabi ni Eve, kaya ang dalawang bulilit ay tumawa na ng tuluyan silang lapitan ng mommy nila. “Kayo talaga!” ani Eve habang kinikiliti ang dalawa na nakayakap sa magkabila kong hita.

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

Maaliwalas naman sa loob pero napako ang mata ko sa may bintana. “Snow?!” gulat kong bulalas ng makita mayroong snow sa sahig at umuulan ‘din ng snow! “Haha yes hija, snow nga ‘yan. Ako nga pala si Evergreen, mommy ako ni Eva. Nandito ka ngayon sa bahay namin… Sa Canada,” “C-canada?!” *** (Ganap bago magkita si Hannah at Irene) “ATE Eva!” masayang sabi ni Hannah at tumakbo papunta kay Hannah ngunit lumayo sa kaniya ang babae na ikinatigil niya.

Compliment. "Finally! After years of planning, we're finally in one roof!" Tumili si Rei nang makapasok kami sa apartment na nilipatan namin. Matapos ang graduation namin, ilang linggo lang kaming nanatili sa Pontevedra bago lumuwas ng Manila.

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”

Masayang tanong ko. "Manliligaw ko." Nagulat naman ako. "Wow. Kumekerengkeng kana ha!" Natatawang sabi ko. "What's kumekerengkeng?" Umiling naman agad ako. "Never mind, I'll go first na. See you there." "Ok, Ate!" -

Talagang papanoorin mo sila habang naghahalikan? Dahil tapos na naman akong maghugas ay pumasok na ako sa kwarto ko na sakto namang pagtawag ni inay cellphone ko. "Hello inay" bati ko. "Kamusta ka dyan anak? Kailan ka dadalaw dito sa bahay? Miss na miss ka na namin" biglang tumulo ang luha ko sa sinabi niya. Miss na miss ko na rin sila.

"Oh tita, una na po kami ha. Wag niyo kaming masyadong mamimiss!" "Assuming kisses, ako lang no!" Inirapan ako nito atsaka nagflying kiss pa kina mama. Lumingon naman ako sa kanila at nakitang nakangito silang nakatingin sa akin. Mama mouthed 'good luck' with a smile while Jelai positioned her hand and form into a fist saying 'fighting' ngumisi ako atsaka tumango at kumaway. Pagkatalikod ko ay kaagad na tumulo ang luha ko.

Luh ka! From: Thersese Ano naman mali doon, noh? Saka mas comfy ako tawagin siya sa gano'ng pangalan. Kayo nga tinatawag niyo siyang Lady Green na masyadong sagrado ang pangalan.

Napukaw ang mga iniisip niya dahil sa isang tinig. “Ate!” sabi ng isang dalaga at dalu- dali ring yumakap sa kaniya. “Ang tagal mo bago gumising ate.” medyo naiiyak na sabi nito. Base sa tawag nito sa kaniya ay nasisiguro siyang nakababatang kapatid niya ito. Isa pa ay halos magkahawig sila ng kaniyang ina. Isang ngiti lamang ang isinagot niya rito at pagkatapos ay inalalayan siya nito na makarating sa kaniyang kama.