Romans & histoires If My Memory Serves Me Right

"Yes Pa!" "O, siya ako'y bababa na muna at may kailangan akong asikasuhin. Magpahinga ka na muna o 'di naman ay mag-merienda. Nagpahanda ako ng masarap na pagkain kay Meding."

Kailangan ko ng sagot. Saglit siyang natahimik. Then lumapit siya. Dahan-dahan. Hindi pilit. Hindi agresibo. Pero sapat para maramdaman ko yung presensya niya. “I don’t remember everything.” Diretso. Masakit. Pero hindi ako nagulat. Alam ko na ‘yon. Narinig ko na ‘yon. Paulit-ulit. “Tama ka, hindi pa kita maalala”

Nang sulyapan ko si ma'am Elizabeth ay nakita ko ang kunot-noo niya sa kaniyang mag-ama. "Hindi pwede. Hindi ka pa magaling—" "Mom, temporary amnesia only affects some of my memories. Hindi naman naapektuhan ang ability kong mag-isip, magtrabaho o magdesisyon," sagot ni sir Rommel kay ma'am Elizabeth. Kahit doon ay napanganga kami.

Rio Velasco Kunot ang noo kong nakatitig kay mama na kung maka-iyak, para bang naging mabuting magulang siya sa akin. Thirty minutes after waking up in the hospital, I was so confused. My damn brain wasn't functioning well. There was something wrong with my memory.

aniya na tila walang naintindihan sa mga bagay na sinabi ko. Mariin kong kinuyom ang aking kamay, saka tumayo nang maayos. "Yes, Sir. I do remember you. Hindi ko makakalimutan ang pinakanakakadiring pangyayari sa buhay ko," mariin kong tugon sabay mabilis na pinunasan ang aking luha.

sabi niya sabay lapit ng isang hakbang, “Eh bakit kanina pa nanginginig daliri mo?” Kasi—” sabi niya sabay itaas ang isang daliri, nanginginig pa rin ng very slight, “nagka-memory loss man ako… pero yung puso ko… hindi nag-factory reset sa’yo. Naka-auto save ka pa rin.”

I was stunned along with my mother, pero tinapik agad ako ni mommy at naintindihan ko gusto niyang mangyari kaya I refutted, “They are familiar but it must be so long I can’t recall them anymore! And I’m stressed! You’re putting too much pressure on me how can I remember anything!” Narinig ko naman na bumuntong- huminga ang advisor ko, “Okay, okay, how about this?” Nag- suggest naman si sir ng alternative, “Just tell us what you can remember sa recent project na pinasa mo. Just a simple sentence or anything about it. It’s impossible naman hindi mo maalala eh kakapasa mo lang kahapon.”

His moan in my dreams was like shameful music played in my head. Just why the heck did I even remember that scene? So shameful!!

Malaking parte ang gusto kong bumalik. What should I do to gain my memories back?

Hindi ako pwede maging mahina sa sitwasyon na ito. “Huwag kang mag-salita ng tapos Dave. Because once you gain your memory back, at wala na ako sa piling mo. Trust me, mag-sisisi ka sa mga salita na pinapakawalan mo,” saad ko bago bumaling kay Mabel.