Kazuma And Darkness นิยาย & เรื่องราว

“Ayoko. Natatakot ako, Liam!” “Don’t be. When you had your fear of darkness... kasama mo rin ako, ‘di ba? Trust me, you can do this. Sabay nating haharapin lahat ng takot mo, Diane. I’ll protect you no matter what.” He smiled with assurance. Ayoko pa sanang tumingin pero napilit din niya ako sa huli, at pagtingin ko... napanganga na lang talaga ako! Wow!

Samantala, naramdaman ni Kazuo ang kanyang kumukulo ang dugo habang lumalakas ang kanyang aura. "Kuya, papatayin kita ngayong araw!" Biglang kumapit ang kamay ni Kazuo sa isang katana na tila sinaunang ang madilim na aura nito ay naglabas ng isang pakiramdam ng takot.

Iniwan niya akong nakatayo sa gitna ng madilim na eskinita, bitbit pa rin ang nanginginig na cup ng kape. Should I feel relieved? Safe? Grateful? Hindi. Kasi deep inside, alam ko—Damian Blackthorn wasn’t my savior. He was my curse. At itong gabing ‘to? This was only the beginning. ---

Hindi ko makita kung ano ang nasa loob dahil black tilted ang kotse niya pero nasisiguro kong nasa loob siya dahil nakabukas pa rin ang ilaw nito sa labas. Pinihit ko ang pintuan niya at nabuhayan ako ng loob nang mapagtantong hindi ito naka-lock. Nakasubsob sa manibela, natutulog at amoy alak na Thornton ang bumungad sa 'kin. Triny kong gisingin siya pero hindi ako nagtagumpay. Maingat na inilabas ko siya sa kotse at maingat na iginiya papasok sa loob ng bahay. Wala na akong gising na naabutan doon at napakatahimik na rin ng bahay.

AKUJI LILITH NAREZZA EQUINOX" ang Prinsesa ng Dark Continent HAHAHAHA" ...

They clinked their glass. Ibinaba ni Mateo ang hawak na baso. “Dad, why are you drinking?” Umiling si Evan. “Gusto ko lang na mawala ang iba kong iniisip.” “Somethings bothers you, dad?” Evan sighed. “As you know from Jessica, Cassiuz is Darkness. That explains that he could always get out from our trap because he is not ordinary. Maliban sa atin, si Darkness ang isa sa pinakakatakutan na Mafia Boss sa underground. Not because of his name but because of what he is capable of.

Hindi ko na natapos ang sasabihin ko nang biglang umikot at tuluyang nagdilim na ang paningin ko. “Karmine!” Iyon na lang ang huli kong narinig bago ako tuluyang nilamon ng dapat ay nakakatakot na dilim pero sa hindi ko mawaring dahilan ay para ako nitong hinihele at idinuduyan sa kawalan. Darkness has never been this comforting! * * * Karmine’s Point of View Hindi ko namalayang nakatulog na pala ako. “Haaa!”

Kasabay ng bawat salita niya ang unti-unting pag-atras ng kanyang mga paa — pilit na lumalayo, pilit na hinahabol ang sariling dignidad. At sa huling hakbang niya, kusa ring bumitaw si Dark. Tahimik. Mabigat. Parang may naputol. Saktong pagbitaw ng kanilang mga kamay, siya ring pagdating nina Lyka at Maxine — kasunod ang ilang mga kapitbahay na tila sabik sa eksenang pwedeng pagtsismisan sa buong barangay.

matigas na sabi nito. Hinampas ng isang tauhan ni Nadivar ang batok ni Sadam kaya nawalan ito ng malay. Mabilis ang bawat kilos nila na para bang sanay na sila sa ganitong trabaho. Walang tunog ang bawat yapak nila na animo'y isang ninja. Bigla na lang silang naglaho sa aming harapan na parang multo. This is not the life that I wanted. It suffocates me a lot seeing cruelty. I wanted to run as fast as I could, but does running away change everything?

Kaya medyo na-conscious naman ako sa pagnguya. “Ayos lang naman. Hindi ako nilalamig,” sagot ko nang malunok ko ang nginunguya kong watermelon. “Tapos ka ng makipag-usap?” Lumingon ako sa kaniya, at medyo nakaramdam ng pagsisisi nang tumitig siya sa aking mga mata. I saw how his eyes darkened the moment our eyes met. Hindi ko alam kung bakit nagawa kong makipaglaban sa nakatatakot niyang titig matapos ang nangyari sa amin kanina sa living room ng kaniyang mansion.