Isagani Monologue Script Novels & Stories

anito. At bago ito umalis ay may sinabi pa ito na mas lall kong ikinagimbal. “Buntis ako Marga. At kung may natitira pang konsensya d’yan sa puso mo, hindi mo aagawain sa amin si Franco!” Iyon lang at umalis na ito. Napasandal ako sa pintuan at doon umamot ng lakas. Hindi ko alam ang gagawin ko. Nalilito ako. God knows, kung pwede lang mawala na lang ako ng tuluyan, ginawa ko na.

Tahimik lang siyang nakatingin sa akin. Huminga ako nang malalim. Pinilit kong maging matatag kahit namumugto na ang mga mata ko. "Mr. Montenegro..." Bahagya akong yumuko. "Gusto mo pa ba ng ano..." Hindi ko na napigilan ang pag-agos muli ng luha. “Ng ano, Kaye? Tinakasan mo’ko tapos babalik ka?” "Kaya nga bumalik ako kasi ready na ako. Handa kong gawin ang lahat,” Huminga ulit ako ng malalim. “Ba-bayaran mo lang ako, Mr. Montenegro…”

sabi ko habang ibinaba ko ang mga braso ko. "Wala akong pakialam sa pera mo kaya pwede ba, inumin mo na ito bago ko pa isign ang resignation letter ko at iwan ka dito mag-isa," pananakot niya habang iniabot ang basong tubig. "Kapag ininom ko yan, tatanggalin mo ba agad sa speaker ang kantang binabanggit mo?" tanong ko habang pinagmasdan ang mga kulay pulang tableta sa palad niya.

Ani ko. Hindi ko naman napigilan ang pagtulo ng luha sa mga mata ko dahil tila bumabalik na naman sa akin ang lahat ng masasakit na pangyayare sa buhay ko. "I'm here.. "Ani niya na yumakap sa akin. "Pwede ba na wag na muna natin 'tong pag usapan? "Ani ko na nilingon siya. Agad naman siyang tumango sa akin. "I'm sorry" he whispered.

Naligo ang matipuno niyang katawan sa sarili niyang semilya. I’m just a soul now, but it feels like I’m being possessed by him. Why does he have to look so hot with his current appearance, sweaty, naked, and bathing in his own semen. Sa ngayon, naging tahimik muna ako. Nag-isip muna ako ng paraan para hindi ko siya matakot. Baka kasi magtatakbo na naman ang lalaking ito kapag nagsalita ako. Sana talaga maging okay na kami. Nang sa ganoon ay matulungan na niya ako. Kahit hindi ko siya kilala, kahit mukhang ang libog niya, no choice na ako kasi siya lang ang nakakarinig sa akin.

Muling pakiusap ni Gabriel. Napapikit ng mata ang dalaga sa inis na nararamdaman. "Hindi ko kayang gawin ang hinihingi mo, Gab! Mahal ko ang sarili ko kaya di ko rin hahayaan na lumagay ako sa alanganin. Pasensya ka na, di kita matutulungan diyan. Ibang babae na lang, ok?"

"Ladies and gentlemen, please allow me to introduce to all of you my handsome son na mana sa akin. Rain Tyler Montenegro!" Napatigil siya sa pagkain at saka napatingin sa lalaking nasa kanilang harapan. Napakaguwapo nang seryoso nitong mukha. Kamukhang-kamukha ito ito ni Mr. Montenegro. Kulay kayumanggi ang buhok nito, perpekto ang kaniyang kilay, mahahaba at makapal na pilik-mata na pumares sa maganda nitong kulay asul na mata. Kitang-kita rin ang linya ng panga nito. Malaki ang kaniyang braso at matipuno ang dibdib. Seryoso ang mukha nitong nagpalipat-lipat nang tingin sa mga taong nasa kaniyang harapan. Lumapit ang isang may edad na babae sabay halik sa kaniyang pisngi. Kahawig na rin ito

Walang salitang namutawi mula sa'kin dahil ang isip at katawan ko'y nakasentro sa pag-iisa namin. "Hmm..." Anas nito nang gumalaw ito sa ibabaw ko. "I miss this, my dear wife." Hindi ko maintindihan ang nangyayari dahil nablangko na ang utak ko. Wala rin akong nagawa kahit pa ano'ng pigil ko kay Lake. Siya pa rin ang nagwagi. Nakuha nito ang nais kahit pa tutol ako. Hawak kasi ng lalaki ang mga kamay ko para hindi ko siya itulak.

Pumunta siya ng gate at pinagbuksan iyon. Tamang-tama na pagkabukas niya, tumumba ang katawan ng tao sa katawan niya. Naamoy niya agad ang mabangong pabango nito na nahaluan na ng alak. "H-Hey, W-Who are you?" Itutulak niya sana ito pero niyakap siya nito ng mahigpit. Maya-maya lang ay may nagsalita sa harapan niya. "Asawa mo yan, nalasing," sabi ng pamilyar na boses. Umangat sya ng tingin at nakita niya ang nakangising si Greg.

“Pagod na rin ako.” Naglakad siya papunta sa pinto, saka huminto sandali. Hindi lumilingon, sinabi niya: “Sabi mo ako lang. Pero ang totoo, hindi ako ang laman ng puso mo.” Malakas na isinara ang pinto. Umalingawngaw ang tunog sa apartment na biglang naging sobrang tahimik. Natigilan si Calvin. Dahan-dahang kumuyom ang kanyang mga kamay.