Impossible Is Nothing Novels & Stories

“Kailangan niyong mag-isip ng mga possibilities. Hindi lang dapat sa iisa para hindi kayo nagugulat. Lahat ng puwedeng mangyari, at kahit imposible, dapat ay iniisip niyo kaagad ‘yon.” I shouldn’t be saying this, though. Sila ang mas nakaaalam ng mga ganitong bagay, pero wala namang masama kung mag-assume sila lalo pa’t hindi nila kilala, o hindi nila alam kung paano nga ba makipaglaro ang mga ‘yon.

Hindi dahil wala akong sagot kundi dahil hindi ito tanong na dapat sagutin nang padalos-dalos. Huminga ako nang malalim. “No,” sagot ko. Nag-iba ang hangin. Hindi nila inaasahan ‘yon. “Hindi ko kayang i-guarantee ang imposible,” dugtong ko. “Pero kaya kong siguraduhin na kung may magtangkang gamitin ito sa maling paraan—hindi siya magtatagal.” Napatingin ako sa bawat isa sa kanila.

Biglang napailing si Anna nang matauhan sa kanyang naisip. “Impossible! Hindi niya magagawa sa akin ang bagay na ‘yon,” mahina at mariing saad ni Anna sa kanyang sarili na napailing muli para ituwid ang kanyang isipan. “Hindi magagawa ni Bien ang bagay na ‘yon, hindi.”

Ang gabing hindi ko makakalimutan ko kasi sinagot ko na siya. Nung una, iniisip-isip ko lang siya, pinapangarap na maging akin, pero sa isang iglap, heto, akin na nga siya. Nangyari ang mukhang imposibleng mangyari. Kaya sa mundong ito, wala talagang imposible. Lahat ng akala mong hindi puwedeng mangyari ay puwede pala.

"It won't happen, Ressie Linda. I assure you, it won't because the heart is dumb and love is impossible, so so impossible." ~ Lumipas ulit ang ilang araw at naging normal na naman ang takbo ng buhay ko. And by means of normal, siyempre, kaliwa't-kanang paper works, requirements, at project study lang naman. O 'di ba, ang bongga?

May pagkakataon pa na nawawala ako sa focus katatanong niya. "Paano kung may tao ka na nais makita kaso napaka impossible na, anong gagawin mo?" Out of nowhere ay tanong niya sa akin. "Paanong impossible?" "Like, umalis or namatay na pala. Pero gustong gusto mo talaga na makita siya," pagpapaliwanang niya. "Well, on my situation kasi puwede ko namang makita ang tao na nais ko kahit pa namatay na sila e."

Imposible! NARRATOR POV "Paano nangyari wala kayo nakuha? " ma-authoridad na sabi ng isang lalaki mayroon dilaw na mga mata. "H-hindi po namin alam. Maski isa sa kapangyarihan nila wala. " Nanginginig nasabi ng lalaki nakatingin sa monitor "Imposible! Paano sila makakapasa sa pagsusulit kung wala sila maski ano kapangyarihan?! "

"Kasi possible pala iyong makalimot ka ng mga bagay-bagay? Akala ko sa mga palabas lang iyon nangyayari." Natawa naman ako sa sinabi niya. "Pero sa totoo lang, kahit ako ay hindi rin ako makapaniwala na possible pa lang mangyari ang ganoong bagay. Pero ganoon talaga kadesperada si Selena kaya ginawa niyang possible ang impossible."

“Walang imposible sa Diyos babe ko. Kung iyon ang magpapatunay kung gaano kita kamahal gagawin ko.” “Gagawain mo dahil naaawa ak o gagawin mo dahil mahal mo ako?” “Gagawin ko dahil mahal kita.” “Salamat kung ganoon. Umaasa pa rin ako sa himala kahit pa ako’y nakahanda na kahit anong oras. Walang imposible.” “Tama ka, walang imposible ngunit kung kukunin niya ako, sana ibalato niyang makita ko muna ang mga milestone na iyon sa buhay mo para masaya kong ibabalik sa Kanya ang buhay ko.”

Bawat salitang lumalabas sa kanyang bibig ay nagdadagdag lamang ng bigat sa aking dibdib. Gusto ko siyang suyuin, yakapin, at sabihin sa kanyang naiintindihan ko siya. Pero hindi ko puwedeng gawin iyon. Dahil kung ipipilit namin ang aming sarili sa isang bagay na imposible, kaming dalawa rin ang masasaktan sa huli.