Iisa Pa Lamang นิยาย & เรื่องราว

Pilyong turan ni Isaac sabay pisil sa cute na ilong ni Lily. "Ano ba!" Piksi ni Lily. "Do you want more?" pang-aasar ni Isaac sa dalaga. "Kapal mo! Pasalamat ka't pinuntahan pa kita dito sa condo mo. Dapat sana inutusan mo rin 'yong mga babae mo na maglinis sa kalat mo"

Natatawang sagot ni Giselle. “Action speaks louder than….?” Tumatawang parinig ko. “Words.” Sabay na sambit ni Manager Ida at Giselle. “Imagine mo kung may ginagawa ka pa.” Mas lalo tuloy namula si Ali.

nag -panic ako nang mawalan ako ng kontrol. Iyon ay kapag ang mga salita ni Alexis ay umalingawngaw sa aking ulo. Mapahamak! Dapat silang mag -tamper sa preno ng aking sasakyan. Ang kanilang plano ay papatayin ako! Napasigaw ako nang umalis ang sasakyan sa kalsada, patungo sa isang bangin. "Hindi, diyosa ng buwan, mangyaring tulungan. Hindi mo ako papayagan na mamatay ako tulad nito. Nag -iisa lang ako sa mundong ito. Hindi mo maaaring hayaan ang isang ulila na tulad ko na mamatay, hindi kapag mayroon akong mga tao na makitungo, mangyaring." Humingi ako ng luha.

"I will lose my f*cking sh*t if Isla leaves me like this..." Naiusal ko na lamang sa aking sarili dahil hindi ko alam ang gagawin ko kapag tuluyang nawala si Isla sa akin. She's my everything. I can live my life, as long as she's with me. I want her beside me forever. "I won't let you go, Isla. I'll make you come back to me. You're only mine. You can't leave me alone..."

Ibig ba non sabihin ay wala pang alam si Luigi na nagkaanak kami? Napahawak ako sa dibdib ko. Hindi pwedeng malaman ni Luigi ang tungkol kay Sella. Hinding-hindi papayag ang pamilya ni Luigi na magkabalikan kami at ayaw ko na madamay ang anak ko kapag nalaman nila ang ginagawa ngayon ni Luigi. "If you need someone to talk, alam mo naman na one call away lang ako." Hinapit ako ni Irene at niyakap. I hugged her back while she's tapping my shoulder. "Uuwi na kayo. I'll see you tomorrow sa office."

"Hindi, huwag kang lalapit... maawa ka." "Maawa? Bakit... naawa ka ba sa kapatid ko?" Tiningnan ni Isabella ang kanyang parang tadyang, na mailalarawan lamang bilang payat. Hindi makatiis si Melissa sa kanyang mga mata. Mababa ba ang tingin niya sa kanya? Naisip ba niya na minamaliit siya ni Nicklaus? Sa labas ng pinto, may kumatok sa pinto. "Lisa!"

Hindi kaya isa kang mapanlinlang, palihim, at tusong babae? Humagalpak ng tawa si Luna, nakakatunog. Tinakpan niya ang kanyang bibig at sinabing, "Makinig ka sa sinasabi mo! Gaano ka kaya magselos? Kung totoo ang iyong pahayag, nahulog ka sa bitag. Wala nang iba pang maipakita kundi ang iyong kakulangan sa katalinuhan! Ano pa bang meron?"

"Mukha mo!Ang sabihin mo dumikit ka ng dumikit sa Papa ko para ibigay ang ang isla saiyo.At mayaman ka ba para bilhin ang isla ko? Wala,dahil ang papeles ko lang na pag-aari ay ang pagpapatunay na wala kang karapatang bilhin ang islang ito.Sa isang taong hindi naman nag mamay-ari nito ni hindi nga Isabelenia ang Mercy Cabato na iyon,eh.Hindi rin iyon ang totoong asawa ng Papa ko kundi kabit lang siya."

Hindi pa ito nagsasalita pero halo-halo na ang nararamdaman ko. "Good Evening everyone, kamusta po kayong lahat? Gusto kong sabihin sa inyong lahat na, masayang-masaya ako ngayong gabi, dahil nabalitaan ko na successful ang eye operation ng babaeng pinakamamahal ko. Kaya dahil dun, gusto kong ialay ang kantang ito para sa kanya, hindi ko man siya makikita pang muli, ngunit sa kantang ito, para na rin kaming magkasama. Mahal, para sayo ang kantang ito, kung saan kaman ngayon, sanay naririnig mo."

"Ibabalik ko sa'yo ang tanong mo Zedic, inisip mo manlang ba ako? Ako ang nauna, ako ang laging nasa tabi mo, ako ang walang kapagurang nagbibigay importansiya sa'yo, pero tanging si Mischell pa rin ang iniisip mo, ang minamahal mo, ang patuloy mong hinihintay habang ako ito paulit nagbubulagbugan sa lahat ang tanga ko hindi ba? Salamat ah kasi nasuklian mo ang lahat ng iyon sa paraan ng pagtaboy mo sa akin at paulit-ulit na pagpaparamdam mo sa akin na wala manlang akong halaga sa'yo.