Novel & Cerita Kawalan Ng Pasasalamat

Niyaya siya ni Kei Lacson na mag-dinner, marahil ay dahil gusto niyang magpasalamat, pero walang gustong makuhang kapalit si Esteban nang gawin niya ito. "Hindi na kailangan, bagama't napag-usapan na ang kooperasyon, kung ito ay mapanatili o hindi ay depende sa lakas ng iyong kumpanya, kaya dapat mong bigyang pansin ang mga gawain ng kumpanya." Binago ni Esteban ang kapalaran ni Kei Lacson sa isang pangungusap, ngunit ang dami lang niyang magagawa, imposibleng tulungan si Kei Lacson sa lahat ng oras. "Kailangan mong bigyang pansin ang mga gawain ng kumpanya, ngunit dapat mo ring pasalamatan ang iyong sarili. Hindi mo maantala ang dalawang bagay." Giit ni Kei Lacson.

reklamo pa nga ng lalaki sa kanya. Kinuyom ni Jyla ang mga labi dahil nga sa nabubuong pagkairita sa amo niya. Nagpasalamat na siya rito kanina at nagpasalamat na naman siya ngayon. Ano bang klaseng pagpapasalamat ang gusto nitong matanggap sa kanya? “Pwede mo sabihin sa ‘kin, sir, kung paano kita mapapasalamatan nang maayos?” Hindi niya pa nga napigilan ang pag-arko ng kilay.

Pasasalamat Sa lahat ng sumubaybay sa mahaba at puno ng pagsubok na paglalakbay ni Brayan Brilliones at ng kanyang pamilya, mula sa kanilang pagiging makapangyarihan, sa kanilang pagbagsak sa kahirapan, hanggang sa kanilang muling pagbangon at huling sakripisyo para sa sanlibutan—isang taos-pusong pasasalamat.

Kaya bakit yata biglang naging mabait ito sa kanya? Hindi niya alam kung paano magpapasalamat sa taong naging sanhi ng pagdurusa niya noon. O dapat ba muna niyang isantabi iyon, at intindihin muna ang kasaluyan? Paano ba siya magpapasalamat? 'Thank you?' Napailing siya. Masyadong formal. 'Oi, salamat?' Lalong hindi bagay. Napabagsak na lang siya sa unan. "Hay naku..."

Taos-puso siyang nagpasalamat, "Salamat." Ngumiti si Paolo. "Wala kang dapat ipagpasalamat sa akin. Kung gusto mong magpasalamat, dapat kayong magpasalamat kay Cosmo." Siyempre, labis ang pasasalamat ni Eloise kay Cosmo. Tumango siya, "Oo naman." Noon pa man, ayaw niyang magkaroon ng utang na loob kay Cosmo, pero dahil biglaan ang nangyari kagabi, wala siyang choice kundi humingi ng tulong.

"Salamat! Atleast may idea na ako kung paano palalabanin iyong kakilala ko, sa husay ng mga sinabi mo, tiyak na magugulo silang lahat kapag nagkaalaman." "Ang lahat ng nasa tama ay alam kung mananaig, kesa sa mga pansariling interes lang. At kaya malaki ang pasasalamat ko kay Mr. Zarzuela nang tangkain nina Mr. Mendez na ilipat sa kanya ang pamumuno ngunit tinanggihan niya."

usal ko. "'Wag kang magpasalamat sa'kin na para bang mawawala ka," asik niya. "Hindi mo rin kailangang magpasalamat dahil ang lahat ng 'to ay kusa kong ginagawa para sa'yo." "Hindi ibig sabihin na kusa mong ginagawa ang lahat ng 'to ay hindi na 'ko magpapasalamat," tugon ko. "Clementine," pagtawag niya sa'kin.

saglit akong nabigla sa pahayag nya pero agad din akong tumungo at umupo sa mahabang sofa Kakausapin ba nya ako? " Oo nga po pala mayor nag papasalamat po ako pati na po ang magulang ko dahil sa pag papaaral po n'yo sakin maraming salamat po talaga.." mahaba kong linya habang nakayuko Hindi ko alam kung tama ba Ang ginawa ko pero gusto ko lamang naman ay mag pasalamat..

Muling ngumiti ang matanda, puno ng sinseridad. "Gayunpaman, umaasa ako na kahit paano ay nagustuhan pa rin ninyo ang aking munting handaan ngayong kaarawan ko. Higit sa lahat, nais kong ipadama sa inyo kung gaano ako nagpapasalamat sa inyong pagdalo ngayong gabi." Bahagya siyang yumuko bilang tanda ng pasasalamat.

“Lastly, to my successor, Conrad. Salamat at nagpakita ka ngayon. Salamat din sa samahan natin sa Sirak Wines na puno ng sigawan. I kind of missed arguing with you. But thank you kasi pinagpatuloy mo kung ano man ang nasimulan natin dati.” Pagkatapos kong magpasalamat sa kanila, kaagad din naman naming sinimulan ang kainan. Lahat ng luto rito ay pinagtulungan namin ni Samantha. We didn't ask for help kahit sa mga katulong namin. Paraan na rin kasi ito namin ng pasasalamat sa kanila.