Novel & Cerita Kirot Sa Likod

Humigpit ang paghinga niya, at unti-unti siyang napaupo sa gilid ng kama. Sa ilalim ng mahinang liwanag ng lampshade, malinaw niyang nakita ang mga pilat sa katawan ni Kyro. Bagamat mukhang magaling na ang mga sugat, bakas pa rin ang mga pilat—hindi lang isa o dalawa, kundi marami. Halos hindi siya makapaniwala. Sa tagal nilang mag-asawa noon, bihira niyang makita nang ganoon si Kyro. Palagi itong maingat. Palaging may distansya.

Sa likod nito, isang kinalawang na trapdoor ang nakatago. Binuksan ito ni Sofia at naunang bumaba si Lia sa isang madilim at mabahong tunnel na tila patungo sa pinaka-ilalim ng Tondo. Habang bumababa sila, narinig ni Lia ang huling sigaw ni Kael: "Para sa lupa! Para sa katotohanan!"

Totoo nga ang sinasabi ni Kirill—makakakita ka talaga ng nature gem sa kalagitnaan ng wild! Excited na ako masyado, kaya nauna na akong lumapit. Mayroong maliit at malinaw na ilog sa harap namin. As in sobrang linaw—kitang-kita ang nasa ilalim kaya hindi nakakatakot. Mukhang hindi rin naman masyadong malalim, nasa five to six feet lang yata. Tumingala naman ako. May mga naglalakihang mga puno na bahagyang humaharang sa sikat ng araw.

Gagaralgal ang boses ko. Binalewala ko ang tindi ng kirot sa aking balikat mula sa pagkakasipa sa akin ni Sofia kanina. Gumapang ako sa malamig na semento, gamit ang aking mga siko at nanghihinang mga binti, pilit na inaabot ang gulong ng kama ni Thor. Ang tanging gabay ko na lang sa gitna ng kadiliman at nakapupuwing na usok ay ang paulit-ulit at mabilis na tunog ng kanyang heart monitor. Kailangan kong masigurado na hindi siya natamaan. Kailangan kong protektahan ang asawa ko gamit ang sarili kong katawan kung kinakailangan.

pagpipilit niya sa gitna ng kalituhan, sinusubukang ibalik ang katinuan sa isip. "Shh... huwag kang matakot. Walang makakaalam," bulong ni Keiran sa kanyang tainga. Ang mainit na hininga nito ay nagpatayo ng kanyang mga balahibo. Napapikit na lamang siya. Takot siya... takot na mawala ang lahat ng pinaghirapan niyang award. Ngunit mas takot siya sa apoy na sinisindihan ni Keiran sa loob niya.

Naputol na sagot ni Kent “I need you! Kiara is sick!” Sabi ko sa natatarantang boses. “Ano? Linawin mo. Panong sick?”Naiiritang sagot nito sa akin. “Mataas ang lagnat! Pumunta ka dito!” Naiinis na din na sagot ko dito. “Bakit? Nabasa ba ng ulan? Nahawa ba? Ano? Can you be more specific LEE SAAVEDRA? So I will know what to bring! Moron!”. Sagot nito sa akin.

sabi ni Kyrex kahit halata namang pinipigilan din niya ang pagtawa. "Ako pa?" reklamo ko habang sinusubukang habulin ang makulit na aso. Sa huli, si Kyrex rin ang nakahuli kay Mochi. Madali niya itong binuhat habang masayang kumakawag ang buntot nito, na para bang wala talaga itong ginawang kasalanan. "Tingnan mo nga naman." Napailing si Kiara. "Mukhang alam niyang si Kuya ang pinakamalambot sa kanya."

sabi nito at pilit niyang tinitiis ang kirot. "Dwaythe!" napatingin siya sa kaliwa't-kanan niya. Nakarinig pa ito ng ilang putok na baril na malapit sa kanya at sa pinanggalingan ng boses. Wala siyang maaninag na kahit ano dahil makapal ang hamog na tumatama sa kanyang mukha at dahil na rin sa dilim. Wala na rin siyang balak pang lakihin ang mata para aninagin ang dilim dahil nagdidilim na ang paningin niya.