Kawalan Ng Pasasalamat Novels & Stories

“Of course.” Pagkatapos, humarap siya sa buong banquet hall. Kasama sa mga tingin niya ang galit at halos mawalan na ng control na si Joaquin. Dahan-dahan, malumanay ngunit confident, dumaloy ang kanyang mga salitang pasasalamat mula sa kanyang labi.

Hindi kaya siya naging taos-puso sa pagpapahayag ng kanyang pasasalamat? Hinawakan ni Travis ang kanyang baba gamit ang isang kamay habang nakasandal ang kabilang kamay sa headboard ng kama. "Hindi ko gusto ang paraan ng pagpapahayag mo ng iyong pasasalamat ngayon. Sapat na ba talaga iyon?” Mahinang sabi ni Hailey, “So, you prefer...”

Ngumiti lang ako at pinakinggan ang pasasalamat ng bagong kasal. “Gusto ko lang mag pasalamat kay God kasi binigyan niya ako ng totoong pamilya, kaibigan mga taong handa akong mahalin ng hindi man lang kinukwestyon ang pagkatao. Kay Miss Flame, at sa buong Dela Vega, Lavistre at Valencia maraming salamat sa inyo sa pagtanggap sa akin ng buo.” Pasasalamat ni Ava at yumuko ito at mas lalo sa akin.

mahinang sabi niya. ‘Yun lang ngunit ramdam ni Alexis ang malalim na kahulugan ng pasasalamat. Hindi basta “thank you.” Isa ‘yong “salamat sa lahat.” Sa lahat ng pag-aalaga, pagtitiis, pagmamahal… sa panahong hindi niya nasasabi kung gaano siya nagpapasalamat. Hindi na rin kumibo si Alexis. Tumango lang siya. Mahinang tango, pero sapat na para magkaintindihan sila.

"HINDI ko alam kung ano ang una kong sasabihin ngayon dahil sa sunod-sunod na pangyayari. Kaya't pasensiya ka na, manager, kung halos wala akong masabi. Ganoon pa man ay maraming-maraming salamat dahil kahit matagal-tagal na akong hindi sumipot at nagpakita sa bar mo ay hindi mo pa rin ako nakalimutan. Ngunit heto ka ngayon at ikaw ang nagdala ng ikakalutas ng lahat. Thank you very much, boss manager." "Mom, Dad, wala akong ibang masabi kundi maraming salamat. Hindi ko na rin po isa-isahin ang dahilan kung bakit ako nagpapasalamat. Dahil mula noon hanggang sa kasalukuyan ay hindi n'yo ako pinabayaan. Kahit pa ilang beses ko na kayong sinuway."

Nangingi-babaw sa loob ng kwarto ang mabangong amoy ng insenso na nagmumula sa mga hawak nilang incense stick. Ang bawat isa ay umuusal ng isang pasasalamat para sa mga pagpapala na kanilang natanggap maging ang pagbabalik ng kumpanya sa kanilang pamilya. Isa ito sa kanilang tradisyon ang magsagawa ng paghahandog ng mga sari-saring pagkain sa kanilang sinasamba bilang pasasalamat sa araw-araw na pagpapala na kanilang natatanggap.

Pakiramdam niya ay ang sarap sa pakiramdam na kontrolado niya si Nicole nang gano'n. "Ikaw talaga, !" Napabuntong-hininga si Nicole, pinigilan ang galit at malamig na winika, "Kahit ihatid mo pa ako, wala kang makukuhang pasasalamat. Hindi ako utang na loob sa'yo kahit isang kusing!" Napangisi si Roy. "Kailan pa ako nangailangan ng pasasalamat mo? May konsensiya ka ba?"

Pakiramdam ni Rosa ay tila may naramdaman siyang pasasalamat na hindi niya pa ganap na napapansin noon. "Salamat," sabi niya nang mahina, ang boses ay tapat at puno ng pasasalamat. Tumingin siya kay Trojack, ang mga mata niya ay malumanay. "Hindi ko alam kung paano namin magagawa ito kung wala ka."

Gusto niyang iparating sa asawa ang lahat ng pasasalamat na hindi kasya sa salita. “Daryl…” basag ang boses niya. “Thank you.” Umangat ang tingin ni Daryl. “Sa’kin ka pa magte-thank you? Ako ang dapat magpasalamat sa tiwala at pagbibigay sa akin ng anak.” “Salamat sa pag-aalaga mo.” Ngumiti si Daryl, at bago pa siya makaiwas, hinalikan nito ang kamay niya. “Gutom ka?” tanong ni Daryl.

“Pareho.” “Hindi ba pwedeng magpasalamat ka na lang? Kasi wala ka rin lang naman magagawa dahil makulit ako. Unless may iba kang dadaanan? Ano, di ba mas madaling magpasalamat?” “Sige na nga, salamat.” “Ganyan dapat.”