John Gokongwei Jr Mga Nobela at Kwento

At ang litrato ng aking target—si Wei Long. Siya ang anak ni Mr. Wei Zhang, ang bilyonaryong pumatay sa aking pamilya. At ngayon, siya na ang bagong CEO ng Wei Corporation. Dalawampu't walong taong gulang. Nag-aral sa Harvard. Kilala sa mundo ng negosyo bilang isang mabagsik pero patas na lider. Ayon sa mga artikulong binasa ko, siya raw ay "ibaba ang mga korporasyon" at "iligtas ang mga maliliit na kumpanya." Isang bayani sa mata ng publiko.

"Kung ganoon, ako na mismo ang kikilos. Marunong kang manggamot, 'di ba? Puputulin ko ang dalawang kamay mo para makita ko kung paano ka pa gagamot ng tao!" Mabilis na tinahak ng sasakyan ang daan patungo sa mansyon ng pamilya Gokongwei. Ang bahay ay nakatayo sa prestihiyosong villa sa ng Buenavista City malapit mismo sa highway. Pumasok ang sasakyan sa residential area at dumiretso sa garahe. Pagpasok nina Juancho at Mercedes sa malawak na sala, bumadya sa paningin nila ang mag-asawang Gokongwei kasama si Gretchen na prehong nakaupo sa mamahaling sofa.

Dati, ginagamit iyon upang ayusin ang mga sigalot sa pagitan ng doktor at pasyente. Ngayon, isa na itong lugar na puno ng tensyon sa pagitan ng dalawang lalaki. At ang pinagmumulan ng tensyon ay si Cormac. Tumingin si Glenn sa kasunduang iniabot ng lalaking nasa tapat niya. Napangiti siya. “Taunang sahod na tatlong milyon, isang apartment sa Bixia Bay, Fengcheng, at posisyon bilang deputy general manager ng research department—pinag-interesan ako ni Pei Shaogao.”

sagot ko. “Hay nako... Itzael,” napapailing na sambit ni Dad. “Bibigay ko na nga wish mo pero nagawa mo pa rin magreklamo?”naguguluhan kong tanong. By the way, my name is Itzael Nehemiah Volcov and I'm 30 years old. I'm the CEO of Volcov Fortune Corporation, one of the famous companies in the Philippines.

Hinawakan ni Katherine ang chin ng kaibigan para isara ito. Katherine click ng next arrow, Lumabas ang information nito. “ Ezekiel Andrei Villareal, age 29. He is the CEO of V-Tech Gaming Company. The youngest billionaire of his generation. Status: Single. Address: Unknown.” Binabasa ito isa isa ni Katherine. “ Address? Really? Hindi mo alam?” Tanong ni Amara sa kanya. Hindi siya makapaniwala na hindi malalaman ng kaibigan kung saan ito nakatira

“Finally, we see the man of the hour!” Ngumiti ako at tinanggap ang pag-handshake niya. “Damian,” sagot ko at sala ko siya hinawakan ng mahigpit sa kamay niya. “You flatter me too much.” Lumapit din si Victor Chan, isang business tycoon sa real estate at si Hugo Montenegro, isang bilyonaryong venture capitalist. Pare-pareho silang kilala sa industriya at ang pagkakaroon ng mga pangalan nila sa isang proyekto ay garantiya na magiging matagumpay ito.

Dahil kung isang linggo akong kasama ni Damian, hindi ko hahayaang puro negosyo lang ang laman ng utak niya. Sa dinner gala ng gabing iyon, nagsimula ang kaguluhan. Nakaupo kami sa main table kasama ang ilang kilalang figure mula sa Japan at South Korea. Isa sa kanila ang mogul na si Kenji Saito. May-ari ng isa sa pinakamalaking tech companies sa Tokyo. Bata pa, nasa late thirties, may confidence na hindi pilit, at mga matang marunong tumingin nang diretso.

Floor-to-ceiling glass, Italian marble, Modern architecture at isang lalaking nakaupo sa pinakadulong upuan. Mr. Cevin Klein Spenser. Ang chairman ng Spenser Global Holdings. Kinikilalang Top 1 Richest Man in the Philippines. Bilyonaryo. Business tycoon. At isa sa pinakamakapangyarihang negosyante sa buong Asya.

Umangat ang tingin ni Cielo sa lalaki dahil ngayon lang din niya nalaman ang sinabi ng lalaki. “Kung okay lang sa iyo, puwede bang malaman ang source of income mo, Hijo?” malumanay na tanong ni Sister Lilibeth na bahagyang humanga sa binata. “Ako po ang Chairman and CEO ng JNQ Group of Companies. Mula sa isang maliit na hardware and construction supply na iniwan ng aming ama sa amin, pinalago ko iyon sa kung ano ang mayroon ako ngayon,” malumanay at mapagkumbabang saad ni Nathan.

Bago pa sila makasagot sa banat ko, biglang naging busy ang paligid. The crowd parted like the Red Sea nang lumitaw ang isang lalaking naka-designer suit. It was Mr. Albert Cuanco, ang Executive Chairman at overall big boss ng buong Grand Food & Wine Expo. ​"Julio, my friend!" nakangiting bati nito sabay tapik sa balikat ni Don Julio. "Narinig kong may kaunting tension dito. Is there a problem?"