Japanese Sayings Novels & Stories

Bago pa maubos ang green tea na paunti-unti kong iniinom ay sinerve na agad ang mga pagkain. Tatlong dish lang ang pamilyar sa'kin. Iyon ay ang sushi, sashimi at tempura may iba't ibang klase palanb sushi. Maliliit lang yong serving pero mula sa nakita kong mga reviews nito ay worth it naman daw kahit medyo pricey siya. The owner taught us the polite phrase before eating. "Itadakimasu," ani ko na ang ibig sabihin ay 'I received this food.' This is also to expresses thanks to whoever worked to prepare the food in the meal.

“Konbanwa. Kitekurete arigatō, matakitene. [Good evening. Salamat sa pagpunta, balik ulit kayo]” Nakangiti kong bati sa kanila. Jusko minimorize ko pa iyon ng paulit-ulit. Amused na ngumiti pabalik sa'kin ang dalawang dalaga. “Moshikashite nihonjindesu ka? Anata wa ryūchō ni hanashimasu. [Are you perhaps a Japanese? You speak fluently]”

”) Naglingunan ang mga Hapon na nakakaintindi ng sinabi niya. “Tumigil ka ha! Anggaling mo talagang kumuha ng atensyon sa iba. Talagang nag-nihonggo ka pa.” “Watashiwa, anata o aishiteimasu!” (translated: I love you!) Nagsigawan ang mga Hapon. Hiyang – hiya si Prim. Gusto niyang matunaw sa sobrang hiya. Nagkalampagan ang mga baso sa loob ng restaurant at pinagkatuwaan sila.

"Ang mga saloobin sa paglilingkod ng mga babaeng Hapones ay mas mahusay kaysa sa mga kawani ng lokal na serbisyo dito!" Sa cloud nine, mabilis na binuksan ng homebody ang translation app na kaka-d******d niya lang at sinabing, "Miss, pwede ba kitang bilhan ng inumin bago ka umalis?" Isinalin ng app ang kanyang mga salita sa Japanese, at yumuko muli ang ginang pagkatapos marinig ang kanyang mga salita. “Salamat sa imbitasyon, Sir. Gusto ko iyan!”

Matuto mag hintay dahil dadating din ang para sa 'yo. "I love you." "aishiteimasu."

May pagkain din sa mesa tulad ng mga paborito ni Lin na pork cutlet, udon, at iba pang Japanese foods. Gulat at pagtataka ang nakaukit sa isip ni Lin habang kapuwa sila kumakain ng japanese food. "Haru, ahm...di mo na dapat ito ginawa. Tsaka kakasimula mo palang as a CEO in your company. Dapat iniipon mo sa bank or nag-invest ka nalang. Than wasting your money in this." Napatingin kay Lin si Haru. "Yan nga ang kadalasang ginagawa ng mga kakasimula palang sa business world. But for me, wala akong pake kung igagastos ko lang ang pera ko sa mga ganito as long as para naman sayo."

paliwanag ng matanda. "Nagpapasalamat ako sayo mula sa kaibuturan ng aking puso!" sagot ni Fujiko, ayaw niyang tumanggi dahil nasa panganib pa ang buhay ng kanyang pamilya. Sa tulong ng pamilyang Yamashita, magkakaroon na sila ng pagkakataong makalaban ang pamilyang Kanagawa at Hanyu...!

Sagot naman ni Ryujin. "Pasalamat ka, sinuntok mo lang. Paano kung sinipa mo? E di, lumpo ka na ngayon?" Pang-aasar ni Misha kay Ryujin. "Baka!" Stupid. Sagot naman ni Ryujin na masama ang tingin ngayon kay Misha. "Ha? Anong kinalaman ng baka rito sa usapan natin? Tss, abnormal." Sagot naman ni Misha na mukhang hindi alam na Japanese swear na yung sinabi ni Ryujin.

[Hindi sa iyo, akin 'yon, isa ka lang sampid sa tatay mo! "Sore wa watashi ni, anata ga shizukani shitakunai nonara, watashi wa anata no kono josei to anata no otto o zenkoku ni okuri, hitobito o tōwaku sa semasu." [Sa akin iyon, kung ayaw mong manahimik ise-send ko 'tong pangbabae mo sa buong Japan pati sa asawa mo para kahiyan ka ng mga tao]. Natahimik ang kabilang linya, tinanggal ko muna saglit ang telepono sa tenga ko.

"Ayoko na, hindi naman yata para sa akin 'yong mga gano'n. Twice is too much, thrice is enough." "May kasabihan 'yong mga hapon eh..." Nagpangalumbaba ako at pilit iniisip kung ano ba 'yong kasabihan na 'yon. "Ah! Nana korobi, ya oki !" masigla kong sambit no'ng naalala ko na. "Nana ano?" "Nana korobi, ya oki...fall down seven times, stand up eight! Sa case mo lang naman sir, fall down three times, stand up four!"