Isagani Monologue Script Novels & Stories

Pati ang kasal, laro na lang sa kanya ngayon. Dinampot ko ang panulat, nanginginig ang kamay ko habang pinipirmahan ang pangalan ko. Nagsisimula nang tumulo ang luha ko, at sobrang sakit ng dibdib ko. Nilunok ko ang sakit sa lalamunan ko, at ramdam ko ring parang magbabara na ang ilong ko. “Heto na. Tapos na,” bulong ko. Kinuha ni Isagani ang kontrata, ang mga mata niya ay nakatingin sa akin, pero ayaw ko na siyang tignan. Pinunasan ko ang luha ko at hinawakan ang bag ko.

Naglakad siya patungo sa lamesita at itinapat niya doon ang kanyang b*rat. "Tiago, hintayin mo ako," ani Padre Isagani na ngayon ay tumayo na rin. Naiwan akong hinihingal sa sofa habang pinagmamasdan ko silang dalawa na magkasabay na nagjaj*kol sa tapat ng cake ko. "Aaagghhhh, heto na ako ulit, Isagani." Pawis na pawis si Padre Tiago na nagjaj*kol at namumula na ang katawan niya.

Hindi ako papayag! "M-malay ko sa'yo. Huwag ka ngang masiyadong lumapit sa akin! Kainis 'to..." Nauutal na sambit ko kay Jago kaya naman mas lumawak pa ang ngisi nito sa kaniyang labi. Tumigil na rin naman ito sa pang-iinis sa akin at umupo na lamang sa tabi ko. "Are you going to listen to my explanation now? Or do I have to try another method to make you listen to me, Isla?"

Pero wala akong narinig ni isang salita mula sa kanya. Si Celeste… konting ubo lang ng magulang niya, tatawag na siya, iiyak. Ako? Nawalan ako ng magulang. At mag-isa ko itong hinarap. Walang luha. Walang sandigan. Wala siya. “Saan ka pupunta? Huwag kang lakad nang lakad dahil buntis ka.” Narinig kong sita ni Isagani sa sarili habang sinusubukang tawagin ako.

sabi nito nang hindi na siya nakapagsalita. Alam niya na halatang-halata na sa mukha niya ang pamumula pero parang hindi man lang nito napapansin na may nararamdaman siyang kung ano. Magandang bagay ba na mukhang manhid ito? "Ako si Stefan. Ang panganay na anak ng hari. Kinagagalak kitang makilala." Inabot ng lalaki ang kamay nito sa kanya.

Mariing wika ko. Napaluhod si Aina sa sahig at napakapit sa kamay kong nasa buhok nya. "W-walang.hiya. ka-" nahihirapang wika nito. Pinipilit na tumayo ngunit hindi magawa. "Let me tell you something. I know his phone's password. At hinding-hindi mo sya maaakit." Galit na wika ko. Nandidilim ang paningin ko sa galit.

WARNING: RATED SPG‼️ ISABELLA'S POV Nanikip ang dibdib na sinunod ko ang sinabi nito. Isa isa kung hinubad ang damit ko sa harap nito. Ito ang unang pagkakataon na gagawin ko ito sa buong buhay ko. Bawat saplot na matatanggal sa katawan ko. Unti unti namang nadudurog ang buong pagkatao ko.

“Nakakainis! Naku naman talaga! Kung makautos, akala mo Lord. Hello? Oo nga at kanya ang kumpanyang ito, na siya ang amo ko, siya ang nagpapasweldo sa akin pero nakakainis na talaga siya. Akala naman niya ay ubod ng ganda ang building na ito, hitsura nito. Isang anay na lang yata ang hindi pumipirma ay magigiba na. Panahon pa yata ni kopong kopong itong lugar na ito pero akala mo kung sino siya kung makapagyabang. Summer na summer at mala impyerno na ang init pero magtipid raw at since ako lang naman ang nandito ngayong oras ay mag electric fan na lang daw ako. Pasalamat talaga siya at mahirap maghanap ng trabaho ngayon kaya magtitiis muna ako rito.” Inis na inis na pagmo-monologue ko.

Nagmahal na nga ako dati pero hindi naman ako ganito umakto. I'm Danny Ohera, tagapagmana ng HT Company, a well-known and respected man in the industry. Tapos ganito pala umakto sa harap ng babaing mahal ko. May kalandian din palang tinatago. Pero matindi naman mahal. "Uulitin mo ba o hindi?" Humalukipkip siya at maitiim akong tinitigan. Lumunok muna ako bago magsalita. "Spend the night with me ..." nahihiya kong sabi. May paiwas pa nga ako ng tingin.

Bakit ko ba kasi ginawa yun? “O hindi ka na nakapagsalita dyan, wag mong sabihing nagpahalik ka nga.” “Sira, hindi no. May iniisip lang ako, tungkol sa bahay.” Inopen ko ulit ang aking cellphone at nagreply kay Jake. To Jake: Absent ako ngayon, bukas na lang. Mag-iipon muna ako ng lakas ng loob bago siya harapin. Paghahandaan ko muna kung paano kikilos sa harapan niya na parang wala lang yung nangyari.