Kawalan Ng Pasasalamat Novels & Stories

Samantalang puro katarayan ang pinaiiral ko. "You don't need to thank me." "Hindi naman puwede iyon. I want to thank you... So thank you talaga!" Bahagya naman siyang ngumiti kaya napangiti na rin ako. "Alam kong may mga taong hindi komportable na nakakatanggap sila ng pasasalamat at papuri kaya naiintindihan ko kung iniisip mo na hindi ko na kailangang mag-thank you pa."

Agad niyang pinasalamatan ng buong pagpapakumbaba si Kevin, "Salamat sa patuloy na pagtulong sa akin. Napakahalaga nito sa akin, Uncle." Madaling magsabi ng "salamat," ngunit mahirap magbigay ng regalo bilang pasasalamat. Nang maisip ito, ang ngiti ni Evan ay naglaho, at may kaunting lungkot ang nagpakita sa kanyang mga mata. "Anong kabayaran ba ang pwede kong ibayad sa’yo? May maitutulong ba ko sa'yo? Sabihin mo lang, gagawin ko iyon sa abot ng makakaya ko."

Nagawa ko iyong pigilan. "Hindi ko rin ata kailangan na magpasalamat tungkol dito sa pera? Siguro kung meron akong gustong ipagpasalamat sa'yo ay yung kahit papaano ay naging masaya ako... sainyo ni Jana. Kahit papaano ay naramdaman ko yung maging kompleto ako kaya thank you," ngumiti ako. "Sige ha? Aalis na ako. Ingat kayo!" Tumalikod na ako at doon na napapikit.

Ako na ang nagsasabi, sobrang sarap sa pakiramdam. Inisa-isa kong tingnan ang mga regalo. Ang iba ay may sulat ng pasasalamat habang ang iba ay walang pangalan kung kanino manggaling. Mukhang mas pinili nilang magpasalamat nang hindi ko nalalaman. Ganon pa man, it made my heart jump. "I don't know what to say..." mahinang bulong ko sa aking sarili.

pasasalamat ko at yumuko ako dito bilang pag galang dito. "Magpasalamat ka sa mga taong tumulong sayo at sa mga taong nasa tabi mo simula umpisa. Mag pasalamat ka sa panginoon na binigyan ka ng kakayahan na kumuha ng hustisya sa tamang paraan.. " kahulugan nitong wika.

"Aren't you going to say anything like.. like 'thank you' because I made you cum?" Huh? Talaga lang? Dapat pala siyang magpasalamat dahil nilabasan siya na ito rin ang may kagagawan? Required ba iyon? Ang magpasalamat kapag nilabasan? Nahihiya man, kailangan niyang magpasalamat. "S-salamat..." sabi niya sa mahinahong tono.

Napatingin pa sa kanya ang lahat kaya napayuko siya at nagmamadaling tumabi kay Raikko dahil sa tabi na lang nito may espasyo. Sa malawak na sala ginanap ang panalangin ng pasasalamat at eksklusibo iyon para sa pamilya nila. Masarap sa pakiramdam niya na isinama siya ng mga ito. Pakiramdam niya ay talagang parte na siya ng pamilya. “Ngayong narito na ang lahat ay sisimulan na natin ang panalangin para sa pasasalamat sa pagpapala ng panginoon,” wika ng pastor.

“Sorry…” “Pinaka-ayaw ko marinig ang salitang sorry. Mas okay pa kung magpasalamat ka na lang. Yung taos-pusong pasasalamat, mas okay pa kaysa sa sorry, totoo.” Pang-asar pa rin ang tono ni Chastain.

Mahina kong salita. "Wala ka naman kasalanan sa ginawa mo. Kubg tutuusin malaki ang pasasalamat sayo ng kompanya dahil sa nakuhang iresponsableng chef ng manager na si Jenny. May problema na hindi pa ginawan ng paraan. Buti na lang andyan ka at nagawan lahat ng paraan." Ani nito na ikinatuwa ko. "Salamat, ginawa ko lang naman ang tama." Sabi ko naman sa kaniya.

Napahinto siya sa pag lalakad at humarap sa dalaga. "What ?" "Bakit hindi ka nag l pasalamat?" tanong nito na kina lito niya. Thanks for what? "Diba sabi mo sakin malaki ang dede ko at nag pasalamat ako sayo. Pero nong sabi ko na malaki yong bukol ng nasa pantalon mo, hindi ka nag pasalamat, alam mo bang ka bastusan ang pag uugali na may ron ka , marunong ka dapat mag pasalamat -"