Just Woken Up Novels & Stories

Ganther Uries Neric Asuncion's Point of View "GANTHER URIES NERIC ASUNCION!!!" I woke up because of the loud voice coming from outside my dorm. I checked the time. It's just 9 am in the morning. I took a deep sigh and stood up to open the door. "Kit, it's too early to wake me up..." I lazily said. Humikab pa ako sa harap n'ya. Napakamot s'ya sa batok n'ya bago ako irapan saka pumasok sa loob ng kwarto ko.

natatawang bulong ko. Buhay nga naman punong puno ng surpresa. The next day was fine but not for me. I woke up feeling dizzy and I really want to vomit. Tumakbo ako papunta sa banyo at naiiyak habang sumusuka. Wala akong kasama rito kaya dapat kayanin ko ito. Nang maging maayos ay naghilamos ako at nagsipilyo. Tinitigan ko ang sarili sa salamin habang pinupunasan ang aking mukha.

Ngunit maya-maya ay biglang si Aurora ang nakikita ko sa mukha nitong nakangiti. "Shit, what is happening?" Nailapag ko ang cellphone ko sa gilid ng aking kama. Tumayo ako at tumungo sa kusina at nagbukas ng isang alak. Umupo ako sa sala at nanood ng movie. Inilibang ko ang sarili ko sa panonood. Until I can not remember how I fell asleep. *** "Good morning, Sir..." I heard everyone greet me. Tango lang ang itinitugon ko sa kanilang lahat. I was in hurry, hindi ko kasi akalain na tanghaliin ako sa paggising ko.

At sa unang beses pagkatapos ng mahabang panahon, hindi na ako natakot sa kung ano mang mawawala. Kinabukasan, maaga akong nagising kahit kulang sa tulog. Ang unang liwanag ng umaga, pilit sumisingit sa pagitan ng mga kurtina. Tahimik pa rin sa bahay, maliban sa mahina kong paghinga at sa tunog ng kape habang pinupuno ko ang tasa. Ganito palagi tuwing umaga — ako lang, walang boses kundi ‘yung ingay sa loob ng isip ko.

Parang ang katawan ko lang ang pagod, hindi ang utak ko. Umupo ako sa kama at napatingin sa paligid. Tahimik ang unit. Walang bakas na may ibang tao rito kagabi. Walang jacket na naiwan. Walang baso sa mesa. Walang kahit anong magpapaalala na may kasama ako. Good. Tumayo ako at binuksan ang bintana. Pumasok ang hangin ng umaga, malamig at presko. Ilang segundo lang, pero parang sapat na para ayusin ang paghinga ko. I need to reset.

I got up at 5 a.m. and went for a jog like I always do to keep my body in shape. I would hum and sing the song's melody. I awoke to feel fantastic and had no idea why. At the same time, it's strange. It doesn't seem like it was me.

All that matters Maganda ang gising ko sa sumunod na araw. I don't remember being this energized as soon as I wake up before. Ngayon pa lang ata. Agad kong kinapa ang ilalim ng unan para sa cellphone. Awtomatikong umarko para sa isang ngiti ang labi ko nang makita roon ang pangalan na inaasahan ko. Colton Jace: good morning, gorgeous. what r u up to for today? badly hoping to be with u rn. please let me atleast send you home again. sorry if this sounds clingy :( dont forget to eat your breakfast po.

Inis na pinatay ko ang phone ko at inis na nahiga ulit. Lumipas ang ilang minuto ay hindi na ako nakatulog ulit dahil wala na ang antok ko kaya bumangon nalang ako ay nag bihis upang mag jogging. Para maging productive naman ang pag gising ko sa ganitong oras.

After getting ready, ginawa ko rin ang healthy juice syempre lalo na't kailan lang nag-cigarettes siya. Habang ginagawa ang juice ay bumukas ang pinto ng kwarto kaya nalingon ko 'yon ngunit lumabas si Zai na magulo pa ang buhok at medyo puffy pa ang mata niya dahil kagigising pero mukhang naghilamos na siya dahil medyo basa ang buhok niya. "You woke up early," bati niya. "Good morning, breakfast is about to be done. Gigisingin ko lang si Sierah." Nakangiting sabi ko at ibinaba ang pitsel ng juice sa gitna ng dining table, napalunok siya at natigilan pa.

Naalimpungatan ako sa lakas ng aking alarm clock. Sinadya ko talagang e reset ito kagabi ng 5 a.m dahil marami akong gustong gawin. I wake up early, usually just as the sun is beginning to peek over the horizon. I start my day with a stretch and a yawn, shaking off the remnants of sleep.