Lapu-lapu History 소설 & 이야기

Natuklasan ng mga Español ang balak, dinakip siyá at kasáma ang ibang pinunòng katutubo ay binitay noong 1588. Nang matapos ang brutal na pagpatay sa aking Ama na si Rajah Sulayman/ Agustin de Legazpi ay nawalan na ng kapayapaan ang aming buhay. Hindi huminto ang mga Español hangga't hindi nalilipol at napapaslang ang natitirang maharlika na nagmula sa angkan ng aking ama.

“Eh, sunog?” “Magkakasunog ba dito?” turo nito sa kinaroroonan nila. Nasa itaas kasi sila ngayon ng Marcelo Fernan Bridge ng Lapu-Lapu City. Sa ibaba nila ay ang napakagandang kulay asul ng dagat ng Cebu. It was peaceful and the view looks so serene. Lalo na at malapit nang lumubog ang Haring Araw. Sa paligid naman nila ay ang mga taong nakikiusyoso sa eksena nilang dalawa.

Ipinakita nito ang tagiliran na may sukbit na itak o sundang sa bisaya. Bolo knife, itak o sundang- is a large cutting tool of filipino similar to the machete. It is used particularly in the philippines. Lalo na sa bisayas, dahil ito ang malimit na dinadala ng mga mag sasaka tuwing pumupunta ng bukid. Maraming gamit ang itak, katunayan nga ito ang naging unang sandata ng mga pilipino laban sa mga dayuhan na gustong sumakop sa pilipinas. "Para kang si Lapu-lapu kung pagmamasdan," biro ni Hannah kay Duwayne na sinamahan ng mahinang hagikhik.

mangha niyang tanong. "It's cute kaya! Especially the color. I love it!" tuwa ko pa rin'g sabi sa kaniya habang nangingiti. Napailing naman siya sa akin. Tumuloy kami sa statue ni ni Lapu lapu. Kung mapupunta ka sa place na ito ay maiisip mong nasa Dubai ka, dahil kitang kita ang matatayog na building ng Manila. Kung naiisipan mong pumunta sa Dubai, dito na lang sa Luneta ang tunguhin mo.

Actually I did some baybyin here dati, kasi akala ko pero I did some research and tada! Location: Visayas Year: around 1500s Before sa panahon ni lapu lapu

Ang Esteban Montecillo ay hindi kailanman nakalimutan. Minsan na siyang pinaslang ni Emperor Lapu, ngunit nabuhay muli dahil sa pagbabagong hatid ng kapalaran. Isang pagkakataong ituring itong pagtubos ng sarili, ngunit hindi rin nito binago ang katotohanang si Emperor Lapu ay hinding-hindi na muling lalaban kay Esteban. Hindi niya hahayaang maulit ang kasaysayan.

“Yeah. Haven't you heard of Sitio Lupo? Tagaroon ako.” Nandilat ang mga mata niya. Alam niya ang Sitio Lupo. It was a large hacienda on the edge of the city. Isang malaking baranggay ang nasasakupan noon at ang mga naninirahan ay pawang mga tauhan ng pamilya Deucalion. The Deucalion family is known to be a really loaded clan na they can basically own the whole Mindanao but chose not to dahil masyado raw malayo sa kapitolyo ng bansa. “So you work for the Deucalions?” tanong niyang muli.

Nandito si Samantha sa garden kung nasaan kami ngayon? “1605, isang mansyon dati ang lugar na pinagtatayuan ngayon ng school. Mayaman ang Pilipinas sa yamang kapaligiran. Mabilis umuusbong ang kalakalan. 1565 noong pumunta ang mga Espanyol dito at umabot ng ilang daang taon. 1898 nagkaroon ng Kalayaan ang Pilipinas mula sa pagkakasakop. Mahalaga itong kasaysayan, dito nagsimula ang lahat,” Hindi na ako magtataka kung bakit ang husay ni Sir Franco sa literature, naabutan yata niya ang mga panahong ito.

Sadyang kay dami nang mayayaman dito sa lupaing ito. Ilang dekada na ang lumipas ngayon ko pa lang nakikita ang mga pagbabago. Marami na ring gusaling nakatayo dito sa Lungsod ng Manila. Marami na ring negosyo ang umusbong. Nagkalat na rin sa buong lupain ang mga Espanyol at mga Mestizo. At ang mga Indio, pawang mga trabahador o utusan lamang. Wala akong nakikitang Indio na may magarang kasuotan. Katulad ko lamang sila. Walang kayamanang taglay.

Malapit ito sa makasaysayang simbahan. Ang simbahan na Cagsawa Ruins Church, it is a result of the most violent eruption of Mayon Volcano in recorded history dito sa Pilipinas. At sobrang ganda dito, kahit nakakalungkot na ang kalahati ng simbahan ay natabunan ng lupa. Ngunit hindi naman kumupas ang ganda ng lugar dahil inaalagaan pa rin ito ng namamahala sa lugar.