It's Real มาเฟียเป็นพระเอก 소설 & 이야기

บาร์เทนเดอร์พูดไม่ออก มองหญิงสาวซดดื่มเหมือนกินน้ำ เหงื่อเขาก็ออกมาโดยที่อากาศในนี้หนาวยิ่งกว่าอะไร ลูเฟียมองหญิงสาวที่อยู่ข้างกาย “โรซารี” ลูกสาวคนสุดท้องของ พี่น้องตระกูลคาร์ลอส เจ้าพ่อมาเฟียฝั่งสเปน ตอนที่เขาไปเจอเดวิสที่สะพานเลอปงเนิฟนั้น ชายหนุ่มเหมือนติดธุ ระสำคัญเลยส่งน้องสาวเขามาช่วยแทน

EMMARION Club and Lounge ทุกสายตาจับจ้องไปที่กลุ่มมาเฟียหนุ่มที่นั่งดื่มและพูดคุยกันอยู่ที่มุมวีไอพีของเลาจน์ ไม่ง่ายนักที่จะเห็นพวกเขาทั้งสี่คนใกล้ๆ ขนาดนี้ พวกเขารูปหล่อ โดดเด่น มีอำนาจ เป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงแถมรวยระดับมหาเศรษฐีอันดับต้นๆ ของเมืองไทย ถึงหนุ่มหล่อสองในสี่คนนั้นจะ มีเมียมีลูกแล้วแต่สาวๆ หลายคนก็เพียรพยายามหว่านเสน่ห์ถึงจะรู้ว่าพวกเขาทั้งคู่ไม่สนใจก็ตาม

ยิ้มกว้าง ขอนั่งมองเมียทำงานสักสองสามชั่วโมงนะครับ ภาวินถอนหายใจตามใจนายแล้วกันนายมันดื้อจะตายใครห้ามได้ 😓แต่ใครจะคิดว่าเปรมมิกามาขอพบภาวินเพื่อมาเซอร์ไพร์ทว่าที่คู่หมั้น 👉🏻มาต่อEP12นะคะรับรองสนุกมันแน่ๆศึกชิงนายเอก✌🏻🤟🏻

ตอนที่ 1 นาทีของชีวิต อเรนโซมาเฟียหนุ่มลูกครึ่งอิตาลีไทยนั่งรถส่วนตัวจากบริษัทเล็ก ๆ ของครอบครัวที่เปิดสาขาในเมืองไทยจากสนามบินมายังโรงพยาบาลที่ตอนนี้มีคนที่เขารักกำลังจะจากเขาไป ภาพเก่าแห่งวันวานย้อนมาในความทรงจำ ความรักระหว่างมาเฟียหนุ่มกับหญิงสาวกำพร้าก

อาฝางกลืนน้ำลาย เขาเหลือบมองร่างหญิงสาวที่หลับสนิทบนเบาะหลัง ในหัวผุดภาพชายคนหนึ่ง… เจี้ยงหลง ชื่อที่ทำให้มาเฟียทั้งเกาะยังต้องหวาดกลัว แต่เงินก้อนโตกับความเสี่ยง

มาเฟียร้ายพ่ายรัก เขาซ่อนตัวตนที่แท้จริงไว้เบื้องหลังรอยยิ้มที่ดูอบอุ่นและเป็นมิตรนั่น… คาเดน แคสเซียส (คาเดน)

“ถามได้ดีนี่ ฉันจะบอกนายให้เอาบุญก็ได้ว่าเขาเป็นมาเฟีย มีอิทธิพลอยู่ในอิตาลี คนที่นั่นรวมถึงแถบพื้นที่ทวีปยุโรปเกือบทั้งหมดต่างเกรงกลัวในอำนาจล้นมือของเขาด้วยกันทั้งนั้น ในเมื่อนายรู้ความจริงอย่างนี้แล้วก็ปล่อยตัวฉันสักทีสิยะ อย่าบังอาจเอามือสกปรกๆ ของนายมาแ ตะต้องตัวฉัน! เรามันคนละชั้น!!” “พอเล่นด้วยหน่อยเอาใหญ่เลยนะหมู ไม่ต้องเอาบทบาทการแสดงในวิชาเรียนของตัวเองมาใช้กับผัวตัวจริงให้มันมากนักหรอก” น้ำเสียงขุ่นๆของเจ้าวายร้ายเอ่ยปราม

จาคอบไหวไล่ “เรียกว่าไอดอล ของผมเลยก็ว่าได้ ดอน อเล็กซานโดร เป็นเจ้าพ่อมาเฟียอิตาลี คนที่ทำให้ผมคิดว่า การเป็นเจ้าพ่อไม่ต้องเดินวนเวียนอยู่ในธุรกิจสีเทาไปตลอดก็ได้ มันหมดยุคที่มาเฟียต้องทำแต่ธุรกิจผิดกฏหมายแล้ว” บัวบุษยาไม่ทันจะตอบรับหรือปฏิเสธ เสียงโทรศัพท์ก็ทำให้ เธอต้องหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดรับสายเพราะเป็นเบอร์ของแผนกเวชศาตร์การฟื้นฟู แล้วก็เป็นเรื่องปกติของอาชีพแพทย์

มาเฟียหนุ่มเดินไปที่โต๊ะทำงานหยิบแลปท็อปมาถือในมือ เตรียมจะออกจากห้อง "นะ นายครับ คุณหนูชื่ออะไรกันครับ พวกผมจะได้เรียกถูก" บอดี้การ์ดผู้ใจกล้าเอ่ยถามเขาเอาไว้ก่อนที่มือจะแตะลูกบิด "สีส้มโซล อีกตัวลูอา" เขาอธิบายสั้นๆ ก่อนจะเดินจากไป

ซันส่ายหัว “ตึกเมฆาไม่เคยมีวันเงียบจริงๆ” มิสเตอร์ลีหัวเราะลั่น “โอเค โอเค! ฉันเข้าใจแล้ว…พวกคุณนี่แหละ มาเฟียตัวจริง แต่รักเมียยิ่งกว่าแก๊ง!” ขณะที่รถของภูผาแล่นออกจากตึกอย่างรวดเร็ว