Last Day Quotes Work Novels & Stories

I furrowed my brows. “This is my last day doing this because I’m on duty all day tomorrow. And did you know that my position is the hardest? Huh? Huh? Huh? Batukan kaya kita,” I said, annoyed, and threw a tangerine peel at him. I’ve gotten used to throwing peels at him because he loves to annoy me. “Sabi ko nga, ala-una ang off natin kaya may five hours pa tayo para makapagpahinga. Bye-bye, see you, Doc.” He said goodbye. I shook my head and continued working.

Napayuko na lang ang dalawang kausap ni Kristina at kinabahan na sila na baka pati silang dalawa ang patalsikin na rin sa kumpanyang ito. “Pati kayong dalawa, this will be your last day dahil hindi ko na hihintayin na malaman pa ni Mr. Jennings ang nangyaring ito!” namutla na ang dalawa at sila man ay hindi makapaniwala sa sinabi ng COO nila

alok niya sa 'kin. Kahit na gusto ko ang idea nang hindi pagpasok sa trabaho ay hindi maari dahil last day na ng preparation bukas ng kasal ni Mr. Dorchner. Kailangan kong pumasok dahil gusto kong maging successful ang project na ito. "Kaya ko naman, babe. Isa pa, marami pa tayong trabaho bukas na kailangang tapusin." "Ikaw ang bahala. Just tell me kung hindi mo kaya ha, i won't force you."

Ramirez. "Doc hindi pa ako ready for the treatment eh. I still have lots of things in hand. Kailangan ko muna masettle ang lahat ng iyon." "I understand how important your work is. But we are talking about your health here… your life. The clock is ticking, if you can give time to work, why not give time to your treatment." I shut my eyes. It's not that I can't give time but I don't want to give time.. because I've already decided to leave for good.

Wala naman akong kasalanan, gusto ko lang namang makalayo pero bakit hindi nila ako pinapalabas? Hanggang sa hindi ko namalayang napalakas na pala ang iyak ko at tuluyan na akong humagulhol. Nanghihina akong umupo sa harapan ng mga gwardiya. "Ayawg hilak Day, wa baya namo ka unsaa. Mawad-an niya mig trabaho ani." (Wag kang umiyak Day, baka isipin nilang may ginawa kami sayo, baka matanggal kami sa trabaho neto.)

Pero buong-tapang ko rin naman siyang hinarap kaya parang nakakayanan ko na rin, at work lang din naman ito. At saka kung nakayanan ko na rin naman talaga siya ngayong harapin ay panigurado ay handa ko na ring harapin ang bansang aking sinilangan. Nangako rin naman ako na uuwi ako soon, siguro ito na ang tamang panahon para doon? Napabuntonghininga ako bago magsalita. "How many days will it be last?"

Tutal naman eh laging nag-aabala ang mom pag birthday ko taon-taon, gusto ko tahimik lang ngayon. Maaga kong tinapos ang mga gawain ko sa trabaho ngayong Friday para masundo ko on time si Athena. Sinagot ang mga dapat sagutin na emails, nag-review ng mga proposals, pumirma ng mga for approvals, and meetings na dapat attendan. Ayan, siguro naman ay kaunti na lang ang may kailangan sa akin sa weekend o sana ay wala.

Mas na-inspire tuloy siyang pagbutihin ang trabaho. Patapos na ang araw. Nagmamadaling hinabol niya ang dalawang kasama bago pa sila pumunta sa kani-kanilang cottages. Alam niyang mas hindi liliban ang mga ito sa bar dahil Biyernes nang araw na iyon. Wala kasi silang trabaho kapag Sabado't Linggo. "Sama ako sa inyo mamaya." Agad na sabi niya nang makalapit sa dalawa.

Malapad siya nitong nginitian. “I really thought you already forgot about me”. He said. “At paano naman kita makakalimutan?! Masyado kang naging mabait sa’kin”. Sagot niya sabay mahinang tumawa. “I’m touched. Anyways, I heard it’s your last day here?!” “Oh yeah. Kailangan na rin kasi naming bumalik sa trabaho”. Sagot niya. Tumango-tango ang binata. “Wanna spend your remaining hours with me?” Nakangiting tanong nito.

"At bakit nandito pa kayo? You're all fired!" "Hindi mo na kami kailangan na tanggalin sa trabaho dahil matagal na namin gusto na umalis sa poder mo. At pumunta kami rito hindi para magpaalam. Kailangan mo na ibigay sa amin ang sahod pati ang last pay namin." "Get lost!" "Hihintayin natin iyon sa bank namin. Or else, magkikita-kita tayo niyan sa DOLE."