Impiedoso Novels & Stories

อ้ายเกิ้มร้องโอดโอยทำหน้าเหยแกหน้าซีดราวไก่ต้ม เมื่อเท้าของมันเหยียบโดนอะไรบ้างอย่างในใต้น้ำ ความเจ็บแปลบแล่นลึกกรีดลงไปบนฝ่าเท้าของมัน ผืนน้ำถูกย้อมเป็นสีเลือดดูน่าหวาดกลัว " สงสัยข้าเหยียบโดนหนามไผ่...โอ๊ย!!! " อ้ายเกิ้มโอดครวญด้วยความเจ็บปวด ความรู้สึกที่เท้าขวาของ ทาสหนุ่มนั้นปวดตุบๆ จนด้านชา

แล้วกริชก็เริ่มเล่า ‘มีชายคนหนึ่งเป็นคนที่ชอบดื่มเหล้ามากๆ แถมยังขี้เกียจไม่ทำมาหากินอะไร พอหมดอายุขัยลงไปอยู่ในยมโลก ผู้ชายคนนี้ก็พกเหล้าลงไปด้วย แถมยังไปชวนยมบาลกินเหล้าอีก อายุขัยของผู้ชายคนนี้คือเจ็ดสิบปี แต่ยมบาลเผลอใส่เลขศูนย์เข้าไปอีกตัวเป็นเจ็ดร้อยปีเพ ราะเผลอกินเหล้าจนเมา ทำให้ผู้ชาย คนนี้ยังไม่ถึงที่ตาย ฟื้นขึ้นมาอยู่บนโลก เป็นมนุษย์อีกเจ็ดร้อยปี ฟันของชาย คนนี้หักและขึ้นใหม่เหมือนเด็กแรกเกิดถึงเจ็ดกระสอบเชียว’ “โหย... ฟันเจ็ดกระสอบเลยเหรอคะ/ครับ” เด็กๆ ถามกันใหญ่ “ใช่ครับ” “เล่าอีกค่ะ”

บทที่ 33 “นี่มัน” หญิงสาวพูดออกมาเมื่อเสื้อเชิ้ตขาวของชายหนุ่มแหวกออกเพราะแรงกอดของเธอ รอยสลักที่เป็นชื่อของหญิงสาวยิ่งทำให้น้ำตาของหลงเหยียนไหลออกมาอีก

(ครีม) “ขา” ขา.. ขาเลยเหรอ คุณจะขานเพราะเกินไปแล้วนะครีม ผมชักจะไม่ไหวแล้วนะ คุณเห็นไหมว่าผมนั่งหัวโด่อยู่ตรงนี้ทั้งคน แค่ก ๆ ๆ

“อ๊า....อือ...อูย...ซี๊ดส์...ละ...ลุง...ลุงเดช...ยะ...อย่า...ยะอย่า....อะ....อ๋อย...ฮือ” แรงสัมผัสจากปลายลิ้นสากสุดโสโครกทำให้เธอเสียวซ่านและอ่อนระทวยไปทั้งตัว ลิ้นหยาบหนาเจือรอยบุหรี่ที่เหมือนลิ้นของสัตว์มีพิษ กำลังพ่นพิษใส่เนินอูมและโหนกฉ่ำชุ่มของเธออย่างเลือดเย็น... “โอวววว....� �ี๊ดส์”

แทบจะเหมือนไม่เคยใช้งานมาก่อน ​“อา...หนูแน่นเหลือเกิน” ​แค่คิดว่าเขาจะแทรกกายเข้าไป ขนก็พลันลุกเกรียว ส่วนนั้นกระตุกไหว เหมือนอยากจะมุดแทรกเข้าไปสัมผัสกับถ้ำฉ่ำน้ำหวานนั่น

ไม่ใช่เพราะความประทับใจ แต่เป็นความอุบาทว์จนแทบจะอาเจียน! ท่อนเอ็นของไอ้อ๊อดมีขนาดใหญ่ยาวก็จริง แต่ทั่วทั้งลำกลับขรุขระไปด้วยปุ่มมุกที่ฝังไว้จนน่าสยดสยอง แถมยังมีร่องรอยการฉีดสารแปลกปลอมจนบวมฉึ่งดูผิดรูป

เขาเค้นเสียงถามดุดัน “ก็แบตหมด ไม่มีอะไรค่ะ” เด็กสาวพยายามสะบัดมือแรงๆ แต่เมธาพัฒน์ไม่ยอมปล่อย ตอนนี้ไฟโทสะของเขาพุ่งขึ้นสูงปรี๊ดจนกู่ไม่กลับแล้ว

“คำพูดของคุณตอนนั้น มันเหมือนคำสาป มันทำให้ฉันรู้สึกหวาดกลัวและไม่กล้าที่จะรักใครเลย แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าฉันคิดผิด ฉันไม่ควรใส่ใจคำพูดของคนอย่างคุณเลย ฉันควรมีความสุขกับชีวิตที่ไม่ได้สมบูรณ์แบบของฉัน เพราะคนที่เหมือนจะเพอร์เฟคอย่างคุณ ก็มีความน่ารังเกียจอยู่ในตัวเ องเหมือนกัน คนเห็นแก่ตัวที่ยอมทิ้งศักดิ์ศรีเพื่อเงิน” หมอมินทร์หน้าชา “ใช่ ผมก็ไม่ได้ดี แต่ผมก็ไม่เคยคิดจะเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของคุณ”