Novel & Cerita Kasingkahulugan Ng Mahal

"Mahal din kita." Ayaw niyang isipin na nagsisinungaling siya rito kaya sinalubong niya ang tingin nito. Kunsabagay, hindi naman talaga siya nagsisinungaling kapag sinasabi niyang mahal niya ito dahil talaga namang mahal niya ito. Ibang level nga lang. Ngunit, alam niyang hindi niya makakaya kapag nawala ito sa kanyang buhay dahil sanay na siyang lagi itong kasama.

dagdag pa nito. "Mali ka ng iniisip. Sa tingin mo ba papakasalan kita kung hindi kita mahal? May sakit siya at alam naman natin na wala siyang kasama that's why I'll check her first, please understand baby. May pinagsamahan naman kami." pagpapaliwanag ni Ace.

"Sorry, hindi ko akalaing ganun kalaki ang halaga ng hiyas mismo." Malalim ang mga mata ni Cassie, at ipinaliwanag niya ang propesyonal na pananaw sa pagpapahalaga ng alahas na ikinagulat ng mga magnanakaw: "Alam niyo rin na ang materyal ng likhang-sining mismo ay maliit na bahagi lang ng halaga nito. Halimbawa, ang mga antigong vases na kayang ibenta ng daan-daang milyon ay gawa lang sa luwad. Kapag nabasag, wala na itong halaga."

" Tanong niya sa kanyang sekretarya. "Depende po kung anong gusto mo gawin sa kanya, kung sex slave mas mahal po ang presyo.. Pero kung gusto mo lang siya makasama at hindi mo maafford ang unang nakabili sa kanya mas mababa l;ang at hihintayin mo kung kailan matatapos ang kontrata nung nauna sayo." Sagot nito sa kanyang tanong.

"Bakit ko naman aawayin ang Mama mo, eh mahal na mahal ko kayo?" Nagulat si Sierra sa narinig. Ang salitang mahal ay parang isang patalim na bumaon sa kanyang dibdib dahil alam niyang isa lamang itong napakalaking kasinungalingan. Isa itong palabas na kailangan nilang gampanan.

“Mahal. Depende sa klase ng kahoy at sa paggawa.” Napayuko siya. “Wala akong ganoong pera…” Napansin kong tila may iniisip siya. Ilang saglit lang, tumingala siya at napatingin sa kanyang hikaw. Hinawakan niya ang isa sa mga mamahaling alahas na suot niya. “Kung ibebenta ko ‘to, sapat na kaya?” tanong niya. Napanganga ako. Alam kong mamahalin ang hikaw na ‘yon. Tiyak, makakakuha siya ng malaking halaga.

sagot ni Mahalia habang hingal. “Ssshh…” Gainne ang sabi habang pinapakalma siya. Pinahid niya ang mga luha ni Mahalia gamit ang kanyang mga palad. “Hindi totoo yan. Mahal kita, mahal na mahal kita. Nagulat lang ako, pasensya na.” “Hindi totoo yan. Hindi mo na ako mahal. Umalis ka nga tuwing nakakatulog ako.”

tanong ko. "Sana araw-araw mo na akong tinatawag na Mahal. Kahit ayaw mo maniwala, kinikilig ang puso ko kapag Mahal ang tawag mo sa akin. Mahal words is special to me because of our son Hollis' name it for us," masuyong sabi nito sa akin. Napapikit ako sa paghaplos nito sa pisngi ko. Hindi niya sinagot kung tama ang pag-english ko.

Mabuhok ang pagkababaë nito, pero ang pula ng bukanạ niya. Hindi ako makapaniwala sa nakikita ko ngayon. Sa totoo lang, ang ganda ng hiwạ ni Khaliyah, parang ang sarap dilaan, himudin at pasukan nitong malaki kong pagkalalạke. Napahawak tuloy ako sa alagạ ko, wala na, tumayo na at tuluyan nang nagalit dahil sa nakikita ko.

"M-mahal..." Nagkamalay na ito. Nakatitig lang sa kaniya. May pumasok sa isipan niya, what if, mawalan ito ng memorya? Hindi siya nito makilala. Paano niya ito haharapin? Huminto siya sa gilid nito. Para na siyang batang humihikbi. "I'm sorry, mahal." Hindi na niya natiis. Yumakap na siya rito. Wala siyang pakialam kung hindi siya nito maalala.