روايات وقصص ضمن If My Memory Serves Me Right

"Promise me that you'll remember me." "Bakit nga? Alalahanin ka? Gago ka ba? May super powers ka ba tapos buburahin mo ang memory ko about sa'yo pero gusto mong maalala pa rin kita? Ha? Ang gulo." Yung naiisip ko tuloy ay yung nabasa ko noon na fantasy book. "Just promise me you'll remember me." Seryosong seryoso pa rin s'ya kaya napipilitan akong tumango. "O-Okay. Promise."

Hindi talaga alam ni Ayesha kung bakit ganoon. "I am dead serious. Kung liligpitin mo ito. Nangangahulugan lang iyon na dapat mo uling isuko ang sarili sa'kin kapag may regla ka. This one is the memory. Huwag mong nakawin." Memory?

At paano alam ni Sir Trey na hindi iyon ang address ko? At mukhang nabasa niya ang nasa isip ko dahil muli siyang nagsalita. "I read your resume. And I remember it clearly. The address you mentioned is not your address." Kaya pala. Ang lakas pala ng memorya niya. Pero bakit hindi niya ako mamukhaan? "A-ano po kasi. D-dadalawin ko po ang kaibigan ko," sagot ko sa kanya.

bakit sila ang nagbayad sa kasalanang nagawa ko kung totoo man na ako talaga ang gumawa nun kay Aivy? Pero isa lang ang ipinagtataka ko. All memories of mine are vivid simula pagkabata ko hanggang sa paglaki pero ang tanging binibintang lang nila sa akin ang hindi ko lubos maalala. Hindi ba dapat may mararanasan ako na blind spot? Like parang may kulang or may bigla dapat papasok sa isip ko na blurred memories? Pero ni isa wala.Ni isang beses hindi ko naranasan ‘yon.

Agad akong napabangon ng makita si Mommy dito sa loob ng kwarto ko. Umaga na pala... "You look so happy kanina, ano ba ang napanaginipan mo?" Tanong ni Mommy sakin habang inaayos yong mga gamit ko sa school. "Nothing." Mabilis kong sagot. It's just a dream...? No, it's not a dream. You should called it memory Terence! 'Sh*t! What are you thinking Terrence!! Damn, forget her Terrence okay! Two years have past, you should already forget about her!' Paulit-ulit kong saad sa isip ko.

Nadala na ako, at ayaw ko ng mangyari ulit ang nangyari sa akin sa kamay ng hayop na Mike na iyon! "Zambales." Napatitig ako sa kaniya, my grey eyes meet his grey eyes. Para tuloy akong tumingin sa sarili kong mga mata. "I help you remember the memories buried in your mind. Sigurado akong nariyan lang 'yon ngunit natabunan, o pilit mo lang kinalimutan." giit niya pa.

Memories can make and break a person's heart. Memories... Memory... Memoir... Memo... Mem... Me...

Iginalaw-galaw niya pa ang katawan na parang teenager na na-surprise at medyo kinikilig. “Malamang. Baka hanapin mo ang mga ‘yan pagbalik mo kung kaya naman kahit expired na ay sinabi kong diyan lang iyan. Mapaghanap ka pa naman ng mga gamit mo. Memoryado mo kung alin ang nawawala.”

Belle Mariin akong napapikit. Wala akong maalala sa sinasabi ni Sir Daniel. May pakay ba ito sa ‘kin anong motibo? Hindi naman kami mayaman walang ari-arian na p'wedeng dahilan. Kahit talaga pukpukin ko pa ang ulo ko. Wala talaga akong naalala sa nakaraan. Wait nagka amnesia ba ako? Umiling agad ako kasi wala akong makapa sa aking sarili na nagka amnesia ako.

"I remember telling you before that I'll be wherever MY fiancée is. Mukhang nakalimutan mo na yata, Miss Dela Vega." "But I don't remember allowing you to do that. Besides, hindi ko naman kailangan ng isang Jared Aguirre na parang asong susunod-sunod sa akin. Kaya kung pwede lang, umalis ka na." Nakataas ang kilay na sabi niya sa mukha nito. Nakita niya ang pagtiim ng mga bagang nito dahil sa sinabi niya. "Anong sinabi mo? Did you just call me a dog?" Naniningkit ang mga mata'ng hinawakan siya nito sa braso.