Kabesang Tales Buod นิยาย & เรื่องราว

“Ang daming tea bang nalakap ang utak mo?” I rest myself on the couch and close my eyes. “Yeah, ang daming kwento ni Janice.” Narinig ko ang halakhak niya. “Close na close na talaga kayo. From strangers to frennies na ba?” Natawa ako. “Maiwan na muna kita, ate, magpahinga ka na po.” Nagpaalam siya at iniwan ako sa unit ko.

Kabanata 32 Kabanata 32: Blood by Blood "Munting Terese, kamusta kana?" isang boses ang gumising sa natutulog kong diwa. Ano nanamang ginagawa ng boses na ito sa panaginip ko. Punong-puno nanaman ng kadiliman, hindi ko nanaman maintindihan kong anong klaseng lugar nanaman ang napuntahan ko. Palagi na lang walang paliwanag.

rinig kong sabi ng isang tao. Hindi, Hindi ito isang dragon. Isa itong Longma. Isang uri ng kabayo na kuhang kuha ang wangis ng dragon. Pero sobrang delikado at nakakatakot pa rin ito dahil meron pa rin itong mga angking abilidad na katulad na katulad sa isang dragon. Kaagad ko naman binalingan ng tingin ang ibang mga tao,"Ano pang tinutunganga niyo dyan?!" sigaw ko. "Umalis na kayo kung gusto niyo pang mabuhay!"

Hindi tumugon si Agtok. Bigla na lamang siyang hinagisan ng maliit na bato ng isa sa nga kasama. "Tumigil ka na nga sa mga kahibangan mo, Agtok. Kay laki mong tao ay mapagoaniwala ka sa mga kuwento-kuwento. Minsan nagkakapagtakang talaga kung papaano ka naging kawal dahil malambot ang buto mo," "Bakit hindi mo subukang pumasok sa Kubongsok at maging babaylan dahil doon ka yata nababagay"

Bagkus ay nagyabang na naman. "Ang kabayong ito ay mahusay sa pakikipagdigma, may ilang pilat sa katawan simbulo ng ilang taong karanasan sa labanan. Ang purong balahibo ay nagpapakita na maayos na inaalagaan ang kabayong ito. Adeem, magtapat ka, saan mo 'to nakuha?" tanong ni Akari. Oo nga pala, nagmula siya sa Sephtis.

"Ang bata sa magkapatid ay tumakas na parang itinakwil. Ito ay naglagalag sa mga bundok at bayan-bayan. Nang kanyang inaakala na wala ng nakakakilala sa kanya ay pumasok na manggagawa sa bahay ng isang mayaman sa lalawigan ng Tayabas. Ang dahilan kung bakit siya kinalulugdan ay ang kanyang kasipagan at kagandahang asal. Dahil na rin sa kanyang pagtitipid siya ay nakaipon ng isang maliit na puhunan ang kanyang magandang tindig ay mga kaluwagan sa bahay ay ikanabihag ng puso ng isang dalaga sa bayan. Hindi siya nag karoon ng lakas ng loob na mamanhikan sa mga magulang nito sa pangambang matuklasan ang tunay niyang pagkatao. Ngunit dala at tindi ng pag-ibig, sila'y nakalimot sa isa't isa. Upang

yang nasaktan, napahiya, ang sakit ng ginawa nito sa kanya. Gusto niyang gumanti, manakit, umusal ng sumpa. Pero nang itaboy ito ng sariling tribo matapos agawan ng trono, hindi niya ito natiis. Hindi niya ito pinabayaan. Kinupkop niya ito, ipinagpatayo ng sariling bahay sa paanan ng Badion, dinamayan sa tuwing nangungulila kay Kibaweg. Iyon ang ipinangalan nila sa bata sa tuwing nagkukwentuhan sila sa tabi ng lawa. Kibaweg. Kumusta na kaya si Kibaweg, siguro ay tumatakbo na si Kibaweg, sana ay hindi nagkakasakit si Kibaweg, kailan kaya nila makikita si Kibaweg. Tumanda silang si Kibaweg ang laging nasa isip. Hanggang sa magkasakit ito ay si Kibaweg pa rin ang bukamb ibig. Inihahabilin ni

Kaso, peste ang babae na halatang hindi pa rin magawang maka-move on sa kanyang nobyo kahit na may ibang kasintahan na ang gaga. “Gusto mo bang marinig ang kwento ko kung bakit mas masama ang ugali ko?” harap ni Gabe sa lalaki na natigilan sa gagawin sana nitong pag-inom muli sa hawak niyang baso, gumuhit na ang pagiging interesado sa kanyang sasabihin. “What do you mean?” “Makinig ka, once upon a time there was a little girl who picked up a white-eyed wolf when she was—”

🧿 Pagsisiyasat sa Kabaong Nag-alinlangan si Juan, pinagmasdan ang kabaong, at sinubukang ipasok ang divine sense. Sa gulat niya— walang kahit anong pagtutol. Nang makapasok siya, natuklasan niyang: • Walang laman ang kabaong • Maliban sa isang malaking butas • At mula roon ay tuloy-tuloy na lumalabas ang Yin energy

Napatawa ako. “Do I really look like that?” She nodded. “Yes.” “Okay, then I’ll stop.” “Promise?” “Promise.” Hinalikan ko siya sa pisngi. “Now, lie down.” Humiga siya at hinila ang kumot hanggang dibdib niya. “Story?” “Again?” “Yes.” “Which one?” “The princess.” “Okay.” Nagsimula akong magkuwento tungkol sa isang prinsesang nakatira sa isang malaking kastilyo.