Jar Of Hearts Mga Nobela at Kwento

"Oh tapo—WHAT? OH DAPAT PANAGUTAN KA NG LOKO AY ABAH!" "Calm down girl. Let's just keep it a secret. Hindi naman na mauulit. I'll break up with him." I grab my phone then unblocked his number. I texted him to meet me later 1pm at Seinko Restaurant na pag-aari nila Heaven. It's safer there at dun kami palaging nagkikita. It is manage by Heaven kaya walang mga paparazzi na nakakapasok doon at may secret room din every VIP na pumapasok doon at isa ako sa VIP na yun.

Habang patuloy ang pag flash ng mga camera, mas lalong dumidikit si Jiro kay Mirabelle, whispering through clenched teeth, “Smile. You’re supposed to be in love with me.” Mirabelle gave a stiff smile, angling her face toward the cameras. Sa katunayan, hindi siya sanay sa mga camera. Ayaw niyang kinukuhaan siya ng litrato, but jow, she has no choice. “Oh, believe me. Sobrang in love ako sa'yo ngayon. Ang gwapo ba naman ng fiancé ko..” Jiro’s jaw ticked, but he said nothing more. They both posed, and waved to their visitors. And at the whole time, Mirabelle’s heart thudded in her chest like a trapped bird that has no freedom.

Partly kasi kasalanan niya kung bakit naaksidente si Amelie at nawalan ng alaala. Napasulyap siya sa nursery room na ngayon ay silid na ni Amelie. May lambong sa kaniyang mata habang nakatingin doon. Ayan na naman ang mga needles and pins na tumutusok sa puso niya. May kamay na naman na sumasakal sa kaniya kaya pakiramdam niya'y hindi na naman siya makahinga. Siguro nga natatabunan lang ng galit ang puso niya pero sa totoo lang mahal niya pa ang kabiyak.

Parang may slow-mo effect pa habang binubuksan ko 'yung takip. Pagbukas ko, bumungad ang isang eleganteng gold chain bracelet. Mas manipis siya kaysa sa nauna niyang binigay, pero mas kumikintab, mas refined. Napakaganda, tipong simple pero pansinin. Klasiko. Parang hindi basta binili lang kung saan. Alam mong pinili at pinag-isipan. Inangat ko 'yung bracelet at tiningnan ang loob. Naka-engrave ang mga salitang, “One heart, two fools learning.”

Sinuot ko muna ang earpods ko bago nagpasyang pumikit habang hinihintay na mapuno ang bus. Bumuga ako ng hangin nang pumailanlang sa tenga ko ang isa sa mga kanta ni Olivia Rodrigo na nasa playlist ko. Hindi naman ako brokenhearted pero ganito ang mga tugtugan ko. Sadyang gusto ko lang ang mga kanta niya. How can I be heartbroken if I don't even know when I truly did love and when to get hurt from heartaches? I failed to recognize those.

Nagpatuloy siya sa paglakad hanggang sa marating ang isang silid. Ang silid kung nasaan ang kaniyang koleksyon ng mga puso. Napangiti ang lalaki nang makapasok siya rito. Hindi alintana sa kaniya ang masangsang na amoy ng kwarto. Wala naman kasing gamot ang mga puso na nasa loob ng transparent jar sa loob ng kwarto na ito. Inilagay ng lalaki ang dala niyang transparent jar sa tabi ng huling nabiktima niya. Nakangiti siya ng nakakaloko habang pinagmamasdan ang kaniyang koleksyon ng mga puso.

"Pero, hindi iyan ang pinakamahalagang bagay, tignan niyo rito…" Tinuro ng makisig na lalaki ang gitna ng malaking bouquet ng rosas, at naroon ay isang maliit na rosas na kasing liit ng isang brooch. Ngunit, kung titignan mo sa malapitan, mapapansin mo na hindi ito isang rosas, puno ito ng mga diamante at mga bato na may iba't-ibang kulay. "Ang Heart of Prague!" Nagulat si Mandy. Pakiramdam niya ay nananaginip siya.

I chose to love her as a woman not at a sibling. I chose my heart over my brain...

Si Veronica, nakasuot ng summer dress, nakatayo sa tabi nito, sabay silang nag-toast. Parang may kung anong kumurot sa dibdib niya—selos, sakit, galit, lahat sabay-sabay. “He’s mine,” bulong niya, halos pabulong pero puno ng poot. “Jarred Hearts is mine.” Kinabukasan, sa Hearts Global Tower, maaga pa lang ay dumating na si Honey. Naka-all black—blazer, pencil skirt, high heels. Ang bawat hakbang niya ay may tunog ng kapangyarihan at babala.

“You’re not my Mommy. My Mommy has blue eyes when she’s brave. You... you are cold.” Isang mapait na ngiti ang sumilay sa mga labi ng tunay na Maria. “Gusto mo bang makita ang Mommy mo, Gabriel? Gusto mo bang makita ang 'clone' na sinasamba niyo?” Inilabas ni Maria ang suitcase at binuksan ito. Sa loob ay may isang glass cylinder na naglalaman ng isang asul na likido, at sa gitna nito ay may isang kumikislap na puso—isang organic processor na tumitibok pa rin. “Ito ang asawa mo, Javi. Isang piraso ng hardware. At kung gusto mo siyang muling mabuhay, kailangan mong nakawin ang 'Refinement Key' mula sa puso ni Clara Soliven.”