In Sickness And In Health นิยาย & เรื่องราว

“antayin lang natin yung best part…” “Pero…” “Ayan na! Ayan na...!” “In sickness and in health,” sabi sa loob ng chapel. “‘till death do us part…” “Yes!” bulalas ni Guen. “Ang sarap pakinggan, ‘no? Sweet...” “Oo nga, ” aniya. “Ikaw ba, kaya mo rin bang sabihin yon nang bukal sa loob mo?” “Of course,” anito. “excited na nga ako, e.”

Unti-unting naging init ang sakit na gumagapang sa buong katawan ko. Napahawak ako nang mahigpit sa shirt niya. Shit. Sobrang tindi nito pero parang kulang pa rin. Nagpatuloy siya sa paghalik pababa sa leeg ko, tapos kakagat ulit. Tuwing didilaan niya 'yon pagkatapos, nababaliw ako. Ang sakit at sarap ay pinaglalaruan ang isip ko, kaya napapadiin ang pag-ipit ng mga hita ko para sa kaginhawaan na hindi ko mahanap.

Oo, katawan ko ito ngunit, dalawa naman kaming naninirahan sa katawan ko, maging siya'y kumakain rin, hindi lamang ako. I won't die that early! Because we are not married! But, I can still feel a little sick! And feel pain. Iyon lamang ang muntik kong makalimutan, hindi nga ako marahil mamatay, ngunit makakaramdam parin ako ng sakit.

Iniwan na niya akong mag-Isa dito sa kwarto namin at hindi ko Alam kung Nasa Sala lang ba siya o ano. Ramdam ko yung sakit na nararamdaman niya Laban sa akin habang sinusumbatan niya ako kanina kaya hinayaan ko na lamang siyang mapag-isa. Tutal ang Sabi niya ay sick and tired na raw siya. Sick and tired rin naman ako pero sa pagkakataong ito ay ako ang iintindi. Mali ako. Mali ako. Ako ang may Mali dito.

Ang kanyang kaluluwa ay sumisigaw sa sakit. Nabasa ni Fane sa isang lumang aklat na ang sakit ng katawan ay hindi umaabot sa hangganan dahil ang katawan ay may hangganan. Kapag umabot sa isang lebel ang sakit, mamamanhid na ito.

“Was she sick?” Bahagyang natawa si Marco, ngunit malamig iyon at walang emosyon. “Sick?” ulit niya habang iniikot ang baso sa kamay. “Maybe.” Bahagya siyang sumandal sa upuan bago muling nagsalita. “Kapag masyado mong inasa ang buong buhay mo sa isang tao tapos bigla kang iniwan… isn’t that a kind of sickness too?”

Sa kabila ng sakit, ang kanyang presensya ay isang nakakaginhawang puwersa, isang tagapagligtas sa gitna ng aking pagdurusa. Patuloy na nakakapagpakalma ang boses ni Sandro, ang kanyang mga salita ay dumadaloy sa matatalim na pulso ng sakit sa aking ulo. Humiga ako roon, bawat sandali ay humahaba nang walang katapusan, hanggang sa, sa wakas, sumiklab ang katahimikan ng elevator, hudyat ng pagdating ng mga doktor. Agad na kumilos si Sandro, ginabayan ako patungo sa aking kwarto habang nakahiga ako sa matinding sakit, isang patuloy na presensya sa aking tabi.

Ang kanyang ina ang nagpalaki sa kanya ng mag-isa. Ang kanyang ina ay may malalang sakit. Maayos siya noong bata pa siya dahil wala itong epekto sa kanya. Ngunit habang tumatanda siya, nagiging malala ito habang lumilipas ang panahon. Sa huling anim na buwan, napakaseryoso nito na hindi siya makabangon sa kama. Kung patuloy na lumalala ang sakit sa ganitong bilis, aabutin ng wala pang isang buwan para sa isang libing na gaganapin.

This will be a bad time for my random sickness because I'm in the middle of my duty and Yesha isn't around. Akala ko ay nawala na ang ganitong karamdaman ko, ngunit bumabalik nanaman ngayon. I was too dizzy to talk. Bumabaliktad nanaman ang sikmura ko kasabay nang matinding panghihina ng mga tuhod ko. Mahigpit akong napakahawak sa countertop. It's a good thing that this sickness attacked when I finished serving the last customer in line.

Saka hinawakan ni Divina ang kamay ng Ate niya. Sa oras na ganito siya lamang ang masasandalan ni Divina. Ramdam niya ang panghihina ng kalooban nito dahil sa sakit. Nakaka-stress ang palagi ka na lang nakahiga. Dahil sa sakit. May mga gusto kang gawin na hindi mo magawa. Limitado din ang galaw mo. Hindi ka puwedeng mapagod. Ni hindi puwede si Divina na magtigil sa labas ng matagal. Prone kasi siya sa virus na puwedeng niyang malanghap o puwedeng pumasok sa lanyang katawan niya. Maging sanhi ng kanyang sakit. At makapagpahina ng kanyang immune system.