Iisa Pa Lamang Novels & Stories

Namamaalam, Isabelle Binuksan ko na ang bintana para pumasok ang lamig ng hangin. Maganda na ang buwan, walang balot ng dilim na siyang pangamba ng lahat. Alam kong nagdadalamhati ang mga lobo at kung alam lang ng mga magulang niya, siguradong hindi magugustuhan ni Isabelle na makita itong umiiyak.

ihe still hurts kami lang mayrron sya Dito sa pilipinas wlang may mag aasikaso sa kanya . ‎okeeey!! naiintindahan kita ..pero sana Naman wag na maulit!! Kasi magkakaibigan kayu! wag nyo itolerate sa isat Isa Ang mga bagay na alm nyung nakaksira sa mga BuHay nyo .Lalo na iakw mgiging tatay kana ! ‎im sorry..promise babe Dina rin to maulit. ‎

May kakampi. Napakagat-labi si Lillian at tumango. “Hindi ka nag-iisa, Sol. Huwag kang matakot.” “Tsk!” singhal bigla ni Alessandro, halos mabasag ang panga sa pagkuyom nito. “Pinagkaisahan ninyo ako!”

At ano rin naman ba ang pakealam mo kung trip niyang makipag landian sa iba? Inis niyang kausap sa sarili sabay malakas na napa buga ng hangin habang pilit na nag iwas na lamang ng tingin. Ngunit kahit ano yata ang gawin niya ay hindi pa rin mawala ang kanyang inis. “Huy! Ayos ka lang ba? Kanina pa kasi nang hahaba iyang nguso mo.”

Si Isla. At hindi ko alam kung bakit pero may lungkot sa mata niya bago siya tumingin sa malayo. Parang gusto kong habulin siya. Pero hindi ko alam kung dapat ko bang gawin. --- ISLA Pagkauwi ko sa bahay, hindi ko na napigilan ang sarili ko. Gusto ko ng sagot. Kaya nang dumating si Liam bandang hatinggabi, agad ko siyang hinarap sa sala.

Seryoso at walang kurap na sinabi nito. Napatulala naman si Chloe sa narinig. Sa mundo ko,ano kaya problema ng kanyang bestfriend. Masyado yatang madrama ito ngayon. Nasa isip nya. Ang ibang customers ay kinilig at nagkomento. Customer 1: Sana all ay mundo ako. Customer 2: Cashier may benta din po b kayo na Superman, pakyawin ko na po. Cashier: Oorder pa lang po mam at makabili din po.

I assume that nasa iisang bahay sila kasi kambal e. "May sarili din silang boy's night out and they were all at Ford's house," sagot naman ni Chia at napatango naman ako. "Yeah, right! It's unfair naman na sila lang boys ang may night out? Dapat tayo ring mga girls ay dapat na mag bonding," sabi naman ni Issa, "Gutom ka ba, Enna? Tatawagan ko lang mga cook at padalhan ka ng pagkain."

Literally‚ this is the first time na may tumawag sa akin ng ineng. “Ayos lang naman po.” sagot ko sa kaniya. “Nga po pala‚ tanging tayo lang ba ang nakatira sa isla na ito?” curious kong tanong sa kaniya. “Ay hindi‚ ineng kasama rin natin ang asawa ko‚ si Kadyo at ’yong pamangkin niyang si Nica.” nakangiti nitong sagot. Parang hindi ito nauubusan ng ngiti.

Kaya beware at alert palagi sa mata ng mga tsismosa. Naupo na lang ako at tinitigan siya sa mga mata. “Puwede ba, huwag kang maingay diyan? Alam mo namang ini-issue na ako dito, pinalala mo pa. Look at our surroundings, they’re watching us, and they heard your loud voice. Hahampasin talaga kita ‘pag hindi ka pa tumahimik diyan.”

Hinayaan niyang tumulo ang luha niya. "I love her so damn much men! Mahal na mahal ko siya." sabi ni Lamche habang naiyak. Lumapit sa kaniya si Meshua. "I know Captain, pero tama si Cardo. You need to understand what Madame's situation." sabi nito. "What do you mean?" Tumingin si Meshua sa kaniya bago ito nagsalita. "C-captain sorry, pero siguro nga si Madame ang dapat mong tanungin kung kaya niya pa ba." sagot niya.